Sou⋆

Alone in london

Thomas Alexander ferguson• 1890

مادر، از همه‌ی ما ضعیف‌تر بود. نه بخاطر غصه‌های مشترک‌مان؛ بلکه به خاطر غصه‌هایِ خصوصی هر کدام از ما که خورده بود. •کافکا.

*شنونده‌ی عزیز، ما هر لحظه با خطر از دست دادنِ زندگی رو به رو هستیم؛ هر لحظهٔ از آن را عمیقاً بخواه.

جایی در کتابِ “عشق و آگوستین قدیس” می‌گوید؛ اشتیاق و میل، خیر است و در مقابل ترس، شَرّ خصوصیتِ خیری که به آن میل داریم اینست که واجد آن نیستیم. به محض اینکه واجدِ آن امر میشویم، میل ما پایان میابد. مگر اینکه با خطر از دست دادنش رو به رو باشیم.

سلام محبوبِ من زندگی همین است؛ شب گریه می‌کنیم و صبح ‌می‌خندیم و هیچکس هم این را به روی کسی نمی‌آورد.

من سیبِ سرخِ نیوتن‌ام که یاغی شده‌ام، از قانون جاذبه. دوست دارم به آسمان پرتاب شوم. •غادة السمان.

ز دستِ بختِ گران‌خواب و کارِ بی‌سامان گَرَم بُوَد گِلِه‌ای، رازدارِ خود باشم •حافظ.

اما بوکوفسکی در ادامه میگه: زندگی‌ت مالِ خودت است، نگذار با چُماق به تسلیمی تاریک تبدیل شود بیدار باش، راهی برای رهایی هست، نوری جایی هست شاید چندان زیاد نباشد، اما از تاریکی بهتر است!

چقدر خودت را عذاب می‌دهی؛ چقدر خودت را به خاطر زندگی می‌آزاری! این چیزهایی که از آن‌ها شکایت می‌کنی، همان زندگی است. هرگز برای هیچکس یا در هیچ زمان، بهتر از این نبوده است. • نامه‌های ژرژ ساند به گوستاو فلوبر.

برایِ زمستانی که در راهه.