🏡 خانه روان

صائب تبریزی در مورد خودشناسی که بحث این روزای ماس چه قد قشنگ میگه: خود را چو یافتی همه عالم از آن توست. ✨ آخر هفته خوبی داشته باشید عزیزای من🌱 و برای ادامه بحث خودشناسی همراهمون باشید.🧡

🪞 گاهی چیزی که درباره خودمون می‌دونیم، بیشتر یک «داستان»ه تا یک واقعیت کامل. 📌مثلاً ممکنه سال‌ها به خودمون بگیم: «من آدم صبوری‌ام.» «من اصلاً وابسته نیستم.» «من آدم قوی‌ای هستم.» «من از دعوا بدم میاد.» «من خیلی زود عصبانی می‌شم.» اما از کجا مطمئنیم این تصویر، دقیقاً همون چیزی‌ه که در زندگی واقعی اتفاق می‌افته؟ 🤔 📌یکی از محدودیت‌های خودشناسی اینه که ما همیشه به دلایل واقعیِ رفتار و واکنش‌هامون دسترسی نداریم. گاهی برای رفتارمون توضیحی پیدا می‌کنیم که به نظر خودمون کاملاً منطقیه، اما ممکنه همه‌ی ماجرا نباشه. برای همین، اگر واقعاً بخوایم خودمون رو بهتر بشناسیم، فقط نباید به «چیزی که درباره خودمون فکر می‌کنیم» نگاه کنیم؛ باید رفتارمون رو هم مشاهده کنیم. 📌مثلاً اگر می‌گیم: «من آدم مستقلی هستم.» بد نیست ببینیم در عمل چه اتفاقی می‌افته؛ وقتی کسی جواب پیاممون رو نمی‌ده، چقدر ذهنمون درگیر می‌شه؟ وقتی کسی ازمون ناراحت می‌شه، چقدر حال خودمون وابسته به رضایت اون آدم می‌شه؟ وقتی نیاز به کمک داریم، می‌تونیم درخواستش کنیم یا حتماً باید همه‌چیز رو خودمون تحمل کنیم؟ ⛔️اینجا قرار نیست خودمون رو قضاوت کنیم.قرارِ خودشناسی این نیست که ثابت کنیم «واقعاً چه جور آدمی هستیم»؛ قرارِ خودشناسی اینه که الگوهای واقعی خودمون رو ببینیم. 🔍 ⁉️و شاید یکی از مهم‌ترین سؤال‌ها این باشه: «من درباره خودم چه داستانی دارم، و رفتارم واقعاً چه چیزی رو نشون می‌ده؟» 🌱 🏡خانه روان

عکس رو به چت‌جی‌پی‌تی بدید و ازش بپرسید. Fill the bag with things that resemble me صرفا جهت فان. بفرستین ببینیم چه خبره تو کیفاتون😉 بگ من و اینجوری پر کرد📚🥲 🏡خانه روان

دوستای من طولانیه ولی ارزش خوندن داره. بحث خودشناسی و با تمرکز بیشتری شروع کردیم. 🌱

🧠 شاید یکی از سخت‌ترین آدم‌هایی که باید بشناسیم، خودِ خودمان باشیم. ♦️چون ما معمولاً درباره‌ی خودمان یک تصویر داریم؛ فکر می‌کنیم می‌دانیم چه جور آدمی هستیم، چه چیزهایی ناراحتمان می‌کند، چرا عصبانی می‌شویم یا چرا در بعضی موقعیت‌ها عقب می‌کشیم. ♦️اما یک نکته مهم وجود دارد: تصویری که از خودمان داریم، همیشه با چیزی که واقعاً در رفتارمان اتفاق می‌افتد یکی نیست. ♦️پژوهش‌های روان‌شناسی نشان داده‌اند که دسترسی ما به بعضی از فرایندهای ذهنی، انگیزه‌ها و حتی بخش‌هایی از شخصیت خودمان محدود است؛ یعنی صرفاً «فکر کردن درباره خودمان» همیشه به خودشناسی دقیق منجر نمی‌شود. ♦️برای همین، خودشناسی بیشتر از اینکه پیدا کردن یک برچسب برای خودمان باشد، مشاهده کردن الگوهای خودمان است. 🔍 مثلاً به‌جای اینکه بگوییم: «من آدم زودرنجی‌ام.» ⁉️دقیق‌تر نگاه کنیم: چه موقع‌هایی بیشتر زودرنج می‌شوم؟ قبل از آن چه اتفاقی افتاده؟ چه فکری از ذهنم گذشته؟ چه احساسی داشته‌ام؟ و معمولاً بعدش چه رفتاری نشان داده‌ام؟ ♦️اینجاست که کم‌کم به جای یک تصویر کلی از خودمان، با الگوهای واقعی خودمان روبه‌رو می‌شویم. 🌱 ⛔️قرار نیست در این مسیر یک‌باره «خود واقعی‌مان» را پیدا کنیم؛ قرار است به‌تدریج ببینیم چطور فکر می‌کنیم، چه احساسی داریم و در موقعیت‌های مختلف چگونه رفتار می‌کنیم. از همین‌جا می‌خواهیم خودشناسی را شروع کنیم. 🤍 🏡خانه روان

