Haven

من واقعا آدم فراموش کاری ام،اگه چیزی تو خاطرم مونده یا خیلی غمگینم کرده یا خیلی خوشحال.

شمارو نمیدونم ولی من اگه برگردم عقب، هر متن بلندی که برای کسی فرستاده بودم یا توضیحی داده بودم رو پاک می‌کنم و به جاش می‌نویسم «باشه»؛ هیچ چیز و هیچ کسی ارزشش رو نداشت.

من هربار گفتم هیچی دیگه نمیتونه منو انقدر ناراحت کنه بعدش خدا بهم ثابت کرده که نه اینطور نیست.

نمیدونم اما بهرحال آخر قصمه اما؛ قصه ی آخرم این نیست. و خب شبتون بخیر.

چون خیلی مهمه که خدا ببینه. چون اگه خدا مراقب قلب های مهربون نباشه هیچکس مراقبشون نیست.

با خودم میگم عبور کن،شاید اونقدر که فکر میکنی کار سختی نباشه.

راستشو بخواید این روزا احساس میکنم حتی اگه بهم یه دشت پر از گل هم بدن چون من دلم برا اون گلی که لبه ی پرتگاه دیدم و نتونستم بچینم تنگ میشه،اون دشت پر از گل رو هم نمیخوام.

چون مادرم این آهنگ رو دوست داره قشنگ ترین آهنگ دنیاست.

امیدوارم خدا قلب مهربونت رو ببینه.

غمگینم انگیز ترین جمله ای که این مدت شنیدم این بود: یچیزی بگو بهم که یادم بیاد این روزهام میگذره.

دلم تنگ خواهد شد برای آن خانه ی دنج و بی آلایش که هرگز با تو نساختم، برای سفرهای دور از همهمه ی شهر که هرگز با تو نرفته ام. برای تمام عکس های پر غرور که دوشادوش تو در یک قاب جاودان هرگز نایستاده ام. 👤مجتبی دادوند

و تو هر جا و هر کجای جهان که باشی باز به رویاهای من باز خواهی ‌گشت.

«گفتم: چند دقیقه این‌جا بشین و به من تکیه بده. گفت: کارم از تکیه گذشته؛ دلم می‌خواد توی بغلت بمیرم...» 👤عباس معروفی

سرم بازار مسگرهاست دلم در چنگ بربرهاست چنان با خود گلاویزم درونم جنگ زرگرهاست نه میلی به سخن دارم نه مشتاقم به خاموشی که روح جان پریشانم بلاتکلیف باورهاست جنون در کاسه ی مغزم چو سیر و سرکه می‌جوشد و من بیزارم از قلبم که گورستان دخترهاست اجنه دائما در من نشست هفتگی دارند که در من کودکی قلدر هواخواه قلندرهاست جهنم دره ای در من همیشه گرم خودسوزیست خودم هیزم خودم آتش خودم داغ صنوبرهاست وبالم شد پر و بالم زمانی که قفس مد شد شنیدم از قفس‌سازی: قفس مرگ کبوترهاست به چاه افتادن یوسف به من این نکته را آموخت که یوسف هم اگر باشی حسابت با برادرهاست 👤بهروز باغبان