-میانِ سطرها-

یکسری از لحظات هستن که با تمام وجود دلم میخواد دوباره زندگیشون کنم، خوشحال‌تر، آروم‌تر، بی‌استرس‌تر

حقیقتا، نباید برای چهارتا اشتباه ساده خودم رو سرزنش کنم ولی میکنم

با شاطرا از خونه میام بیرون با مطربا برمیگردم

نمیدونم، همه نمیدونیم مگه بار چندمه که زندگی میکنیم؟

هرشب با صدای مرجان خواب میرم و صبح با ایرپادی که افتاده وسط اتاق بیدار میشم

از ونوس برگشتی متنفرم، اگر میدانید میدانید

زندگی مزخرف

‏طاعون روسی عزیزم، در زمان کرونا ساده و خام بودم که ماسک زدم، اینبار با آغوش باز پذیرای تو هستم.

و بازم شاهکار جدید، این خواننده واقعا مورد علاقمه. @Bleumea

فراموش نکنید که خانوم‌های خوشگل هیچوقت باهم پرابلم ندارن🦦

نمیدونم چرا اینجا میگم ولی فقط یک قدم فاصله داشتم که چون نمیتونم در ظرفو باز کنم بشینم گریخ کنم

مرا ببر امید دل‌نواز من ببر به شهر شعرها و شورها به راه پر ستاره می‌کشانی‌ام فراتر از ستاره می‌نشانی‌ام

‏این هوا همون چیزیه که می‌خوام، ممنون پاییز عزیز و دلگیر و افسرده کننده‌ام.

زندگی کردن تو ایران، وقتی هدفی نداشته باشی یک جور عذابه وقتی داشته باشی، صد جور عذاب

شاهکار تازه کشف شده