𝙈𝙖𝙘𝙖𝙣𝙣𝙞𝙜𝙝𝙩

نمیدونم ولی شما میگین میخواد اون یارو رو با خودش ببره رو استیج مسکو؟ با عقل من جور در نمیاد چون موزیکیم ندارن اینا، ولی با قاطعیت نمیگم چیزیو چون دیگه از امیرمقاره و رهام هادیانی که خوانندهای ماکان بند نیستن هیچی بعید نیست🙏🏻

چه زودم به وقوع پیوست، فکر نمیکردم انقدر زود دست به کار شن😙👌🏻

تف به اون (تصمیم جمعی نه فردیتون) که ما رو هیچ کجای این تصمیم ندیدین، حال مارو بعد این تصمیم در نظر نگرفتین، آدم حساب نکردین همون همراهای گروه ماکانی که ده سال باهاشون خاطره ساختین و اینطوری تفم تو روشون ننداختین و رفتین و حالا بعد دویست روز من هنوز دارم خون گریه میکنم. نمیدونم‌ چجوری توقع موفقیت دارین شما با این همه دلهای شکسته، نمیدونم…

وای کاش خسته شین از اینکه هی برمیگردین به این جنازهایی که پشت سرتون جا گزاشتین یه تیر دیگه میزنین و میرین، کاش خسته شین دیگه جونی تو تنم نمونده، به همون خدایی که دیگه نمیدونم وجود داره یا نه بریدم.

آقای مقاره قربونت، شماهم ترمز بکش ایشالا اولین کنسرتت تو راه جدیدت همون راه قدیمیه، حالا تا بعدش🙏🏻

پیش پیش دارم استوریهای آرزو موفقیت خوانندهای سابق ماکان بندو برای خوانندهای جدید ماکان بند (😂) متصور میشم، به به چه سیرکی.

خاک سیاه میدونی چیه؟ الهی به همون بشینی جناب مدیر موسسه. که تو حتی از یه اسم نگذشتی؟ چقدر وقیحی چقدر مضحکی و چقدر پست.

پارسال اینموقع هیچ خبری از جفتشون نبود با اینکه باید آهنگ پخش میکردن، میگفتیم از دسترس زیادی خارج شدن آنتن نیست :) چرا انقدر عمر روزای خوب ما کوتاه بود؟ :)

میکشیدی یه قلب رو بخار شیشه :)

چیکار کنم برگردیم به همون نقطه‌ای که از هم جدا شدیم؟ چیکار کنم برگردیم به حالِ اون ر‌وزامون؟ حاضرم از عمرم کم بشه ولی برگردیم به هم و به زندگی :)

کی میگه شما حالتون با ماکان خوب نبود؟ مگه میشه ندید این ذوقتونو؟ مگه میتونستم نبینم رهام‌هادیان چطور ذوقِ خوندن امیرو داشت با لحجه‌ی‌ جنوبی؟ مگه میشد ندید امیرمقاره چطور با چشمای ستاره‌ای به رهام نگاه میکرد موقع خوندن؟

آقای مقاره فرمودن دانلود بفرمایید:🫴🏻

صدا و تصویر 100/1000🥹😭🫀🤏🏻

قربون ذوقت پسره🥹🫀🤏🏻

نکنه خودشونم یاد اون روزا افتادن؟ اون بچه که اصلا غیب شده اون یکم که اینه وضعش…

این روزا بیشتر از استوریای خودشون تو استوریای همَ‌ن:🫀✨🫀✨

تیرِ خلاص امشب بود سالگردِ تو عزیز دردونه :))

از همین روزا میترسیدم و حالا سرمون اومد ترسیدم تک بیوفتیم هرکدوم یه گوشه و افتادیم :) ترسیدم به وقتِ غممون شونه‌ای نباشه و آغوشی نباشه و همون شد :)

همیشه حال بدتون منو میکشت، ولی هر دفعه دلم با این آروم میگرفت که خداروشکر همو دارن، مهم همون بود اصلا، همو داشتین که نیاز به کسی نداشتین :) الان چی؟ الان چی عزیزای دلم؟ الان چطور باید خودمو آروم کنم که دردتون نکُشه منو؟

چیکار کنم براتون؟ چیکار کنم برای شمایی که خودتون این وضعو برای خودتون و ما رقم زدین و فقط خود شما دونفر میتونین همه‌مونو از این منجلاب نجات بدین؟ :)