Hayatemiy

انگار نمیشه پاییز و دوست نداشت صدای گنجشگا با خنکی هوا شهریور همیشه پر از استرس شیرینه همه وصال های ادم های زندگیم تو شهریوره

همین دقیقاً همون چیزیه که آدمو بین خواستن و ترسیدن گیر میندازه. وقتی دلت پر از نیاز به محبت و نزدیکی باشه، اما ذهنت مدام یادت بیاره که عشق می‌تونه زخم هم بزنه. این تضاد مثل یه طناب‌کشی میشه؛ یه سمتت دنبال آغوش و آرامشه، سمت دیگه‌ت دنبال دیوار کشیدنه. آدم می‌مونه بین اینکه ریسک کنه و عاشق بشه، یا امن بمونه و تنها. شاید عشق مثل دریا باشه؛ همیشه آدم می‌دونه ممکنه غرق بشه، ولی باز وسوسه میشه پا بذاره توی آب، چون هیچ‌چیز مثل لمس موجاش زنده‌ت نمی‌کنه

همینقدر نرم و راحت 🤍

یه جایی توی کتاب فرندز اقای متیو نوشته بودن که : به عشق نیاز دارم، اما بهش اعتماد ندارم. ‏همین دقیقا

حتما اما اینم باید بگم من این وسط صاحب تریبون هستم و میتونم تجربه خودم رو به عنوان یک فرد بگم حرف های من میتونن نسبی درست یا غلط باشن ☕️

میشه اگه تایم داشتی راجب این موضوع بیشتر توضیح بدی چون سوشال مدیا الان پررنگ ترین نقشو تو زندگی هممون داره

اینفلوئنسرا خودشون در چرخه سوگیری چیزهای مختلف نقش دارن میتونن ترند هارو مشخص کنن چون امتیاز دیده شدن توسط جامعه مقبول رو دارن حتی چیزهای اشتباه ، غلط و حتی مضر

پس اگه بخوای واسه کاری یا چیزی ایده بگیری چیکار میکنی؟ چون معمولا اینفلوئنسرا آپدیت ترین کار هارو میکنن

باید بپذیریم خواه ناخواه تصمیمات کوچولو ما تاثیر میذاره روی زندگیمون و من شخصا علاقم نیست دنبال کردن ادما ربطی به این موضوع هم نداره مدلم نیست که فالو کنم اگه پیجی خیلی بدردم بخوره سیو میکنم مطالبشو یا یادداشت میکنم یه جا (خیلی نرد طور )

چقدر جالب دوس دارم این اخلاقو ولی سخته

هیچ بلاگری ، هیچ اینفلوئنسری ، هیچ سلبریتی 😁

https://t.me/blluefllly/13992 واقعا هیچ بلاگری و فالو نمیکنی؟

من تو اینستاگرام شخص خاصی و دنبال نمیکنم جز پیجای شخصی نظری هم ندارم فالو کردن ادما خوبه تا جایی که سعی نکنیم به اجبار نسخه مشابهشون بشی 💕

حیات زیبا نظرت راجب سبک زندگی کوثر محمدی تو اینستا چیه؟ به نظرت تا این حد ادایی بودن خوبه؟

اتفاقا میخواستم بگم خیلی شبیهش بود 😀

https://t.me/blluefllly/13988 اسموتی هیلی بیبره؟

تو کجای قصه ای ؟!

«اما حالا دیگر نه، عصبانی نیستم. عصبانیت و اساساً هر شدتی مال آدم‌های اُمیدوار است و گاه ساده لوح. مال آن زمانم بود که تنها لباس جامانده‌ات در خانه‌ام هنوز بوی تن تو را داشت و من دیوانه‌وار می‌خواستم تا زمانی که تو برمیگردی بویت را در میان تارو پودش نگه دارم. مانند نگاه داشتن آبی در مشت که از لای انگشتان میچکد. حالا اما دیگر عصبانی نیستم از اینکه تو آنهمه ترسو بودی.»

صبح