حزب ناسیونالیست بزرگ ایران | GINP

امروز سالگرد واقع ۷ اوکتبر هست. این حادثه شاید منافع حقوقی حدی بین المللی برای فلسطین احیا کرد. اما هیچ فایده ای برای کشورمان ایران نداشت. هیچ گونه منافع ملی ایران درش نقش نداشت. ایران ضرباتی را بابت این اتفاق هم خورده است. متاسفانه در سیاست خارجی کشور منافع ملی و مردمی ایران کمتر نقش پیدا کرده و ما شاهد ضربات و خسارت این تصمیمات هستیم 🔴 حزب ناسیونالیست بزرگ ایران | GINP ✪ @hezbginp ✪

امروز سالگرد واقع ۷ اوکتبر هست. این حادثه شاید منافع حقوقی حدی بین المللی برای فلسطین احیا کرد. اما هیچ فایده ای برای کشورمان ایران نداشت. هیچ گونه منافع ملی ایران درش نقش نداشت. ایران ضرباتی را بابت این اتفاق هم خورده است. متاسفانه در سیاست خارجی کشور منافع ملی و مردمی ایران کمتر نقش پیدا کرده و ما شاهد ضربات و خسارت این تصمیمات هستیم 🔴 حزب ناسیونالیست بزرگ ایران | GINP ✪ @hezbginp ✪

امروز سالگرد واقع ۷ اوکتبر هست. این حادثه شاید منافع حقوقی حدی بین المللی برای فلسطین احیا کرد. اما هیچ فایده ای برای کشورمان ایران نداشت. هیچ گونه منافع ملی ایران درش نقش نداشت. ایران ضرباتی را بابت این اتفاق هم خورده است. متاسفانه در سیاست خارجی کشور منافع ملی و مردمی ایران کمتر نقش پیدا کرده و ما شاهد ضربات و خسارت این تصمیمات هستیم 🔴 حزب ناسیونالیست بزرگ ایران | GINP ✪ @hezbginp ✪

اما در ایران مسئله فقط این نیست که «چرا مردم به خیابان می‌آیند؟» مسئله این است که مسیرهای عادیِ اثرگذاری سیاسی بسیار محدودتر است. اصل ۲۷ قانون اساسی اساساً تشکیل اجتماعات و راهپیمایی‌ها را، با شرایطی، به رسمیت شناخته و اصل ۲۳ نیز تفتیش عقاید و تعرض به افراد صرفاً به دلیل عقیده را منع می‌کند. با این حال، گزارش‌های متعدد حقوق‌بشری از محدودیت شدید آزادی تجمع و بیان، بازداشت فعالان و دانشجویان، برخورد با مخالفان سیاسی و سرکوب برخی اعتراضات در ایران خبر داده‌اند. در سال‌های اخیر حتی موارد اخراج یا مجازات دانشجویان به‌علت فعالیت و بیان سیاسی نیز مستند شده است. (Human Rights Watch) بنابراین مقایسه این دو وضعیت فقط با دیدن چند تصویر آتش و درگیری در خیابان، تحلیل علوم سیاسی نیست. باید پرسید: معترض پیش از رسیدن به خیابان چه ابزارهایی برای تغییر دارد؟ آیا می‌تواند آزادانه تشکل سیاسی مستقل ایجاد کند؟ آیا اپوزیسیون واقعی امکان رقابت برای قدرت دارد؟ آیا انتخابات می‌تواند ساختار اصلی قدرت را تغییر دهد؟ آیا اعتراض مسالمت‌آمیز بدون ترس از مجازات سنگین امکان‌پذیر است؟ آیا دانشجو، روزنامه‌نگار و فعال سیاسی به دلیل مخالفت سیاسی ممکن است با محرومیت، بازداشت یا مجازات روبه‌رو شود؟ اینجاست که تفاوت اصلی آشکار می‌شود. خشونت معترض فرانسوی با این استدلال که «دولت فرانسه مشکل دارد» خودبه‌خود موجه نمی‌شود. اما از آن طرف هم وجود خشونت در فرانسه، هیچ توجیهی برای سرکوب سیاسی در ایران ایجاد نمی‌کند. اگر فردی در فرانسه مرتکب خشونت شده، مسئول همان خشونت است. و اگر حکومتی در ایران حق اعتراض، آزادی بیان یا مشارکت سیاسی شهروندان را محدود می‌کند، مسئول همان محدودیت است. گناه یکی، دیگری را پاک نمی‌کند. پس به جای این منطق: «ببینید فرانسه هم اعتراض خشن دارد، پس وضعیت ما طبیعی است» باید گفت: هر کشور را با قوانین خودش، میزان دسترسی مردمش به قدرت، آزادی تشکل، انتخابات، رسانه، حق اعتراض و نحوه رفتار حکومت با مخالفانش بسنجید. چند تصویر از آتش در پاریس، نمی‌تواند تفاوت میان دو ساختار سیاسی را از بین ببرد. 🔴 حزب ناسیونالیست بزرگ ایران | GINP ✪ @hezbginp ✪

