秋菜.

ناگهان دل‌ام از دوستیِ او سرشار شد. او را با ستایشی بی‌مرز دوست داشتم. انگار که سال‌هایِ سال با هم فکر کرده بودیم دوش‌به‌دوشِ هم جنگیده بودیم و یک دهان ترانه خوانده بودیم... .

رقصی آرام میانِ شانه‌هایش؛ با نوازشِ انگشتانی که تازه جرئت کرده بودند احساساتِ پنهانِ قلبش را از پشتِ سکوت و ترس بیرون بکشند.

یک روز از شوق و ذوق زندگی سرشار بود و روز بعد در اندوهی ژرف فرو می‌رفت.

ببینید کی Four hands two sonatas رو شروع کرده.

⟡ ࣪˖ ִֶָالان فقط هوای بارونی و Martin czerny.