پلان ۲۷

بهترین خبر امروزم همین بود که قمیشیِ عزیز، آهنگ جدید خونده. هر بار جوری از آهنگ‌هاش ذوق می‌کنم که انگار اون شعر به من تقدیم شده. درست مثل یه هدیه‌ست برام. بعضی‌ها به صدای خسته و خش‌دارش انتقاد وارد می‌کنن، ولی من دقیقا عاشق همین جنس کارم و از بچگی با صدای این خواننده خاطره دارم. فقط Video music به نظرم جالب نبود (بخاطر هوش‌مصنوعی) البته نمی‌شه از خواننده انتظار داشت که توی این سن بره روی کشتی و آهنگ بخونه. در کل امیدوارم لذت ببرید.

زندگی از لحظه‌های بزرگ و خاص ساخته نشده. بلکه همین برخوردها، رفتارها و گفتارهای کوچیکه که بعدا می‌فهمیم سرنوشت بودند.

هنرِ دستای نازِ عشق خواهر.☕️✨ آخ که من قربون اون قلبت بشم.

نمی‌توان ترکش کرد. نمی‌توان. چون این‌جا وطن فراموش شده‌مان است. نمی‌شود، چون او خودِ ما شده است. آینه‌ای که تنها ما را بازتاب خواهد داد.

هر چقدر که آسایش در به دست آوردنه، آرامش با از دست دادن محقق می‌شه. مثلِ از دست دادنِ حرص، اضطراب، آدم‌های out of vibe، ذهنیتِ محدود و...

[Maybe one day]

دریای موّاج زندگی، هیچ‌وقت قول نمی‌ده که تو رو به ساحل برگردونه؛ فقط به تو فرصت می‌ده تا به خودت ثابت کنی هنوز برای زنده موندن و جنگیدن، چیزی توی وجودت باقی مونده.

✨Reminder: It was just a bad day, Not a bad life.

"من به چشم‌های بی‌قرار تو قول می‌دهم. ریشه‌های ما به آب می‌رسد. ما دوباره سبز می‌شویم."

امروز این کتاب تموم شد. در اوج غم داشتم بهش گوش می‌دادم. انقدر به دلم چسبید خط به خطش که کاش بازم فرصت کنم ازش یاد بگیرم.

هر روزِ زندگیم دارم تاوان کارهایی رو می‌دم که مطمئنم درست بودن، ولی دل بنده‌های خدا رو می‌شکسته و من تو موقعیتی بودم که از نظر خودم باید «کار درست» رو انجام می‌دادم، نه «کار خوب» رو.

برای ادامه‌ی این زندگی باید شغلی داشته باشی برای انجام دادن، چیزی برای آموختن و آدمی را برای دوست‌داشتن.🫧

یه مدتی چشم به راه ممبری بودم که ری‌اکتِ «🌚» رو روانه‌ی پست‌ها می‌کرد. امشب دیدمش، فهمیدم هنوزم اینجاست و می‌خونه. نظرتون چیه هر کدوم‌تون که اینجا رو می‌خونید یه ری‌اکشن مخصوص خودتون داشته باشید؟ توت‌فرنگی، بطری آبجو، قلب صورتی که تیر خورده، دلفین و...

در انتظار پاییز، برای دست توی دست تو گذاشتن و قدم زدن تو هوای سرد.

جان به لب داریم و همچون صبح خندانیم ما.