Last shot

من نیاز دارم بند و بارمو جمع کنم محو شم

چه بگویم گله ای نیست، گر هم گله ای هست، دگر حوصله ای💀

انگار تنها چیزی که از پارسال قیمتش حداقل دوبرابر نشده پنل الماس مازه. عمو آرمان آتیش زده به مالش.

Reminder for these days:

اون فامیلی که نگرانِ نظر و طرز تفکرش راجع به نتیجه کنکورتی، به کوچیکترین زخم روی پاش(نه حتی صورتش) اهمیت بیشتری میده تا سرتاپای تو.

نمیدونم شایدم من زیادی خسته‌ام و حتی نگاه به کتاب تستای گوشه اتاق کلافه‌م میکنه الان.

“وای همین ۷روز هم نباید از دست بدی باید زودتر شروع کنی اگه کنکورت زیر ۷۰درصد نیست. فکر کردی فقط با همین زمان میتونی برای کنکور اماده شی که میخوای منتظر نتایج بمونی؟!؟!؟” موسسات مشاوره‌ایِ جو دهنده‌. میدونید چند نفر از نصفش ول میکنن؟ چند نفر به‌خاطر اینکه خستگیشونو کامل رفع نکردن و شروع کردن به درس خوندن بین راه کیفیتشون کم میشه و خسته میشن و از نظر روحی فشار بیشتری دارن؟! در نهایت اونا فقط زودتر شروع کردن که این چیزی رو تضمین نمیکنه.

“تهش میپری، یا از پشت بوم یا با هواپیما.”

“هممون میریم، پس دیگه کی خونه رو بسازه؟”

خیلی عادی داری غذاتو میخوری مسواکتو میزنی و یک‌دفعه با خودت میگی "فکر کنم باید زودتر شروع کنم داره دیر هم میشه"

خدای من، مردم بلاد کفر کجان و ما کجاییم.

ولی آخه-

شرمنده بنده یک آدم با کله‌ی خط خطی هستم بعدا پاک میکنم

-من اعتقاد ندارم. +داری میگی میخوای قرآنو آتیش بزنی؟ میگی حرف خدا رو قبول نداری؟ اینا همش از قرآن میاد یعنی قرآن که کلام الله‌ست رو قبول نداری؟؟!😨

بعد از مطب اون آدمی که واقعا یه‌چیزی میدونه میای بیرون: نه بابا دکتره چی میفهمه بذار فلان کار رو میکنم. اون چی میدونه آخهههه از محضر محترم دعانویس میای بیرون: نه ببین این حاجیه. این یه‌چیزی میدونه. این سرکتاب باز کرده نگاه کن یه طومار طلسم برام نوشته که من هیچیشو نمیفهمم معلومه که جوابه! روحانیه، سیده، مُلاست داناست🗿

رضاشاه بود اونی که ممنوعش کرده بود تا جایی که میدونم. شرط میبندم از دکتر و تراپیست هم بیشتر درآمد دارن.

کاش بفهمم این بر چه مبنای عقلی‌ای شکل گرفته. حالا هی توضیح بده که به‌خدا الکیه.

آیا عقیده خانواده‌ی شما هم اینطوریه که: براش برم پیش تراپیست و مشاور❌ برم پیش دعانویس ببینم چی میگه✅

ساعت🤡خوابمو🤡تا🤡بعد🤡از🤡کنکور🤡هم🤡درست🤡نگه🤡می‌🤡دا🤡رم🤡

نمیدونه من خودم باید برم ادمین یکی دیگه شم😭🤣 به هرحال آقا این دغدغه هم حل شد.

ساعت بیست دقیقه به چاهار صبحه و من توی تاریکی به این فکر میکنم که : میشه یه روزی برسه تمام فکر و خیالای مرتبط با ورود به دانشگاه تموم شن؟ میشه یه روزی برسه که تپش و اضطرابش از زندگیم پاک شه و دیگه تا استرسشو بگیرم یادم بیوفته همه‌چی تموم شده و اوضاع خوبه؟ هر شب، بدون استثناء هر شب، یه فکری راجبه ورود به دانشگاه ذهنمو درگیر میکنه؛ یه شب درصد، یه شب رتبه و تراز، یه شب تعهدی و روزانه، یه شب شرایط ورود به دانشگاه، یه شب اصن قبولم؟ و یه شب، یه شب، یه شب... کاش یه شب تا فکر هر کدومشون اومد تو سرم به خودم بگم : ببین! تموم شد. دیگه همه‌چیش تموم شد.