📌گاهی روان مجبور می شود برای زنده ماندن،به جای اینکه بیشتر به دیگری نزدیک شود،به درون عقب نشینی کند یعنی به‌تدریج سرمایه‌گذاری خود را از رابطه‌ی بیرونی پس بگیرد و به جهان درونی منتقل ‌کندوبه خیال‌پردازی، دنیای خصوصی،نشخوار فکری،رویاها،فضای مجازی و فیلم و سریال و نوعی خودبسندگی زودرس پناه ببرد. 📌ممکن است برود مهمانی،با دوستانش قرار بگذارد،حرف بزند، بخندد،حتی بسیار اجتماعی و خوش‌برخورد به نظر برسد؛اما در سطحی عمیق‌تر، خود تجربه‌کننده‌اش در رابطه حاضر نباشد. 📌ارتباط جریان دارد،اما تماس اتفاق نمی‌افتد.فرد در رابطه «حضور فیزیکی» دارد،اما حضور روانی‌اش را پس کشیده است.مثل کسی که کنار آتش نشسته،اما خودش را پشت شیشه نگه داشته است. در‌واقع به جمع می‌رود،اما خودش را با خودش نمی‌برد. بدنش سر میز است؛صدایش در گفت‌وگوست؛لبخندش در عکس هست؛اما بخشی از روانش چند قدم عقب‌تر ایستاده و فقط تماشا می‌کند. 📌انگار یک ناظر خاموش درونش نشسته که دائماً مراقب است:زیادی نزدیک نشو. زیادی نیازمند نشو.خودت را زیادی نشان نده.کنترل را از دست نده.و همین مراقبت دائمی، می‌تواند آدم را از چیزی که بیش از همه می‌خواهد محروم کند:تجربه‌ی اینکه واقعاً در ذهن و قلب دیگری حضور دارد. #خود_شناسی 🏡خانه روان

کارل گوستاو یونگ روانشناس سوئیسی تعبیرِ جالبی از انسانِ خوشحال دارد که بسیار از تعریفِ عادی و معمولِ خوشحالی فاصله دارد: بر اساسِ این تعریف، خوشحال بودن یعنی توانمندیِ بالای ما در شكيبايی و استقامت در برابر سختی ها. خوشحالی یعنی اطمینانی درونی به این که درد و رنج و سختی و بیماری و پیری و مرگ جزء لاینفك زندگی ست اما هیچ کدام از آنها نمی تواند مرا از پا بیاندازد. خوشحالی یعنی میل به زندگی علی رغم علمِ به فانی بودنِ همه چیز، خوشحالی یعنی بعد از هر زمین خوردن همچنان بتوانیم بلند شویم، بعد از هر گریه همچنان بتوانیم بخندیم و لبخند بر لبِ دیگر همنوعان بیاوریم، خوشحالی یعنی حضورِ کاملِ ما در هستی، خوشحالی یعنی توانایی ما به گفتنِ یک آریِ بزرگ به زندگی خوشحالی يعنی ادامه دادن...🌱 🏡خانه روان

بزرگ‌ترین تله‌ی زندگی اینه که فکر کنی وقتی همه‌ی کارات تموم شد، اون‌وقت بالاخره خوشحال می‌شی. اما حقیقت اینه که کارا هیچ‌وقت تموم نمی‌شن. تنها کاری که می‌تونی بکنی اینه که یاد بگیری وسط همین شلوغی‌ها، استرس‌ها و به‌هم‌ریختگی‌های زندگی هم برای خودت حال خوب بسازی.😍 امیدوارم هفته خوبی و شروع کنید عزیزای دلم🌱✨ 🏡خانه روان

اما گاهی این تله از اون طرف خودش رو نشون می‌ده؛ چیزی که در طرحواره‌درمانی بهش می‌گیم جبران افراطی: 👈 مدام نیاز داره توانمندتر، موفق‌تر یا خاص‌تر از چیزی که واقعاً هست به نظر برسه. 👈 ممکنه درباره توانایی‌هاش اغراق کنه یا مدام نیاز داشته باشه خودش رو ثابت کنه. 👈 حتی بعد از شکست هم ممکنه به‌جای مواجه شدن با احساس نقص، همه‌چیز رو به شرایط نسبت بده: «اگه شرایط بهتر بود، من حتماً موفق می‌شدم.» یعنی پشت دو رفتار کاملاً متفاوت، ممکنه یک هسته مشترک وجود داشته باشه: «اگر بفهمند واقعاً چه کسی هستم، شاید کافی نباشم.» و این دقیقاً جاییه که تله‌ی نقص و شرم خودش رو نشون می‌ده. 🏡خانه روان

