Music🥃

نالد به حال زار من امشب سه تار من این مایهٔ تسلی شب های تار من

نالد به حال زار من امشب سه تار من این مایهٔ تسلی شب های تار من ای دل ز دوستان وفادار روزگار جز ساز من نبود کسی سازگار من در گوشهٔ غمی که فراموش عالمی است من غمگسار سازم و او غمگسار من اشک است جویبار من و ناله سه تار شب تا سحر ترانه این جویبار من چون نشترم به دیده خلد نوشخند ماه یادش به خیر خنجر مژگان یار من رفت و به اختران سرشکم سپرد جای ماهی که آسمان بربود از کنار من آخر قرار زلف تو با ما چنین نبود ای مایه قرار دل بیقرار من در حسرت تو میرم و دانم تو بی وفا روزی وفا کنی که نیاید به کار من از چشم خود سیاه دلی وام می‌کنی خواهی مگر گرو بری از روزگار من اختر بخفت و شمع فرو مرد و همچنان بیدار بود دیدهٔ شب زنده دار من من شاهباز عرشم و مسکین تذرو خاک بختش بلند نیست که باشد شکار من یک عمر در شرار محبت گداختم تا صیرفی عشق چه سنجد عیار من جز خون دل نخواست نگارندهٔ سپهر بر صفحهٔ جهان رقم یادگار من زنگار زهر خوردم و شنگرف خون دل تا جلوه کرد این همه نقش و نگار من در بوستان طبع حزینم چو بگذری پرهیز نیش خار من ای گلعذار من من شهریار ملک سخن بودم و نبود جز گوهر سرشک در این شهر یار من

🥂🎶

بعضی‌ها دنبال اثبات برتری‌اند؛ بعضی‌ها میراثی برای اثبات کردن دارند.

فغان که شبها بی تو تنها به پای مینا ساغر بدستم، مستِ مستم نهاده از غم سربه زاری ز بیقراری پیمانه و پیمان شکستم مست مستم زین عشق سرکش سوزان چو آتش گم کرده ام شور جوانی در نیمه راه زندگانی ای همنوایان ای آشنایان دیوانه ی سودای خویشم بیگانه با دنیای خویشم ز دست دل در آتشم پروانه ام پروانه ام اسیر عشقی سرکشم دیوانه ام دیوانه ام عمری گرفتار دلم وای از من و فریاد از این دل سرگشته در کار دلم وای از من و فریاد از این دل فغان که شبها بی تو تنها به پای مینا ساغر بدستم مست مستم مست مستم نهاده از غم سر به زاری زبیقراری پیمانه و پیمان شکستم مست مستم مست مستم

آن‌که از انتخابی در زندگی خود چشم پوشیده، چنان به درستیِ تصمیم خویش ایمان آورده که نه‌تنها آن را برای خود کافی می‌داند، بلکه می‌کوشد ارزشِ انتخاب‌های دیگران را نیز با معیارهای محدودِ خویش بسنجد؛ غافل از آن‌که تجربهٔ شخصی، هرگز معیارِ حقیقتی همگانی نیست