Mind Mosaic𝚿🧠
Ir al canal en Telegram
Hi, I’m Paria 🌿 Psychology lover | Mindfulness explorer | Inner journey seeker | Sharing my personalpath https://t.me/BiChatBot?start=sc-08b0989edd
Mostrar más201
Suscriptores
Sin datos24 horas
Sin datos7 días
Sin datos30 días
Archivo de publicaciones
بچه ها حتما جواب این سوالات تو کاغذ جواب بدید و بنویسید خیلی می تونه به خودشناسی کمک کنه اگر دوست داشتید می تونید برام تو ناشناس بفرستید که باهم بررسی کنیم🫂
از چه چیزهایی هویت میگیرید؟
وقتی کسی بخواهد شما را معرفی کند، دوست دارید با چه ویژگیهایی معرفی شوید؟
وقتی با شخصی صحبت میکنید، سعی میکنید کدام بخش از خودتان را نشان دهید؟
(داراییها، مدرک تحصیلی، جایگاه خانوادگی، تواناییها، شخصیت، ارزشها و...)
۲. با نبودن چه چیزهایی احساس کمبود میکنید؟
اگر چه چیزهایی از شما گرفته شود، احساس میکنید هویتتان دچار نقصان میشود؟
در نبود یا کمبود چه چیزهایی حال شما متزلزل میشود؟
اگر تمام داراییها، مدارک تحصیلی و اعتبار اجتماعی بیاعتبار شوند، چه چیزی برای شما باقی میماند که وابسته به اینها نباشد؟
۳. از آنچه هستید چقدر راضی هستید؟
آیا آنچه در خلوت خود هستید با آنچه به دیگران نشان میدهید یکی است؟
دوست دارید چه خصوصیتی را در خودتان بهتر کنید؟
چقدر شبیه به همان کسی هستید که تظاهر میکنید؟
آیا وقتی تنها هستید، میتوانید همان فردی باشید که در جمع نشان میدهید؟
۴. چقدر توانایی پذیرش مسئولیت اعمالتان را دارید؟
اگر بدانید تمام اعمال و افکارتان روی پردهای به نمایش گذاشته شود، چقدر حاضر به پذیرش مسئولیت آن هستید؟
۵. نسبت به چه کسانی کینه دارید و دوست ندارید در زندگیشان خیر ببینند؟
چقدر توانایی بخشش دارید؟
چقدر توانایی ندیدن نقصهای دیگران را دارید؟
آیا میتوانید در همین لحظه هر آنچه در گذشته بر شما گذشته را ببخشید و از نو متولد شوید؟
۶. در زندگی پیگیر چه چیزهایی هستید؟
بیشتر پیگیر چه موضوعاتی میشوید؟
(مسابقات ورزشی، سریالها، اخبار، مسائل شخصی دیگران و...)
این توانایی پیگیری را به سمت چه چیزی هدایت کردهاید؟
آیا آن را در مسیر رشد و اهداف شخصی خود به کار میگیرید؟
۷. در زندگی چقدر محتاج تأیید دیگران هستید؟
برای تأیید شدن حاضرید چه کارهایی انجام دهید که باب میل شما نیست؟
اگر تأیید نشوید، چقدر حالتان متزلزل میشود؟
تأیید خودتان مهمتر است یا تأیید دیگران؟
اگر تا آخرین نفس در پی کسب تأیید دیگران و دفع تکذیب آنها قدم بردارید، چه چیزی در نهایت برای شما باقی میماند؟
۸. اگر در جمعی مورد تأیید و گلِ سرسبد نباشید، چه حالی میشوید؟
اگر کسی که مخاطب شماست درک و آگاهی نسبت به دنیای درون و وضعیت شما نداشته باشد، چقدر برایتان آزاردهنده است؟
اگر در جمعی فرد دیگری بیشتر مورد تأیید باشد، چه احساسی پیدا میکنید؟
از نادیده گرفته شدن چقدر اذیت میشوید؟
مرحلهی ابتدایی برای شروع هر کاری و قرار گرفتن در مسیر درست زندگی، خودشناسی است.
قبل از شروع هر هدف، رابطه، شغل یا تصمیم مهمی، بهتر است خودشناسی را آغاز کنیم.
سوالات زیر میتواند به ما کمک کند به یک دیدگاه منسجمتر دربارهی خودمان برسیم و شناخت عمیقتری نسبت به هویت، ارزشها و باورهایمان پیدا کنیم.
👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇
Repost from مَحـثا؛
«این پیامو فور کنین و چنلتون رو توی سه کلمه توصیف کنین؛ منم فور میکنم اینجا تا باهم چنلاتونو ببینیم💘»
مثلاً خودم: دیلی - جراحی - دانشجو
مخالفت با این حکومت، بههیچوجه به معنای مخالفت با دین نیست. این دو موضوع جدا از یکدیگرند و نباید آنها را با هم یکی دانست. دین امری شخصی و فردی است؛ بخشی از باور، وجدان و انتخاب هر انسان. هر فردی این حق را دارد که دین خود را بپذیرد، به آن عمل کند یا حتی نپذیرد، بدون آنکه باورش به ابزار قضاوت سیاسی تبدیل شود.
