بِیْغوله

به خودم افتخار می‌کنم.

خیلی دوستش دارم چون برای یک سال پیشه و اولین نقاشی‌ای هست که با الهام از یه موسیقی کشیدم و اولین نقاشی‌ای که فرستادم برای یه نمایشگاه.

برای کشیدن این نقاشی که با الهام از این موسیقی رسم شده، نمودار خطی ریتم آهنگ رو توی پنج نقطه ساده‌سازی کردم و شد عکس بالا. که در نهایت تبدیل شد به فرم تپه مانندی که توی نقاشی هست.

اگه رفتید و نقاشی من رو دیدید، خوشحال می‌شم برام عکس بفرستید.

حس مزخرفی دارم، اونم درست زمانی که باید حس خوبی داشته باشم.

۸۰ درصد زیر سی سال.

خودخواه.

خوشحالم که دوستش داشتی عزیز.

آهنگ Ballade of Doll’s House توسط Mieko Hirota در سال ۱۹۶۹ منتشر شده. این قطعه روایتگر رابطه‌ایه که پایانش به چنان نقطه‌ای رسیده که معشوق خواننده حتی تمایلی به دیدن دوباره‌ش نداره. در حالی که خواننده حقیقتِ اتمام عمر این عشق رو نمی‌تونه بپذیره، چون اون سرمایه‌گذاری زیادی در این رابطه کرده، انتهای آهنگ دو بار تأکید می‌کنه که 私はあなたに 命をあずけた من زندگی‌ام را به تو سپرده بودم. پس انتظار می‌کشه. خواننده احساس می‌کنه یه عروسکه که زمانی محبوب بود، اما حالا کنار گذاشته شده، افتاده گوشه‌ی اتاق و غبار گرفته اما دست از انتظار هم برنمی‌داره. برای کشیدن این نقاشی به عروسک و این چیزها فکر نکردم؛ آهنگ به من حس تمنا و حسرت و عشق و انکار در قالب انتظار می‌داد. و چه بازیگری بهتر از دست‌ها برای به تصویر کشیدن این سکانس؟ اگر دقت کنید اندازه‌ی اصلی قاب نقاشی، در عکس اوله. در عکس دوم، نمای خارج از کادر رو هم قرار دادم. برای نمایش چیزی که از قصد انجام دادم: فیگور آبی نه تنها در حال فاصله گرفتن از فیگور قرمز، بلکه در حال ترکِ کل قاب نقاشیه و از کادر زده بیرون. همچنین سعی کردم گذشته و حال رو به طور هم‌زمان در یک سطح دو بُعدی نشون بدم: رد محوی که درست کنار دست فیگور آبی می‌بینیم، محل قرارگیریِ همون دست در یک ثانیه قبل رو نشون می‌ده. این صرفاً جهت تأکید بر این موضوع بود که این آدم در حال دور شدنه و انگشت دست‌هاش به مرور در حال جمع شدن/مشت شدنه. این فرد هیچ تمایلی به گرفتن دستی که به سمتش دراز شده نداره. و در سمت دیگه، دست فیگور قرمز، کاملاً بی‌حرکت. با حالتی باز مونده و دعوتگر و منتظر. اما هم‌زمان مقداری ناامید. فیگور دست قرمز، برعکس فیگور دست آبی که شبح‌وار رسم شده، با خطوط واضح‌تری نقاشی شده تا کم و بیش حس عروسک بودن رو القا کنه. در نهایت؛ نوشته‌های ژاپنی که خارج از کادر نوشته شدن، بخش انتهایی متن آهنگ هستن که من دوستشون داشتم.

Untitled/ Acrylic on canvas/ 58 × 30 cm/ Inspired by the song 人形の家 [Ballade of Doll's House] by Mieko Hirota/ September 2026/ Lajevard.

نوبت نقاشی بعدیِ چالشه؛ فقط یه نکته رو باید بگم که این مابین، من در حال کار کردن روی یه نقاشی دیگه از چالش بودم. ولی به دلایلی که بعداً توضیحش می‌دم، اون رو نصفه گذاشتم و رفتم سراغ آهنگ بعدی توی لیست که یه آهنگ ژاپنی بود. بعد از این نقاشی دوباره برمی‌گردم روی آهنگ قبلی و ادامه‌ش می‌دم.

در حال حاضر درود به هنر.

اگر علاقه‌مندید؛ یه سر بزنید. یکی از آثار من هم بینشون هست.

مهمان گرامی نمایشگاه " موسیقی محبوب من " مجموعه‌ی آثار ۹۰ هنرمند است که با الهام از قطعات موسیقی بسیار متنوع خلق شده‌اند. حضور در این نمایشگاه تجربه‌‌ی کم‌ نظیری است که در آن آثار تجسمی را همراه با شنیدن موسیقی آن می‌خوانید. 🔅از شما دعوت می‌کنیم به تماشای این نمایشگاه بیایید. 🎵 برای درک بهتر آثار، با خود هدفون و موبایل داشته باشید. 🗓️ گشایش: جمعه ۲۰ شهریور ۱۴۰۵ 🕓 ساعت ۱۶ تا ۲۱ ادامه‌ی نمایشگاه: ۲۲ تا ۲۷ شهریور ساعت ۱۴ تا ۲۱ 🔸خیابان طالقانی، خیابان موسوی شمالی، پارک هنرمندان، خانه‌ی هنرمندان ایران گالری‌های بهار، تابستان، نامی