پلان ۲۷

God please let me win.

Kindness is the truest form of beauty.

کاش منم یه روز ببینم که کمالگرایی، وسواس، اضطراب و معیارهای سخت‌گیرانه‌ام رو به عقب روندم. کاش منم موفق بشم حال خوب و ذهن آروم رو تجربه کنم.

هربار نشونه‌ای از عقب‌روندن کمال‌گرایی و وسواسم می‌بینم به بزرگسالی امیدوار میشم. ریشه‌ی هرچیز متوقف‌کننده‌ای برای من نه تنبلی، نه بی‌انگیزگی و نه حتی افسردگی بود. اضطراب همیشه و خیلی اوقات بدون دلیل قابل‌دسترسی همه‌چیز رو خراب می‌کرد. تنها وقتی تلاش می‌کنی که مهارش کنی و علائم روان‌تنی رو به حداقل برسونی تازه می‌فهمی زندگی روی دیگری هم داشته و تو سال‌ها ازش محروم بودی.

تنها نیستی🫂

خودت رو جدا کن از باید و نبایدها. می‌دونم یک عمر چسبیدی بهشون و بهت احساس امنیت میده. می‌دونم اینطوری خودت و بقیه رو کنترل می‌کنی، ولی یک‌بار برای همیشه بپذیر که هیچ باید و نبایدی در کار نیست. و هیچ اشکالی نداره اگه هیچ‌چیز قابل پیش‌بینی نباشه. بذار زندگی غافلگیرت کنه و نترس. تنها نیستی.

خیلی‌هامون فکر می‌کنیم شادی یعنی رسیدن به قله‌های بزرگ، اما حقیقت اینه که شادی توی همین «معنای» روزمره‌مون پنهان شده. برای اینکه حالِ دلت همیشه خوب باشه، این چند تا نکته رو یادت نره: فقط دنبال لذتِ زودگذر نباش؛ هر کاری که می‌کنی، سعی کن یه هدفِ قشنگ پشتش باشه. یه هفته زمانت رو رصد کن تا بفهمی واقعاً کجا داری انرژیت رو هدر می‌دی. به‌جای انبار کردنِ اطلاعات، فقط با یک قدمِ کوچیک، شروع کن به عمل کردن. ورزش و بودن با آدم‌های عزیز، پایه و اساسِ حالِ خوبِ توئه؛ اون‌ها رو فدای کار نکن. هر روز صبح، آگاهانه بابتِ داشته‌هات شکرگزار باش تا ذهنت یاد بگیره روی فراوانی‌ها تمرکز کنه. شادی، مقصد نیست؛ همون راهِ درستیه که هر روز داری با عشق توش قدم برمی‌داری.

‌ https://t.me/plaan27/2589 می‌دونی خیلیا میگن که داریوش چپ بوده و ضد شاه و حتی الآنم با اینکه مخالف ج ا هست بازم با شاه نمیسازه سر همین نمیتونم از اهنگاش لذت ببرم چون جزو گروهی بوده که باعث نابودی پهلوی شده در انقلاب پنجاه و هفت تا قبل از هجده و نوزده دی میگفتم اعتقادات سیاسی شخص ربطی به من نداره آهنگش قشنگه پس من گوش میدم ولی الان حس خجالت و شرم میکنم با وجود چیز هایی که تو خیابون دیدم چیکار کنم ؟ شاید شما بگین خب این یه آهنگه گوش نده ولی این موضوع اصن درمورد اون نیست هر هنرمند هر خواننده هر کسی که می‌خوام باهاش آشنا بشم و غیره شب هجده و نوزده دی برای من شده یک ترازو که مردم رو با توجه به اون دو شب قضاوت میکنم آخرش هم به این میرسم که لعنت بر باعث و بانیش