این دقیقاً همان جایی است که یک قیاس ناقص می‌تواند به ابزاری برای شستن خطاها و سرکوب‌های داخلی تبدیل شود. این روزها برخی حامیان وضع موجود، با دیدن خشونت در اعتراضات فرانسه، با کنایه می‌پرسند: «مگر فرانسه مهد دموکراسی نیست؟ مگر انتخابات و احزاب ندارد؟ پس چرا معترضان خیابان را به آشوب می‌کشند؟» پاسخ ساده است: بله؛ اگر یک معترض در فرانسه با وجود امکان فعالیت حزبی، رقابت انتخاباتی، حضور اپوزیسیون در پارلمان، رسانه‌های منتقد و امکان قانونی تجمع، عمداً دست به آتش‌زدن، تخریب و خشونت بزند، می‌توان همان عمل خشونت‌آمیز را محکوم کرد. دموکراسی هیچ‌وقت به معنی مجاز بودن تخریب اموال عمومی یا حمله به دیگران نیست. اتفاقاً نهادهای حقوق‌بشری خودشان هم بارها هم خشونت برخی معترضان در فرانسه را محکوم کرده‌اند و هم هم‌زمان نسبت به استفاده نامتناسب از زور، بازداشت‌های بی‌مورد و محدودیت تجمعات از سوی پلیس فرانسه اعتراض کرده‌اند. پس فرانسه بهشت بی‌نقص آزادی نیست. اما سؤال اصلی این است: آیا وضعیت سیاسی و حقوقی یک معترض فرانسوی را می‌توان با یک معترض ایرانی یکسان دانست؟ خیر. در فرانسه اگر از سیاست دولت ناراضی باشی، اصلِ امکان سازماندهی سیاسی برای تغییر آن وجود دارد: می‌توانی حزب تشکیل دهی یا به حزب مخالف بپیوندی؛ اپوزیسیون در پارلمان حضور دارد؛ دولت‌ها در انتخابات جابه‌جا می‌شوند؛ رسانه‌های منتقد می‌توانند دولت و رئیس‌جمهور را به‌شدت نقد کنند؛ و اعتراض خیابانی، در اصل، یک حق قانونی شناخته‌شده است. این البته مانع تخلف پلیس یا محدودیت‌های غیرموجه نمی‌شود؛ خود نهادهای اروپایی نیز فرانسه را بابت چنین مواردی نقد کرده‌اند. 🔴 حزب ناسیونالیست بزرگ ایران | GINP ✪ @hezbginp ✪

