Octopus<3🐙

حرفا زیاد بودن، گفتنا زیاد بودن ولی وقتِ بودن که شد همه یادشون رفت، موند یه سکوت اشکالی نداره من به نبودناشون توی سختیا عادت دارم، خودم بلدم بمونم :)

از بس "هستم" شنیدم و نبودن، دیگه دلم باور نمیکنه

تو نبودنشون یاد گرفتم بی صدا قوی تر شم

یاد گرفتم همیشه خودم پناه خودم باشم

ولی

و هستم

تو سختیا تنها بودم

2:22

هرشب در محاصره گفته‌های ناگفته مانده‌ام. -محمود درویش

با من چه کردند که هرکاری میکنم باز هم غمگینم. :)

چجوری ببخشمت؟ تو هیچ وقت نفهمیدی من اون شب چقدر برات اشک ریختم.

خیلی برام ناراحت کننده س که یه سری آدمایی که خیلی دوسشون داشتم کارایی کردن که دیگه دلم باهاشون صاف نمیشه یا نمیتونم حس قبل رو بهشون داشته باشم؛ یعنی هر چی به درست شدن روابط فکر میکنم به این نتیجه میرسم که تنها راهش این بود که از اول خراب نمیشد.

5:55

... :)

چی بگم والا، من پر از فکرِ تموم کردنِ خودمم.

بغلم کن.. :))

Octopus<3🐙

‏اگر بدونید بعضی آدما فقط با یه «نخ» به این دنیا وصل هستن،نه کسی رو آزار می دید،نه قضاوت می کنید،نه چوب لا چرخ بقیه می ذارید،نه با روح و روان کسی بازی می کنید!واقعا خیلی ها لبه پرتگاهن و فقط یه هُل نیاز دارن برای سقوط!

‏این جمله‌ی «به قصد پرواز، تجربه کردم سقوط را» قشنگ زندگی منو وصف میکنه که هی با شوق و ذوق یکاری رو انجام دادم که زندگی بهتری نصیبم شه ولی تهش بگا رفتم.