زندگی کردن سخت‌ترین کاریه که تو عمرت انجام میدی. کلی قانون نوشته و نانوشته هست که باید بدونی‌شون و بلد باشی توی زندگی خودت شخصی‌سازی کنی تا موفق بشی. آدم‌ها هم عجیبن و تو جُدای از شناخت خودت که کار سختیه، باید یه‌سری الگوها درمورد اونا هم یاد بگیری تا بتونی کنارشون یه همزیستی مسالمت‌آمیزی برقرار کنی. بعد باورتون میشه یه عده باوجود این حجم از اهمیت یادگیریِ مهارت‌های زندگی، اصلا وقت و هزینه‌ای بابتش کنار نمی‌ذارن و توقع هم دارن که موفق و شاد و خوشبخت باشن؟ یعنی طرف حتی حاضر نیست یه پادکست در راستای توسعه فردی خودش گوش بده، بعد همیشه هم گرفتار خودش یا دیگرانه.

عادت بعدی که می‌خوام ایجاد کنم، مربوط به کمرمه. می‌خوام عادتش بدم روی صندلی طاقت بیاره. بامزه‌ست و عجیب، می‌دونم.😂

یک هفته میشه که بخاطر زانو درد نتونستم ورزش کنم. بدتر از اون اینه که تغذیه رو هم رعایت نکردم. احتمالا یه بخشی از وزنم برگشته. ولی آیا ناامید می‌شم؟ خیر. دوباره از نو تلاش می‌کنم براش. حتی اگه صد بار دیگه هم این رژیم و روتین بشکنه، من سعیمو می‌کنم که برام تبدیل به عادت بشه.

عزیزم وقتی اولویتتو گذاشتی جای دیگه، چیز دیگه و کس دیگه، بعد اینکه بهشون نرسیدی، برگردی سراغ من که وقت بگذرونی، کیرمم نمی‌دم دستت با احترام.

ارتباط ناشناس با من: https://t.me/HarfChatBot?start=8ac8592a57f8

باید دَووم بیاریم رفیق. شرایط آسون نمی‌شه، ما باید سخت بشیم. برای عاشقی کردن، اگه نمی‌تونی چیزی بخری، راه‌های زیادی برای پر کردن خلأهای عاطفی وجود داره که خیلی هم کافی و عالی هستن، مثل نامه نوشتن، ابراز علاقه کلامی و درک کردن و بغل کردن و... برای ورزش هم، تا جایی که میشه هزینه‌ها رو کم کن، ولی ورزش رو داشته باش. مثل نصب برنامه‌های تمرین روی گوشی و تو خونه ورزش کردن یا پیاده‌روی در شب.

‌ نه فقط سواد، از عشق و سلامتیم دورمون کردن یه هدیه نمیشه خرید و عاشقی کرد یه باشگاه نمیشه رفت و ورزش کرد https://t.me/plaan27/2578

هر بار که دلم یک کتاب چاپی می‌خواد و بخاطر قیمتش نمی‌تونم خریداری کنم، دلم می‌خواد فریاد بکشم و گریه کنم. رنج بزرگیه که در یک مملکتی، انسان‌ها بخاطر گرانی از علم و فرهنگ و دانش و سواد دور بشن.

اگه واقعا مهربون باشی، جوری کمک نمی‌کنی که کافی باشه، جوری کمک می‌کنی که خودت هم راضی کنه! امروز یه کلیپ دیدم که یه خانمی تو یه دوربین مخفی به یه ولگرد کمک می‌کرد، ولگرد گفت you're helping me too much و خانم جواب داد که «کمک باید جوری باشه که خودم رو هم راضی کنه» و رفت از خونه، برنج و آب و کفش هم آورد.

اگه فردا شاید تا مدت‌ها آنلاین نشدیم، دلم می‌خواد آخرین پیام کانالم این باشه: «دوستت‌دارم منِ عزیزم. کاش در جغرافیای بهتری می‌تونستی زیست کنی؛ هم تو و هم بقیه مردم ایران که حق خوشبختی دارید».

شاهد اختلال گسترده در اینترنت هستیم.