مدیریت اقتصادی فقط جمع‌آوری دلار نیست عبدالناصر همتی در روزهای اخیر از کنترل نقدینگی، تأمین ارز و توان بانک مرکزی برای مدیریت بازار سخن گفته است. اما کاهش نرخ رشد نقدینگی یا افزایش ذخایر ارزی، به‌تنهایی به معنای مدیریت موفق اقتصاد نیست. معیار اصلی، نتیجه‌ای است که در بازار دیده می‌شود. وقتی نرخ دلار همچنان در سطوح بالا قرار دارد و قیمت کالاها و خدمات روند افزایشی دارند، نمی‌توان صرفاً با استناد به جمع‌آوری ارز یا کاهش چند واحد درصدی رشد نقدینگی از موفقیت سخن گفت. بانک مرکزی علاوه بر مدیریت بازار ارز، باید نظارت جدی‌تری بر بانک‌ها داشته باشد. مهار اضافه‌برداشت بانک‌ها، برخورد با بانک‌های ناتراز، کنترل رشد بی‌ضابطه تسهیلات و جلوگیری از خلق پول خارج از چارچوب، باید در اولویت قرار گیرد. در بازار ارز نیز صرف تزریق دلار کافی نیست. کاهش فاصله نرخ‌های رسمی و آزاد، شفاف‌کردن نحوه تخصیص ارز، تسهیل بازگشت ارز صادراتی و مقابله با تقاضای سفته‌بازانه می‌تواند به ثبات بیشتر کمک کند. در کنار آن، دولت و بانک مرکزی باید برای کاهش کسری بودجه و جلوگیری از تأمین آن از مسیرهای تورم‌زا هماهنگ باشند. بازسازی اعتماد عمومی نیز اهمیت اساسی دارد؛ سیاست ارزی باید قابل پیش‌بینی باشد و تصمیمات ناگهانی و متناقض، جای خود را به یک برنامه روشن و قابل ارزیابی بدهد. البته همه مشکلات اقتصادی را نمی‌توان متوجه بانک مرکزی دانست؛ تحریم‌ها، کسری بودجه و شرایط سیاسی نیز مؤثرند. اما اگر سیاست‌گذار از «مدیریت بازار» سخن می‌گوید، آثار آن باید در ثبات ارز، کاهش تورم، انضباط بانکی و آرامش بازار دیده شود. مدیریت اقتصادی فقط داشتن دلار و محدودکردن نقدینگی نیست؛ مدیریت واقعی زمانی معنا پیدا می‌کند که سیاست پولی، نظارت بانکی، انضباط مالی و اعتماد عمومی هم‌زمان تقویت شوند و نتیجه آن در سفره مردم و ثبات قیمت‌ها دیده شود. 🔴 حزب ناسیونالیست بزرگ ایران | NIGP ✪ @hezbnigp ✪

「پهلوی از ادعا تا استقلال」ː ─◟〽️◝─ ⩐◂ تلاش برای بازپس گیری خاک بحرین⁚

رضاشاه در ۱۹۲۷ به جامعه ملل اعتراض کرد و بحرین را جزئی از خاک ایران معرفی نمود همچنین در سال ۱۹۵۷ (۱۳۳۶)، دولت ایران بحرین را «استان چهاردهم» اعلام کرد و دو کرسی مجلس برای آن در نظر گرفت اما با با اعلام خروج بریتانیا از شرق سوئز در ۱۹۶۸، معادلات منطقه تغییر کرد.

⩐◂ ناتوانی حکومت و پذیرش شرایط⁚

شاه ایران تصمیم گرفت به‌جای اصرار بر ادعای حاکمیت، از سازمان ملل برای تعیین تکلیف بحرین استفاده کند سپس در ۱۹۷۰، نمایندهٔ سازمان ملل از مردم بحرین نظرسنجی کرد و اکثریت خواستار استقلال شدند شورای امنیت با قطعنامهٔ ۲۷۸ این نتیجه را تأیید کرد و ایران در ۱۹۷۱ استقلال بحرین را به رسمیت شناخت.

꯭

⟮5/6⟯

❨📚❩╴⏌ این مقاله را در کتابخانه‌ی حزب مطالعه کنید. ✦︎ ⎾ ▫️#استان_چهاردهم_ایران✪ ▪️ #دبیرخانه_تاریخ  ✪ ▪️ #دبیرخانه_رسانه  ✪ 🔴 حزب ناسیونالیست بزرگ ایران | GINP ✪ @hezbnigp ✪

「روباه پیر و حیله‌هایش」ː ─◟🃏◝─ ⩐◂ رسمیت شناختن حکومت بحرین توسط بریتانیا⁚

بریتانیا از اوایل قرن نوزدهم با هدف تأمین امنیت مسیر هند، سیاست حمایت از شیوخ محلی را در پیش گرفت. معاهده عمومی صلح ۱۸۲۰، آل‌خلیفه را به‌عنوان حاکمان مشروع بحرین به رسمیت شناخت. معاهده ۱۸۶۱ (صلح دائمی) بریتانیا را متعهد به حفظ امنیت بحرین کرد و در مقابل، شیخ از هرگونه تجاوز دریایی خودداری نمود.

