🌿polaroid fantasy🌃
رفتن به کانال در Telegram
Waiting for the next train to The گا Station. Digital Art channel : @theoxshopdigitale Merch and Custom clothes : @theoxshopp @mahdimcg_bot to talk if you're a shy lil guy
نمایش بیشترکشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است
217
مشترکین
-124 ساعت
-67 روز
-1630 روز
آرشیو پست ها
اگر راستی راستی عاشق این دختر شده باشد با دردسر هایی که در انتظارش بود یک میلیون یورو هم کافی نبود. دیگر حتی نمیتوانست به او دروغ بگوید. به او میگفت: 《جس دوستت دارم، تمام عمر ، دیگه بی تو زنده نیستم》 اما این حرف هایش دیگر اصلا رنگ دروغ نداشت. بوی راستی میداد. حقیقت محض بود.
《جس، عزیزم، نازنینم، هیچ وقت باور نمی کردم که ممکنه اینقدر خوشبخت بود》 اما این دروغ کاری هم دیگر خاصیت خود را از دست داده بود زیرا خود آنچه را که می گفت باور داشت، دروغش حقیقت شده بود.
سخت گرفتار روانشناسی شده بود. یک ماداگاسکار واقعی.
خداحافظ گری کوپر -رومن گاری#book @voiceofagreenpunk
A pussyfooting setting sun Make a wish that weighs a ton There are no handles for you to hold And no understanding where it goes Jealously in Technicolor Fear by name, love by numbers Street lamp amber, wanderlust Hide her in a blunderbus She looks as if she's blowing at kiss at me And suddenly the sky is a scissor Sitting on the floor with a tambourine Crushing up a bundle of love Don't take it so personally You're not the only one That time has got it in for honey That's where you're wrong All the old flames fastened on Make a wish that weighs a ton There are no handles that you can hold And no understanding where it goes She looks as if she's blowing a kiss at me And suddenly the sky is a scissor Sitting on the floor with a tambourine Crushing up a bundle of love Don't take it so personally You're not the only one, That time has got it in for honey That's where you're wrong That's where you're wrong That's where you're wrong
Repost from راه بی‌دار
اگه کلا ری‌توئیت نزدین این دوتارو حتما بزنین
https://x.com/i/status/2082117075401597303
https://x.com/i/status/2082146356425060367
Repost from N/a
من هیچ‌وقت آدمِ قابل پیش‌بینی‌ای نبودم،نه فقط برای دیگران، حتی گاهی برای خودم.
هر بار که زندگی فکر کرده نسخه‌ی آخرمو دیده، من دوباره از نو خودمو خلق کردم.
هنر برای من فقط یک شغل نیست؛ راهیه برای نفس کشیدن.من با احساساتم کار می‌کنم، با زخم‌هام رنگ می‌سازم و از سکوت‌هام معنا بیرون می‌کشم.
شاید به همین خاطره که هیچ‌وقت نمیشه منو در یک تعریف، یک قاب یا حتی یک انتظار خلاصه کرد.
آدما معمولاً قُدرتو در صداهای بلند می‌بینن،اما من قُدرتو در آرامشی پیدا کردم که بعد از هر طوفان ساختم. در هر باری که شکستم و کسی نفهمید، اما دوباره ایستادم و ادامه دادم.
من دنبال اثبات خودم به کسی نیستم.
اگر قرار باشه چیزی از من بمونه، ردِ احساسیه که در دل آدم‌ها جا می‌گذارم؛ همون لحظه‌ای که یک اثر، یک جمله یا حتی یک سکوت، بیشتر از هزار کلمه حرف می‌زنه.
شاید نتونی حدس بزنی قدم بعدیم چیه؛ و راستش، خودم هم دوست ندارم همیشه بدونم،چون زیباییِ زندگی برای من در خلق کردن چیزهاییه که هنوز وجود ندارن.
من هنوز در حال ساختنِ خودمم؛ نه برای شبیه شدن به کسی، بلکه برای نزدیک‌تر شدن به
اونی که همیشه قرار بوده باشم…
.
.
.
مستان
Im not a big fan of persian cinema and media tbh,
But Rest in peace Akbar abdi💔
