come home the kids miss you.

it’s a one step forward two steps back kinda thing but fuck it we ball

البته خیلی راجع بهش مطمئن نیستم از اونجایی که سر وسواسم و همچنین بعضی رفتار‌های دوستان به نظر بعضی مواقع از این sanity چند قدم فاصله می‌گیرم

احساس می‌کنم دوباره اینجا فعالیت کردن من رو یک قدم به sanity نزدیک می‌کنه

my whole fucking universe

my brightest star

تولد دوست‌دختر گلگون مبارک

oh how I am you, winston smith.

it’s humiliating

it hurts to hope at this point

شاید خدا و پیامبر و فرشته‌هارو بتونه شکست بده ولی آخوند رو هرگز

دین وینچستر اگه داخل ایران بود همون اپیزود اول دار فانی رو وداع گفته بود

آهان راستی کس ننه بوی‌بند‌های کره‌ای و هایب و انهایپن مخصوصاً هیسونگ از سگ کمترم اگه دوباره بخوام خودم رو درگیر بندی بکنم

«کشور شبیه یک دیگ بخار غول‌آساست که در آن جوشش‌ها و غلیان‌هایی در حال وقوع است، درحالی ‌که آدم‌های اطراف دیگ با چکش‌هایی در دست مشغول قدم زدن هستند و زمانی که در دیواره‌های دیگ بخار کوچک‌ترین شکاف و درزی ایجاد می‌شود، بلافاصله با میخ و پرچ مسدودش می‌کنند. اما سرانجام گازهای درون دیگ چنان شکاف و سوراخی به وجود می‌آورند که دیگر مسدود کردنش ناممکن است.»

هرکی مامان باباش بهش ریده آدم حسابش نکرده اومده توی چنل تلگرامش روشن فکر شده

به زور با پروکسی وصل می‌شم که چنل‌های کسشرتون رو باز بکنم و ببینم یک مشت ایدئولوگ توهمات و کسشرهایی که هیچکس بهشون اهمیت نمی‌ده رو گذاشتن چنلشون و ادعای روشن فکری دارن