⩐◂ بحرین تحت‌الحمایه بریتانیا⁚

معاهدات ۱۸۸۰ و ۱۸۹۲ روابط خارجی و واگذاری اراضی بحرین را کاملاً مشروط به رضایت بریتانیا کرد و عملاً بحرین را به تحت‌الحمایه بریتانیا تبدیل نمود. این مجموعه عهدنامه‌ها، جدایی عملی را تثبیت کرد و هرگونه ادعای ایران را با مانع حقوقی و نظامی بریتانیا روبه‌رو ساخت.

꯭

⟮4/6⟯

❨📚❩╴⏌ این مقاله را در کتابخانه‌ی حزب مطالعه کنید. ✦︎ ⎾ ▫️#استان_چهاردهم_ایران✪ ▪️ #دبیرخانه_تاریخ  ✪ ▪️ #دبیرخانه_رسانه  ✪ 🔴 حزب ناسیونالیست بزرگ ایران | GINP ✪ @hezbnigp ✪

درفش کاویان را واژگون دیدم خاک ایران ز خون خاک پاک ایران لعن گون دیدم … باز رستم را در ان دریای خون در ازمون دیدم … پهلوان بیدار شو از خواب جنگ رستم نیست با سهراب انچه امروزت به میدان است جنگ توران است و ایران است … وضعیت امروز ایران این است، بیدار شو پهلوان 🔴 حزب ناسیونالیست بزرگ ایران | NIGP ✪ @hezbnigp ✪

هیچ چیز زیباتر از ایران نیست برای یک ناسیونالیست ایرانی. شبتون خوش 🇮🇷👑 🔴 حزب ناسیونالیست بزرگ ایران | GINP ✪ @hezbginp ✪

در فضایی زندگی می‌کنیم که ایران با هزاران مشکل و بحران روبه‌روست، اما نه دولتی ملی داریم و نه مجلسی که منافع مردم و آینده کشور را در اولویت قرار دهد. جمهوریت عملاً معنای خود را از دست داده است؛ اراده و خواست ملت در تصمیم‌گیری‌ها جایگاهی ندارد و گروهی تندرو، گویی خود را مالک ایران می‌دانند و حق تعیین سرنوشت کشور را تنها برای خود قائل‌اند.

با مردم رفتارهای نادرست و تحقیرآمیز می‌شود و حتی تحمل شنیدن یک نظر متفاوت یا صدای مخالف نیز وجود ندارد. از سوی دیگر، بخشی از جریاناتی که امروز خود را «اپوزیسیون» معرفی می‌کنند، در دوره‌های مختلف قدرت و حکومت را در اختیار داشته‌اند و با شعارهای فریبنده وارد میدان شده‌اند، اما منافع ملت و کشور هیچ‌گاه اولویت واقعی آنان نبوده است. جمهوری اسلامی نیز با بستن فضای سیاسی و جلوگیری از حضور جریان‌های مستقل، زمینه‌ای ایجاد کرده که جامعه سیاسی ایران میان چند گزینه محدود گرفتار شود؛ تا جایی که دو جریان پررنگ مخالف، یعنی سلطنت‌طلبان و مجاهدین خلق، خود را به‌عنوان آلترناتیو معرفی کردند؛ مسیرهایی که از نگاه ما در نهایت به وابستگی و وطن‌فروشی ختم می‌شوند.

