Miye Taiyoku

جاویدنام مهرشاد‌ شهیدی از کشته شدگان اعتراضات ۴۰۱

Tampoco

ظاهرا صالح محمدی و شروین باقریان هر دو به اعدام در ملا عام محکوم شدن. ریتوییت صالح محمدی ریتوییت شروین باقریان

افراد در خطر جدی اعدام (طبق فهرست، ۲۱ بهمن): ۱. آرمین اسدزاده ۲. شروین باقریان ۳. امین پورفرهنگ ۴. امیرحسین پویان ۵. محمدرضا خیرمند ۶. علی خوشنیان ۷. امیرحسین قادرزاده ۸. فرزاد قادری ۹. محمد عباسی ۱۰. صالح محمدی ۱۱. حامد ملاحسینی ۱۲. حمیدرضا وطنی ۱۳. صلاح یوسفی ۱۴. علی کریم‌پور ۱۵. امیر ساربان ۱۶. حمزه حسن‌پور افرادی که در فهرست کمیته نیستند اما طبق منابع دیگر گفته شده در خطر اعدام قرار دارند (الف، ب، پ): • محمد حسینی • حسین بندانی • علی صفری • سینا غلامی • ابوالفضل کریمی • محمد زیغمی • نیروانا مرادی • محسن خدایی • مسعود بابایی • محمدامین بیگلری • عارف حقگو • محمدامین رهبر • فاطمه مقصودی • امید آرا • پدرام صفرپور • پرویز خسروی • محمد زینل‌نیا • امیرحسین آذرپیرا • میلاد موثقی • مائده دولت آبادی • میلاد ارمون • سعید عابدی • محمود شاددل • امید کمالی • عارف ادیب • اشکان طالبی بالا خیابانی • ابراهیم هوشیار • جواد رادمرد • سمیه نظری • یوسف احمدی • مرتضی مردانی • محسن بهرامی • نوید صفا • سلمان نظرحقیقی • فرشاد محمودیان • ایلیا بن رشید • ابوالفضل صالحی • مهدی دستگردی • امیرمحمد مجلل چوبری • مستوره نریمانی •  حسین میخک بیرانوند • وحید خدری‌خواه • ناصر بکرزاده • سامان کیانی‌وفا • آرمان کیانی‌وفا • رحمان کیانی‌وفا • نیلوفر اصفهانی • آرش بلندرفتار • ساجد خبازی • علی احمد شفیعی • مجید سلطانی • محمدعلی شریفی • احمدرضا افشاری نژاد • محمد افچگنی • حسام اعتماد • میثم حسینی • مهدی بهادرانی • امیرعلی دارکی • پیام فریدیان • سعید زارع کردشولی • جاوید خالص • بهروز باسره • نجمه امینی

یک الله اکبر کافی بود

فردا هجدهم بهمن است. یک ماه پیش از فردا، هزاران نفر، بی آن‌که بدانند، برای آخرین بار از خواب بیدار شدند، برای آخرین بار صبحانه خوردند، برای آخرین بار مادر خود را بوسیدند، برای آخرین بار با عزیزان خود حرف زدند، برای آخرین بار کار کردند، برای آخرین بار آهنگ گوش دادند، برای آخرین بار رویا بافتند، برای آخرین بار لباسی را پوشیدند، برای آخرین بار به پدر خود نگاه کردند، برای آخرین بار خندیدند، برای آخرین بار بند کفش‌های خود را بستند، برای آخرین بار گفتند:«نگران نباشید، مواظبم»، برای آخرین بار از در خانه بیرون رفتند، برای آخرین بار، مثل همیشه شجاع و شریف ماندند، برای آخرین بار به آسمان نگاه کردند، برای آخرین بار عاشق ایران بودند، برای آخرین بار امید داشتند، برای آخرین بار ترسیدند اما پا پس نکشیدند، برای آخرین بار کمک کردند، برای آخرین بار کمک خواستند و برای آخرین بار زیستند؛ و دیگر هیچ‌وقت بازنگشتند.

در غم مان پایکوبی کردید باشد که در عزایتان شادانه برقصیم

منزجرم از این بی وجدان ها و دین ایین شون

هر دفعه ژوژمان داریم یادمه برات ویدو مسیج بگیرم

تنها بودم اما بودا نبودم و نیلوفری ارغوانی در سینه‌ی بلورینم نمی‌تپید. در هر زندان دنیا زندانیِ فراموش‌شده‌ای و در هر گورستان جهان عزیزِ به خاک سپرده‌ای داشتم و تنها بودم مثل ماه که کوتاه‌تر از تنهایی من دیواری نیافته بود.   «عباس صفاری.»

شبا هنگام میان کوچه ها به در کوبد که نوبت شماست