〔 مانگ 🌘

نگاه کن که غم درون دیده‌ام چگونه قطره قطره آب می‌شود چگونه سایهٔ سیاه سرکشم اسیر دست آفتاب می‌شود نگاه کن تمام هستی‌ام خراب می‌شود نگاه کن تمام آسمان من پر از شهاب می‌شود تو آمدی ز دورها و دورها ز سرزمین عطرها و نورها نشانده‌ای مرا کنون به زورقی ز عاج‌ها، ز ابرها، بلورها مرا ببر امید دلنواز من ببر به شهر شعرها و شورها به راه پرستاره می‌کشانی‌ام فراتر از ستاره می‌نشانی‌ام نگاه کن من از ستاره سوختم لبریز از ستارگان تب شدم کنون به گوش من دوباره می‌رسد صدای تو صدای بال برفی فرشتگان نگاه کن که من کجا رسیده‌ام به کهکشان، به بیکران، به جاودان کنون که آمدیم تا به اوج‌ها مرا بشوی با شراب موج‌ها مرا بپیچ در حریر بوسه‌ات مرا بخواه در شبان دیرپا مرا دگر رها مکن مرا از این ستاره‌ها جدا مکن نگاه کن که موم شب به راه ما چگونه قطره قطره آب می‌شود به روی گاهواره‌های شعر من نگاه کن تو می‌دمی و آفتاب می‌شود 

نگاه کن که غم درون دیده‌ام چگونه قطره قطره آب می‌شود چگونه سایهٔ سیاه سرکشم اسیر دست آفتاب می‌شود نگاه کن تمام هستی‌ام خراب می‌شود نگاه کن تمام آسمان من پر از شهاب می‌شود تو آمدی ز دورها و دورها ز سرزمین عطرها و نورها نشانده‌ای مرا کنون به زورقی ز عاج‌ها، ز ابرها، بلورها مرا ببر امید دلنواز من ببر به شهر شعرها و شورها به راه پرستاره می‌کشانی‌ام فراتر از ستاره می‌نشانی‌ام نگاه کن من از ستاره سوختم لبریز از ستارگان تب شدم کنون به گوش من دوباره می‌رسد صدای تو صدای بال برفی فرشتگان نگاه کن که من کجا رسیده‌ام به کهکشان، به بیکران، به جاودان کنون که آمدیم تا به اوج‌ها مرا بشوی با شراب موج‌ها مرا بپیچ در حریر بوسه‌ات مرا بخواه در شبان دیرپا مرا دگر رها مکن مرا از این ستاره‌ها جدا مکن نگاه کن که موم شب به راه ما چگونه قطره قطره آب می‌شود به روی گاهواره‌های شعر من نگاه کن تو می‌دمی و آفتاب می‌شود

وقتی ترسیدم، به تو فکر کردم ...