اما ایران محکوم به انتخاب میان این دو مسیر نیست. راه دیگری وجود دارد؛ راه سوم. راهی که نه ساختار ناکارآمد و فاسد موجود را می‌پذیرد و نه برای رسیدن به قدرت، استقلال و منافع ایران را قربانی می‌کند. نه به وطن‌فروشی؛ نه به ساختار فعلی. راه سوم یعنی دفاع از منافع ملی، مبارزه با فساد و بی‌عدالتی، احترام به اراده ملت و تلاش برای ساختن ایرانی آزاد، آباد، قدرتمند و پیشرفته؛ ایرانی که برای پیشرفت خود نیازمند وابستگی به هیچ قدرت خارجی نباشد. ما باور داریم ادامه مسیرهای شکست‌خورده گذشته، آینده‌ای جز تضعیف ایران نخواهد داشت. به همین دلیل، ملی‌گرایان و ناسیونالیست‌های ایرانی گرد هم آمده‌اند تا با ایجاد حزب ناسیونالیست بزرگ ایران، در برابر ظلم، فساد و ناکارآمدی در داخل و در برابر وطن‌فروشی و وابستگی در خارج بایستند. راه سوم، راه بازگشت به ایران است؛ راه اولویت دادن به ملت، منافع ملی و آینده این سرزمین. نه شرق، نه غرب، نه وابستگی؛ ایران و منافع ایران در اولویت. راه سوم؛ برای ساختن ایرانی که شایسته ملت ایران باشد. 🔴 حزب ناسیونالیست بزرگ ایران | GINP ✪ @hezbginp ✪

ناسیونالیست‌ها وضعیت عجیبی در کشور دارند. در سیستم جمهوری اسلامی، حرکت یا حزبی که واقعاً چیزی به اسم وطن‌پرستی و ملی‌گرایی باشد، نیست که به آن اکتفا کرد. در این کشور جریانات «ناسیونال‌سوسیالیستی» هستند که الگوی آلمان نازی را دارند؛ آلمان، افتخارشان، کشوری غیرایرانی است، ولی خودشان را ناسیونالیست ایرانی می‌دانند و ایدئولوژی اصلی‌شان که ضدیهودی بودند را با حمایت‌های خودشان از اسرائیل و حمله علیه ایران حتی زیر سؤال می‌برند. از طرفی هم مونارشیست‌هایی که در اصل تاج‌پرست هستند تا ایران‌پرست، هم از حملات علیه ایرانشهر حمایت می‌کنند، اما خودشان را «ملی‌گرا» خطاب می‌کنند. عملاً فقط حزب ناسیونالیست بزرگ ایران است که وفادار به میهن و آرمان‌های ایران‌زمین است. فقط این حرکت موسوم به راه سوم است که در کنار مردمش، تاریخش و کشورش ایستاد. حزب ناسیونالیست با اکتفا به یک ایدئولوژی ناسیونالیست کاملاً ایرانی، برای تحقق منافع ملی و مردم ملی‌گرای ایران و حفظ تمامیت ارضی کشور ایستاده. راه سوم آخرین مسیر حرکت است برای یک ملی‌گرای واقعی. حزب ناسیونالیست بزرگ ایران هم پرچم‌دار این مسیر است. برای ایران، برای ایرانی 🇮🇷👑 🔴 حزب ناسیونالیست بزرگ ایران | GINP ✪ @hezbginp ✪

اینترنت امروز زیرساخت ملی است؛ افزایش سرعت، کیفیت، امنیت و پایداری آن مستقیماً بر اقتصاد، آموزش و زندگی مردم اثر می‌گذارد

صاحب یک سایت یا سرویس باید بتواند به مسدودشدن اعتراض کند و درخواست بررسی دوباره و منصفانه داشته باشد

اگر یک سایت یا سرویس محدود می‌شود، مردم باید بدانند چرا، بر اساس کدام قانون و برای چه مدتی این تصمیم گرفته شده است.

شرکت‌های فناوری هم مسئول‌اند؛ باید محیط امن‌تر، کنترل‌های بهتر برای کودکان و شفافیت بیشتری درباره الگوریتم‌ها فراهم کنند.

سواد رسانه‌ای و دیجیتال باید بخشی از آموزش باشد؛ از تشخیص خبر جعلی و کلاهبرداری تا امنیت رمز عبور، حریم خصوصی و مدیریت زمان.

کنترل فنی به‌تنهایی کافی نیست. خانواده باید با گفت‌وگو، اعتماد و نظارت مسئولانه، فرزند را برای استفاده صحیح از اینترنت آماده کند.

اگر تأیید سن لازم است، فقط سن کاربر تأیید شود؛ نه اینکه اطلاعات هویتی غیرضروری او جمع‌آوری و ذخیره شود.