𝒾𝓃 𝓂𝒴 𝓂𝒾𝓃𝒹🪷

خانم معلمی که روز ۹ اسفند داشته یکسری از تیکه های بدن ها رو تو پلاستیک زباله جمع میکرده تا بره برای شناسایی و تست DNA قدرت تکلمش رو از دست داده… از بچه های باقی مونده از میناب هم بعضی هاشون اینطوری شدن و برخی دیگه با حملات سنگین روحی روانی مواجه میشن

بعد از ۴ ماه ۶۲ قطعه جدید از بچه ها میناب پیدا شده که مربوط به ۳۲ دانش آموز هست و متاسفانه باز هم هیچ اثری از ماکان کوچولو پیدا نشده… با اینکه گفتن موشک مستقیم به جسم نحیفش برخورد کرده؛ اما همش ته دلمون امید داریم شاید یک چیزی پیدا بشه از کنار عبارت«۶۲ تیکه» با وجدان بیدار رد بشین ۶۲ تیکه یعنی سر انگشت، گوش، انگشت پا، پهلو، زانو، یک تیکه از سر و….

اندوه تمام نمی شود تو آنقدر بزرگ می شوی که اندوه در تو گم می شود. شمس

مردم جنوب زنجیره انسانی ۵ کیلومتری درست کردن که بگن نمیزارن کسی به خاکشون چپ نگاه کنه کار امروز مردم جنوب باعث شد همه قصه هایی که از مقاومت مردم در مقابل لشکر اعراب در زمان سایانیان لشکر روم در زمان هخامنشیان و ایستادگی در برابر صدام رو شنیده بودم از نزدیک تر لمس و احساس کنم

اینکه برای همچین چیز ساده ای باید بجنگیم خیلی تلخه اما همزمان اینکه فعالیت های مدنی در جامعه پاسخگوی یک مطالبه مردمی بوده نمیزاره امید بمیره…

چیزی که در مورد فرآیند صدور گواهینامه موتور خانم ها برای من جالب بود این بود که استارت کل مسیر از یک کارزار مردمی خورد. کارزاری که با حمایت های مردمی تعداد حد نصاب آراء رو کسب کرد و وارد مجلس شد و سال هاست در حال پیگیری از طریق نهاد های مدنی مردمی مختلفه…

بلاخره…

اگه فیلم بی بدن رو ندیدین حتما پیشنهاد میکنم ببینین… بر اساس یک پرونده واقعی بوده با بازی الناز شاکردوست چقدر حالِ الان جامعه ما رو نشون میده…

تصور کن عکس دسته جمعی رو زوم کنی روی چهره خودت به یکی نشون بدی تا وقتی زوم رو کم نکنه ادامه تصویر رو نمیبینه یعنی نمیتونه به برداشت درستی از تصویر برسه یا اصلا بفهمه چی به چیه این دقیقا بلاییه که سر مردم ما آوردن انقدر همه چی رو زوم کردن که ما نمیتونیم جامع به قضیه نگاه کنیم که قضایای داخلی رو در کنار رویداد های خاورمیانه؛ نه بلکه جهان ببینیم تا بهتر بتونیم بفهمیم چی به چیه تا بر اساسی جلوی بینیمون گند نزنیم به سرنوشت کشورمون

امسال میخوام همه لباسای نیو کالکشن دیور رو از کمد مامانبزرگم بخرم😁

*فال امروز شما* *غزل شماره ۳۵۹* خرم آن روز کز اين منزل ويران بروم راحت جان طلبم و از پی جانان بروم گر چه دانم که به جايی نبرد راه غريب من به بوی سر آن زلف پريشان بروم دلم از وحشت زندان سکندر بگرفت رخت بربندم و تا ملک سليمان بروم چون صبا با تن بيمار و دل بی‌طاقت به هواداری آن سرو خرامان بروم در ره او چو قلم گر به سرم بايد رفت با دل زخم کش و ديده گريان بروم نذر کردم گر از اين غم به درآيم روزی تا در ميکده شادان و غزل خوان بروم به هواداری او ذره صفت رقص کنان تا لب چشمه خورشيد درخشان بروم تازيان را غم احوال گران باران نيست پارسايان مددی تا خوش و آسان بروم ور چو حافظ ز بيابان نبرم ره بيرون همره کوکبه آصف دوران بروم

