زینبی بمان🕊

با حال مناسب بخونید، روضه بزارید بخونید؛

آجرک الله یا صاحب الزمان✨️

عباسم، اُمیدم، علمدارم😭

خدا میدونه آقا به برادر رسیدن چیا گفتن..

مصیبت تو کربلا کم نبود، اما عباس.. امان از نبودن اباالفضلِ باوفای حسین💔

حسین قامتش خمید، فدای سرت💔

آقا بالا سر برادر رسیدن آروم گفتن.. آب به خیمه نرسید، فدای سرت😭

چطور برگردم؟ به بچه های برادرم چی بگم؟..

یا صاحب الزمان💔

چطور برگردم تو چشای رقیه نگاه کنم؟😭

میدونید سوال چی بود اون لحظه؟

آب نریخت، آبرو ریخت، بمیرم الهی..

عباس متحیر شد، مبهوت شد😭

کاش میمردم این جمله رو نشنوم😭

و عباس متحیراً💔

بمیرم واسه وقتی که تیر به مشک خورد😭 اینجا هیچ چیز نمیتونه توصیف کنه جز یک جمله‌..

حتی وقتی دستای آقا رو بریدند، مشک رو به دهان گرفتند، مگه انتظار رقیه چیز کمیه برای عمو عباس؟ مگه میتونه چشمای رقیه رو منتظر بزاره؟ مگه میتونه به علی اصغر امام حسین فکر نکنه؟ مگه میتونه ناراحتی برادرشو ببینه؟ عباس بود، عباس!

تو مقتل خوانی یه قسمتی هست که میگه حضرت عباس تمام فکرش پیش اهل خیمه بود، به هر ضرب و زوری آب رو میخواست برسونه، عمو عباسه دیگه، تمام امید رقیه‌ی سه ساله..

آخه نمیدونید مبهوت شدن یعنی چی... الهی هیچوقت ندونید

سلام، اگر کسی چله رو داره به صورت روزانه با ما میخونه، لطفاً ناشناس یا دایرکت بهم اطلاع بده، ممنونم🙏🏻🌱