اِنقباضِ مغزَم؛

در نهایت او برنده شد، چون من دیگر مزاحمش نمیشوم، یا به او اصرار نمیکنم، یا نمیخواهم چیزی را درست کنم، این چیزی بود که او میخواست و من بالاخره آن را فهمیدم.

از من میشنوین مردی رو انتخاب کنید که بعد دعوا بهتون زنگ میزنه تا فقط مطمئن شه که حالتون خوبه نه کسی که شمارو با گریه ها و فکرهاتون تنها میذاره.

من همیشه خواستم نجات بدم. آدم‌ها و روابطم رو. ولی هیچکس من رو نجات نداد. نه من رو نه رابطه‌ش با من رو.

پوبون راست میگفت؛ اگه دوستت داشت که گم نمیکرد یادگاریتو.

روابط انسانی واقعا پیچیدس وگرنه الان خیلیا داشتن با اون اصلیه حرف میزدن و لبخند رو لبشون بود.

من دیگر نمیدانم با تو چ کنم نه تو مرا دوست داری ، نه من توان دل کندن از تو را دارم جان دلم ‌..

شب ها آدمی میشم که روز ها وانمود کردم نیستم

از تمام آرزوهایم، باغ بی‌برگ مانده برایم.

احساسات و بدن انسان خیلی جالبن تو برای تشنگی آب رو داری برای ناراحتی گریه رو برای گشنگی غذا رو برای دلتنگی چی ؟ هیچی !

نمیدونم اما من زود سین میکنم حتی به غلط

من خیلی آدم «چرا لحن امروزش فرق می‌كرد، پس یه چیزی شده » اى هستم.

از آدمایی که داستان پشت موزیک، مجسمه‌ها، نقاشی‌ها و... رو میدونن خیلی خوشم میاد.

My type:

اینستاگرام قانونی به نام صدتو بزاری درتو میزارن اختراع کرد که به نظرم واقعا درست و به جا بود