Haven

دوستت دارم،حتی وقتی سنگینی جهان،استخوان هایم را خرد می کند؛وقتی دری بسته است و من سر گشته ام.

‏قطع امید کردی؟! دَم صبح طلوع آفتابو نمیخوای ببینی؟ سرخ و زرد آفتاب رو موقع غروب،دیگه نمی‌خوای ببینی؟ ماه رو دیدی؟ نمی‌خوای ستاره‌ها رو ببینی؟ شب مهتاب، اون قرص کامل ماه، دیگه نمی‌خوای ببینی؟ چشمات رو می‌خوای ببندی؟ از مزه‌ی یه گیلاس، می‌خوای بگذری؟ نگذر! من رفیقتم میگم نگذر♥️ • عباس کیارستمی

و در آخر ما هیچ تسلطی بر قلب هایمان نداریم، قلب ها برای کسانی می تپند که خودشان میخواهند.

من در سخن گفتن ناتوانم، خدا کند که تو در خواندن چشمانم ماهر باشی.

:)

من هرگز برای قرار گذاشتن ساخته نشده بودم،من برای این ساخته شده بودم که یک نفر را با تمام وجودم برای همیشه دوست داشته باشم.

یک انسان میتواند هرچیزی را تحمل کند به جز فقدان معنا. • ویکتور فرانکل

ما هنوز یه جایی تو خاطرات هم هستیم نه زندگی هم.

اگر برای تو مقدر باشد؛ از هفت آسمان هم عبور می کند تا به تو برسد.

✨️

وقتی مطمئن باشم در حقت اشتباهی نکردم برام مهم نیست حتی اگه تا اخر عمر باهم صحبت نکنیم.

من رو اون‌جایی به‌خاطر میاری که کرده‌های من رو با همون کیفیت، هیچ‌کسی برای تو‌ تکرار نکرد.

اما در نهایت امیدوارم با شادی از اینجا بروم و دیگر هرگز باز نگردم.

بپذیر که فقط یه رهگذر بوده؛ اون هیچوقت نمی تونست خونه ی تو باشه!

پناه به صداقت چشم‌هات، وقتی لبات به دروغ تر می‌شه.

انسان چگونه توضيحى داشته باشد براى دير رسيدن و از دست دادگى هايش، چگونه بفهماند تمام مسير را لنگ زده اما ننشسته است، چگونه مقصر را از قربانى تميز دهد و از همه مصيبت تر، اگر هر رخداد و اتفاق چشمگیر زندگی به طرز عجيبى دير رسيد، جا ماند يا انكار شد، چگونه با خودش كنار بيايد كه باز هم بجنگد،چگونه اصلا مى توان فهماند، دير رسيدن هزاران بار كشنده تر از هرگز نرسيدن است، دير رسيدن و خيره شدن به از دست دادن چيزى كه اگر به موقع ميرسيدى سهم تو بود، چقدر كشنده تر از هر مصيبت ديگريست. •هومن شریفی

و حقیقت بر اساس توانایی ما برای هضم آن، تغییر نمی کند.

به سمت من بیا،حتی اگر گلوله ای در لوله تفنگ.