این حکومت هیچ نسبتی با اسلام ندارد. آنها از نام دین سوءاستفاده کردند و نهتنها آن را حفظ نکردند، بلکه به آن آسیب زدند. در رفتار و عملکردشان نشانی از اخلاق و منش اسلامی دیده نمیشود. هرچه نشان میدهند ظاهری فریبنده است، اما در باطن چیزی جز رفتارهایی شیطانی و دور از ارزشهای انسانی و دینی نیست.
خودمان را برای ترس ها شرم ها نرسیدنها نشدنها عقب بودنها سرزنش نکنیم ما اصلاً از جای یکسانی آغاز نکردهایم.
+1
چه بلایی سر اقتصاد آوردن که کتابم شده یه چیز لوکس! 😳
دیروز رفتم کتابفروشی وقتی قیمت کتابها رو دیدم، واقعاً متاسف شدم.
فکر کردم آدمایی که هنوز شکمشون سیر نیست، دخل و خرجشون به هم نمیخوره، چطور میخوان پول کنار بذارن برای خریدن کتاب و بالا بردن دانششون؟ طبیعی هم هست، اولویت هر کسی سیر کردن شکم و رفع نیازای روزمرهست، بعد کتاب و فکر و آگاهی.
«وَٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ ٱتَّخَذُوا۟ أَصْحَـٰبَ ٱلنَّارِ ۖ وَمَا لَهُم مِّن نَّصِيرٍ»
«و کسانی که ظلم کردند، دوستانی جز اهل آتش نمیگیرند و کسی به یاریشان نخواهد آمد.»
آیه ۳۳سوره نحل
شاید همیشه از دانشجو میترسیدن، چون دانشجو ساکت نمیمونه. چون میپرسه «چرا؟»
از کلاسهای درس بیشتر از خیابانها میترسیدند،
چون فکر، آرام و بیصدا انقلاب میکند.
از جوانی میترسیدند که هنوز عادت نکرده
سکوت را طبیعی بداند.
دانشجو شاید قدرت نداشته باشد،
اما آگاهی دارد.
و تاریخ نشان داده
قدرت از آگاهی میترسد،
چون آگاهی، خواب را از چشمِ بیعدالتی میگیرد.
شاید ادامه دادن این روزها سختترین کار دنیا باشه
درد آنقدر عمیق و گسترده است که گاهی نفس کشیدن هم دشوار میشه چه برسد به ایستادن و ساختن. اما ما بازماندگان، محکوم به ادامه دادنیم. برای معنا دادن به رنجها و برای ساختن آیندهای که در انتظار ساخته شدن است.
ما باید ادامه بدهیم، چون آیندهای در انتظار ماست. اگر امروز خودمان را بسازیم آگاهتر شویم، قویتر بمانیم، روی جسم و ذهن و باورهایمان کار کنیم فردا میتوانیم کشورمان را بسازیم. ایران آزاد، از دل انسانهای ساختهشده و مسئول بیرون میآید.
ادامه دادن ما یک انتخاب ساده نیست؛ یک مسئولیت تاریخی است. مسئولیتی برای اینکه اجازه ندهیم خون آنهایی که ناحق ریخته شد پایمال شود و یادشان در میان روزمرگی هایمان گم شود. ما با رشد کردن، با آموختن، با ساختن و با ایستادگی، یادشان را زنده نگه میداریم.
باید بمانیم و بسازیم. چون فردا را کسانی خواهند ساخت که امروز، با وجود تمام دردها، تسلیم نشدند
من دارم کارهامو انجام میدم.
ورزشم رو میکنم، کتابم رو میخونم، به روتینم پایبندم و زندگیمو جلو میبرم. از بیرون شاید همهچیز عادی به نظر برسه؛ شاید همین یعنی زنده بودن. اما برای من، زنده بودن با زندگی کردن فرق داره.
زندگی کردن از جایی شروع میشه که مردم ایران حالِ خوب رو با تمام وجود لمس کنن. روزی که لبخندها از ته دل باشه. روزی که آزادی فقط یک واژه توی کتابها نباشه، بلکه هوایی باشه که نفس میکشیم. روزی که عدالت برقرار بشه و هیچ خونی بیپاسخ نمونه و حقیقت روشن و آشکار در جای خودش بایسته.
تا اون روز، من ادامه میدم. روی خودم کار میکنم، قویتر میشم، آگاهتر میمونم. چون باور دارم زندگی واقعی همون روزی آغاز میشه که مردم سرزمینم آرامش، کرامت و آزادی رو تجربه کنن. و من برای دیدن اون روز، امیدم رو زنده نگه میدارم.
