come home the kids miss you.
رفتن به کانال در Telegram
underneath this veneer of slightly crazy and socially inept, I’m a complete disaster. — playlist on @DrasticWays — contact me via @GrayolaBot
نمایش بیشترکشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است
265
مشترکین
+824 ساعت
+77 روز
+730 روز
آرشیو پست ها
از انتخاب بازیگر هم که چی بگم.
اون جسارت و وحشی بودن کتی با مارگو رابی کامل از بین رفت و جیکوب هم هیچ جوره نتونست اون ترسناکی و شخصیت تهدید کننده و غیرقابل درک و فهم هیثکلیف رو ادا کنه
بعد جدا از همه اینها نیمه دوم کتاب چه اتفاقی براش افتاد؟ کل هدف برونته این بود که بگه این آبسشن چه شکلی روی نسلهای بعدی هم تأثیر میذاره و آلودهاش میکنه ولی پایان این فیلم کلاً اون بحث روانشناختی رو از بین برد و تبدیلش کرد به یه تراژدی عاشقانه اروتیک
کارگردان کلاً یه ذهنیتی از این کتاب داشته بعد همه چیز رو به سبک خودش تغییر داده
اگه فیلم سالتبرن رو هم دیده باشید متوجه این الگو میشید کاملاً
عشق بین هیثکلیف و کتی یه عشق مریض و بیمارگونهاست و این آبسشن یه آبسشن منتالیه، نه فیزیکی و بعد فنل همه چیز رو جنسی کرده در حدی که نمیذاره کرکترها حتی نفس بکشن
جدا از هیثکلیف بودن جیکوب الوردی و ۳۵ ساله بودن مارگو رابی، به چه علت این فیلم انقدر اروتیکه.
الان که این رو گفتی من یادم اومد میخواستم یک تومار طولانی راجع به این disappointment بنویسم
هزارتا کار ریخته سرم دوتا تحویل پروژه دارم ۸ شب باید تحقیقم رو ارائه بدم امتحانهام از هفته دیگه شروع میشن و من نصف جزوههام رو پاک نویس نکردم توی اتاقم اصلاً نمیشه راه رفت انقدر که به هم ریختهاست و I’m just sitting here bedazzling my earpods
what doesn’t kill you will have you naming 5 things you can see 4 things you can touch 3 things you can hear 2 things you can smell and 1 thing you can taste
it’s a one step forward two steps back kinda thing but fuck it we ball