خب عزیزای من، قبل از هر چیز خیلی ممنونم که وقت گذاشتید و پیشنهاداتتون رو برام نوشتید. 🤍 همه پیام‌هاتون رو دیدم و اتفاقاً خیلی از پیشنهادها موضوعات خوبی بودن. 📌بیشترین پیشنهادی که داشتیم «خودشناسی» بود؛ در کنارش موضوعاتی مثل رابطه، سؤال‌های قبل از ازدواج، کنترل خشم و… هم زیاد مطرح شد. 📌به نظرم این موضوع‌ها خیلی به هم مرتبط‌ان. قبل از اینکه بخوایم رابطه بهتری داشته باشیم، انتخاب بهتری برای ازدواج کنیم یا حتی روی رفتارهایی مثل خشم کار کنیم، لازمه یه مقدار خودمون رو بهتر بشناسیم. ⛔️وقتی خودمون رو بهتر بشناسیم، می‌تونیم نیازها، احساسات، نقاط قوت و ضعف و الگوهای رفتاری‌مون رو بهتر بفهمیم و ببینیم کجاها نیاز داریم بیشتر روی خودمون کار کنیم. 📌برای همین تصمیم گرفتم اول با خودشناسی شروع کنیم و قدم‌به‌قدم بعدش بریم سراغ رابطه، ازدواج، کنترل هیجان‌ها و موضوعات دیگه‌ای که خودتون پیشنهاد دادید. 🌱 📌پس بریم ببینیم چطور می‌تونیم خودمون رو بهتر بشناسیم، خودمون و نیاز‌هامون رو بهتر بفهمیم و آگاهانه‌تر برای زندگی و رابطه‌هامون انتخاب کنیم. 🤍 📌اگه موافقین لایک کنید نظرتون و بدونم.♥️🙏🏻

یهویی داشتم والپیپر گوشیمو عوض می‌کردم، این قشنگا رو دیدم و گفتم حیفه برای خودم نگهشون دارم 😍🤍 گفتم براتونم بفرستم؛ بذارین والپیپر گوشیتون، هر بار گوشیتونو باز کردین یه چیز قشنگ ببینین و حالتون یه کوچولو خوب بشه. 🌱🍒🥑 من خودم عاشق این مدل والپیپرام 😭 کدومش رو می‌ذارین؟ ۱، ۲ یا ۳؟ 🌱

فرانکل می‌گه : معنی زندگی گاهی توی چیزای کوچیکه. ✨ صبح بخیر🌱

این به ظاهر اهمالکاری، این عقب‌نشستن‌های کوچک، این لغزیدن از کاری به کار دیگر، در نگاه اول شبیه یک بی‌نظمی ساده است؛ 📌اما زیرش چیزی آرام‌تر جریان دارد.نه از ناتوانی،نه از بی‌مسئولیتی؛ نوعی فاصله گرفتن از احساسی که می‌دانیم در مسیر تجربه‌اش قرار است با آن روبه‌رو شویم. ⛔️شرمی که ممکن است بالا بیاید، اضطرابی که خودش را نشان می‌دهد، ترسِ کافی نبودن، یا آن دل‌نگرانیِ آشنا از اینکه اگه اشتباه کنم چی؟. برای همین عقب می‌کشیم،به کار دیگری پناه می‌بریم، به خودمان می‌گوییم «بعداً»، 📌و در ظاهر، همه‌چیز شبیه اهمالکاری است.اما پشت این رفت‌وآمدهای کوچک، ردّ همان هیجان نشسته است؛ بی‌صدا، اما حاضر، در لایه ی زیرینِ رفتار..🌱 🏡خانه روان

آخر قصه، هیچ‌کس از این دنیا چیزی با خودش نمی‌بره؛ جز ردپایی که روی دلِ آدم‌ها گذاشته. شاید جاودانگی، همین باشه… 🍂 و من خوشحالم که اینجا، در خانه روان، می‌تونم حتی به اندازه‌ی یک جمله، به بهتر شدن حالتون و بیشتر شدن آگاهی‌تون کمک کنم. 🌱 حالا می‌خوام از خودتون بشنوم؛ این روزها، خانه روان بیشتر از همه توی چه چیزی بهتون کمک کرده؟ 🏠🤍 ⁉️یا اگر بخواید یک موضوع جدید رو با هم شروع کنیم، دوست دارید درباره‌ی چی حرف بزنیم؟ 😍