هر چی آقای خطیبی بگن😂 فقط ببخشید ایران رو چجوری باید فدای ایران کنیم؟ دستورالعملش رو بفرمایید لطفا

دلم برای اون روزایی که هر روز شعر حفظ میکردم یک ذره شده:)

دلم یک عالمه کفش،کوه،جنگل ،دریا، مسافرت و خرید میخواد😭

برای عبارت «خیلی کلکی» یک جایگزین خوب کشف کردم «خیلی آمریکایی» تا درودی دیگر بدرود

هر ایرانی دغدغه مند باید این رو بدونه: سال‌های سال کشور ما تحت سخت‌ترین تحریم‌های نفتی بوده است. زبان ساده‌اش این است که کشورهای دیگر حق نداشتند از ما نفت بخرند، وگرنه آمریکا آن‌ها را تحریم می‌کرد. به همین دلیل، ما از یک‌سری روش‌های دیگر که به آن «دور زدن تحریم» می‌گفتند، نفت را می‌فروختیم. همین باعث می‌شد خریداران نفت ایران، چون می‌دانستند ایران چاره‌ای جز این ندارد، آن را با قیمتی کمتر از قیمت جهانی نفت بخرند. در نتیجه، درآمد کشور کاهش پیدا می‌کرد. موجودی بانک مرکزی کم می‌شد و این عدم توازن میان درآمد و هزینه، یکی از عواملی بود که منجر به بروز تورم می‌شد. در تمام این سال‌ها، ایران این قدرت را داشت که تنگه هرمز را ببندد؛ اعلام کند که اگر نگذارند نفتش را بفروشد، نمی‌گذارد هیچ‌کس نفتش را بفروشد و نفت به هیچ جای دنیا نرسد؛ اتفاقی که در دوران جنگ اخیر دیدیم چطور می‌تواند به اقتصاد جهانی آسیب بزند. یا دست‌کم می‌توانست اجازه عبور از تنگه هرمز را فقط به کشورهایی بدهد که ایران را تحریم نکرده بودند. اما ایران این کار را نکرد. شاید بپرسید چرا؟ چون این کار منجر به جنگ می‌شد و سیاست ایران این بود که تا جای ممکن درگیر جنگ نشود. برای همین در لبنان و سوریه هزینه می‌کرد تا جنگ به مرزهای خودش نزدیک نشود و همان‌جا باقی بماند. ایران در برابر تحریم‌های سنگینی که علیه‌اش شد، از ابزار قدرتمندی مثل هرمز هرگز استفاده نکرد؛ حتی برای درآمدزایی هم از هرمز استفاده نکرد، چون نمی‌خواست تا جایی که می‌تواند وارد جنگ شود. کی وارد جنگ شد؟ وقتی که سر میز مذاکره به آن حمله کردند. بعد از آن، آتش‌بس را پذیرفت و جنگ را ادامه نداد. اما دوباره سر میز مذاکره به آن حمله شد، شخص ارشد کشورش کشته شد و حملات گسترده به کل کشور انجام شد. اینجا تازه هرمز را بست. بعدش چه شد؟ آتش‌بس را امضا کرد. قرار شد مدیریت تنگه هرمز با ایران باشد. آمریکا هم امضا کرد، اما در نهایت آمریکا به این بند اهمیت نداد و مدیریت ایران بر تنگه هرمز را نپذیرفت و برخلاف آن اقدام کرد. و دوباره جنگی شروع شد که الان درگیرش هستیم. ایران اگر به دنبال جنگ بود، همان زمانی که سنگین‌ترین تحریم‌ها تا این حد وحشتناک درآمد کشور را کاهش می‌داد، تنگه هرمز را می‌بست. اینجا؛ جایِ مردم عادیه👈 @mardomadi

باورم نمیشه دارین ویدیو نحوه مواجهه با سرباز آمریکایی میسازن بعدش توش یاد میدن که آره اگر سرباز دیدین با احترام باهاش برخورد کنید دستاتون رو ببرین بالا بهش بگین نمیخواین مقاومتی بکنین واااای آدم سرش سوت میکشه قبلا ها خاک حرمت داشت قبلا ها برای جنازه دخترمون سه نفر جوون میدادن که دست عراقی ها نباشه هنوزم یکسری از مرد و زن های کشورمون حاضرن تیکه تیکه بشن بک وجب از این خاک کم نشه بعد یک عده اینجور بی رگ و ریشه هستن

پخش زنده امروز از آبادان بود…