مکتوباتِ زن آقا...☫
رفتن به کانال در Telegram
زنآقا تعریف نیست؛ شهرتِ منه. و اینجا، حرفها مکتوب میشوند با چاشنیِ روزمره. http://t.me/HidenChat_Bot?start=5762677210
نمایش بیشترکشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است
239
مشترکین
اطلاعاتی وجود ندارد24 ساعت
-37 روز
-630 روز
آرشیو پست ها
واقعا به جای بهانههای تخیلی؛ بشینید درس بخونید یا پدرهای عزیزتون رو به شهادت دعوت کنید✨🙏🏻
04 اکتبر, 18:20
04 اکتبر, ~19:01
سهمیهای؟😂
کنکور که دادم دانشگاه سمنان پرستاری قبول شدم که خب رشتهی موردعلاقه ام نبود و نرفتم.
آزاد هم میکروبیولوژی قبول شده بودم و خب دوست داشتم و رفتم.
اینو گفتم که در جریان باشید سهمیهای نبودم😂💆🏻♀✨
04 اکتبر, 18:18
04 اکتبر, ~18:20
https://t.me/Zan_aghaa/2278
هیشکییی حقش نیست
باید بیان حمایت کنن از اون بنده خدایی که فرزند شهیده
بیان پر کنن کمبودای زندگیشو چون پدرش واسه این خاک و کشور رفته
نه اینکه صندلی جدا کنن بگن این برای فلان طیف
قیامت سختی در پیش دارید
خیلی سخت
04 اکتبر, 18:15
04 اکتبر, ~18:20
خب سهمیه ای بدبخت چرا باید صندلیارو جدا کنن؟!
چرا باید نصفشو بدن به سهمیه ای ها که ۵ درصد دانش آموزاهم نیستن
بعد توی سهمیه ای به بقیه می گی خنگ؟!
از زمین به آسمون می باره نه🫤💔😂
خدا شفاتون نده بیشتر بخندیم
04 اکتبر, 18:15
04 اکتبر, ~18:20
نیازی به گفتن شما نیست عزیزم.
در ضمن خنگی اونیه که خودش قبول نمیشه و به سهمیه متکی میشه.💋
ما که راضی نیستیم خدا ازشون هم نگذره.
04 اکتبر, 18:15
04 اکتبر, ~18:20
طرف با رتبه صدهزار شده هزار بعد اعتراضی هم بکنی میشی خنگ.😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂
منطق :
04 اکتبر, 18:15
04 اکتبر, ~18:20
سهمیهایها صندلیِ جدا از ظرفیت عادی دارن؛ یعنی اینطور نیست که اگه فلان فرد سهمیه نداشت، همون صندلی به تو میرسید.
که اگر سهمیهای ها صندلی هم نداشتن به تو نمیرسید چون خنگی خیالتو راحت کنم🙏🏻
04 اکتبر, 15:05
12 اکتبر, ~06:08
خیلی از بچههای اساتید هیئت علمی سهمیه دارن؛ یعنی هم پدر پولدار دارن و هم سهمیه.
ولی خب اونا حقشونه.
اون بچه شهیدی که از سن کم سختی و فقر و نداشتن پدر رو تجربه کرده حقش نیست.
04 اکتبر, 14:55
12 اکتبر, ~06:08
این روزها که نتایج کنکور اومده، خیلی میبینم که دربارهی سهمیهی بچههای شهدا صحبت میشه و بعضیا از «بیعدالتی» میگن.
راستش برای من عجیبه که این رو بیعدالتی میدونید.
من عمیقاً معتقدم سهمیهی بچههای شهدا، حق اونهاست.
هیچ سهمیه و امتیازی نمیتونه جای خالی پدر، امنیت، آرامش و تمام سالهایی که بدون حضور پدرشون بزرگ شدن رو پر کنه.
اصلاً چه چیزی میتونه گوشهای از اون غصه و فقدان رو جبران کنه؟
اما عجیبتر اینه که چرا وقتی پای بچهی اساتید دانشگاهی که هیئت علمیان، یا بچهای که به پشتوانهی پول و امکانات خانواده از هزار راهِ نابرابر جلو میافته، کمتر کسی از «عدالت» حرف میزنه؟
چرا وقتی پای خیلی از امتیازهای پنهان و آشکار وسطه، سکوت میکنیم؛
اما وقتی نوبت به بچههای شهدا میرسه، ناگهان همه یاد عدالت میافتیم؟
اگر قرار است از عدالت حرف بزنیم، برای همه حرف بزنیم.
نه اینکه فقط سهمیهی بچههای شهدا بشه چیزی که به چشممون میاد و فقط همونها رو متهم کنیم که «حقمون رو خوردید».
04 اکتبر, 14:50
12 اکتبر, ~06:08
+2
در ستایشِ رفاقتهای بیسروصدا، نورِ کمجونِ عصرگاهی، خندههای از تهِ دل، رفاقتهای بیکلک، یاورِ همیشهمؤمنِ تولدها (کیک و چای) و این چندتا آدمِ دوستداشتنی که بلدند غافلگیرت کنند.
خلاصه که امروز با اینها، زیادی قابلِ دوستداشتن شد. 🤍🍃
02 اکتبر, 17:11
نمیدونم شاید خیلی از حرفا و عکسا از دور یه عکس و متنِ عروسانهی لوسه؛ اما از نزدیک تمام ذوقِ و شورِ زیستنه...
01 اکتبر, 19:12
زندگی متاهلیِ دانشجویی اینجوری که ساعت ۱۲شبِ روز تعطیل وقت میشه که برای تولدت سوپرایزت کنن✨🙏🏻
01 اکتبر, 18:00
