Labyrinth

ارزو کن اگه شاده دیگه هیچوقت برنگرده.

اصلاً نمی‌دونم از کِی و چرا فکر کردیم باید به خاطر آدم‌ها، بعضی از ویژگی‌های شخصیتمون رو تغییر بدیم، و فکر کردیم هر چیزی که دیگران دوست ندارن، باید از وجودمون حذف بشه من آدم حساسی‌ام، از بعضی حرف‌ها و رفتارها بیشتر از چیزی که نشون می‌دم ناراحت می‌شم، و معمولا ناراحتیم و با سکوت نشون میدن، به شدت آدم بهم بر بخوره‌ای هستم، شاید بشه پخته‌تر شد، شاید بشه بعضی واکنش‌ها رو کنترل کرد؛ اما بعضی ویژگی‌ها عیب نیستن که بخوایم از خودمون جداشون کنیم، این‌ها تکه‌هایی از شخصیت ما هستن؛ همون بخش‌هایی که تجربه‌ها، احساسات و سال‌های زندگیمون ساختنشون آدم می‌تونه رشد کنه، بهتر بشه، یاد بگیره؛ اما قرار نیست برای پذیرفته شدن، از خودش فاصله بگیره، بعضی از اخلاق‌ها، حتی اگر همه نپسندن، بخشی از هویت ما هستن؛ بخشی از چیزی که مارو به خود واقعیمون تبدیل کرده! انیس🤍

safe place.

کاش بمیرم که نیستی اوکی.

خودمو میبینم بازم کنارت پریا فقط با تو آینده داره.

دیگه می‌خوام به مرد جماعت فقط به عنوان وسیله نگاه کنم، وسیله‌ای برای خندوندنم.

سلام مادرجنده امروز داری به کی قول موندن میدی؟

تنفر نیست عنوان این حس در من پیدا شده، نسبت به تو. حتی حس هم نیست، بی میلی‌است؛ چیزی، کسی را نخواستن است.