نُور.

و در نهایت؛ خدا ساکت تر از آن بود که انتظارش را داشتم.

از دینی که موی دختر رو میبینه ولی فقر مردمشو‌ نه بیزارم.

از بهار خبر‌ بیاور،زمستان ناجوانمردانه سرد‌ است.

غم به استخوان‌ که برسد میشود‌"سکوت".

ای‌ که به رنجام‌ رنگ امیدی‌...

Ben kötü bir şey olmamasi için,iyi şeylerden bile kaçiyorum‌‌.

قشنگترین جمله رمان «بامداد خمار » این جمله ست: آدم های بی اصل و نسب اصیل نمیشن، نه با زمان نه با تلاش نه با عشق.

و شاید پروانه ای که تو در تعقیبش بودی پرواز کرد؛ تا به تو زیبایی رها کردن را بیاموزد.

چه بخواهی چه نخواهی روزی فرا می‌رسد که به پشت سرت نگاه میکنی و میبینی هرچه عشق بود،هرچه صدا و خنده بود،همه در قعر تاریکی مدفون شده‌اند. آن وقت است که تازه میفهمی هیچگاه صاحب چیزی نبوده‌ای،همه چیز فقط امانتی بوده که زمان با بی‌رحمی پس گرفت. «عباس معروفی»

تمام هنر برای ابر بود اما همه برای باران‌ شعر گفتند...

پدرها‌ حرف‌های نامفهومی‌ میزنند سپس روزگار آن را برای ما توضیح میدهد‌.

سیگارشو خاموش کرد و گفت : "وسط یه مرحله عجیب از زندگیم، انگار گم شدم، خودِ قدیمیم کامل از بین رفته در حالی که خود جدیدم هنوز کامل متولد نشده."

خوب نیستم با تلاشی که برای زنده ماندن می‌کنم، می‌توانستم اهرام مصر را بسازم... فرانتس کافکا