Octopus<3🐙

خودمو خیلی وقته گم کردم چقدر دلم برای خودم تنگ شده:)

دنیا پر از آدم های خوبه ؛ به‌خودتون فرصت بدید و با آدم های درست زندگی کنید ؛ گور بابای کسی که فرصت با شما بودنو داشت ولی قدر ندونست.

اگر شبی که نیازت داشتم بدون تو صبح شد، می‌خوام صبحش گورت و گم کرده باشی.

در نهایت متوجه شدم چیز زیادی نمیخواستم بلکه از آدم اشتباهی میخواستم.

حق با مهراد هیدن بود؛ نمی ارزه بمونی تَهش تو با یه قلب شکسته.

‏دلم می‌خواد بدونی، اما دلم نمی‌خواد بهت بگم.

یه روزی میرسه که دیگه خودت رو با کسی مقایسه نمیکنی. نه چون از همه بهتری، نه چون از همه بدتری. فقط میفهمی هر کسی داره یه جنگی رو زندگی میکنه که از بیرون دیده نمیشه. دیگه موفقیت کسی ناراحتت نمیکنه، عقب موندنت هم باعث نمیشه خودت رو سرزنش کنی. یاد میگیری آروم‌ تر راه بری، کمتر عجله کنی، و بیشتر حواست به مسیر خودت باشه. چون آخرش هیچکس جای زندگی تو رو زندگی نمیکنه. بزرگترین اشتباه ما اینه که تمام عمر حواسمون به مسیر بقیه باشه، در حالی که راه خودمون مدت‌هاست منتظر قدم‌های ماست.

چشم و دل سيريى بايد تو وجود باشه! وگرنه ذاتت كه گشنه باشه دريا رو هم سر بكشى بازم تشنه اى..!

‏آدما دو‌ گروهن ، یا نعمتن‌ یا درس.

بعضى موقع ها دوست دارم با آدما همونجورى رفتار كنم كه باهام رفتار كردن ولى يادم مياد "مادرم درست تربيتم کرده "

یه حساب بانکی می خوام مثل افسردگیم تموم نشدنی.

غم انگیز ترین حالت انسان میتونه این باشه، که تو نمیدونی کدوم ورژن از خودت رو به چه کسی نشون بدی تا روحت آسیب نبینه.

‏یه بار برای همیشه قبول کنید آدم درست نمی‌ذاره ناراحت بمونی، فکر های بد کنی، قهر بمونی؛ همه چیزو برات توضیح میده و باهم حلش میکنید

چجوری میتونین به رفیقتون حسادت کنین؟ من ارزومه تک تک دروبریام بشن ادمای موفق جهان که پزشونو من بدم ، ۱۰ سال دیگه که بگن فلانی،بگم فلانی؟ رفیقمه بابا.

ما عادت نمی‌کنیم، مگر آنکه چیزی درونِ‌مان بمیرد. فکرش را بکن، چه چیزها درونِ‌مان مردند تا توانستیم به همه‌یِ آنچه پیرامونِ‌مان است، عادت کنیم . .

زندگی اینجوری شده که ۲-۳ ساعت بهت خوش می‌گذره بعد یهو ته دلت خالی می‌شه و یک دلشوره عجیبی میاد سراغت...

دبیرستانمون تو کرونا دود شد رفت هوا… بی‌خاطره، بی‌خداحافظی. حالا دانشگاه هم مجازی؛ انگار سهم ما از زندگی فقط «لغو شدن» بود. ما نسلِ اتفاق‌های نیفتاده‌ایم.

نوشته بود: هرچقدر بیشتر بخشیدمش، از اون به بعد همونقدر کمتر دوسش داشتم من این جمله رو زندگی کردم.