"دیوانه رادیکال✍🏻"
Ir al canal en Telegram
دست نوشته ها و دل نوشته های من مخاطب عزیز ، متون نوشته شده شاید گاهی کمی بلند و زیاد و صرفا دل نوشته بنده حقیر است . و اکثر دل نوشته ها آخر شب ها یا صبح ها گزاشته میشه ناشناس : https://t.me/HidenChat_Bot?start=7030523382
Mostrar más758
Suscriptores
-724 horas
-247 días
-6530 días
Archivo de publicaciones
پارسال دقیقا همین موقع ها بود کشون کشون با زانو درد کن و پای تاول زده ، با حاجتی کوچک توی کوچه های کربلا در به در دنبال راه اصلی بودم . تک و تنها با دلی پر داشتم دنبال راه اصلی میگشتم ، تا که عمود ها رو دیدم . با خستگی زیادی که از شب قبل به تنم مونده بود خودمو با شوق میکشوندم تا به اونجا برسم . شرطی بهم گفت باید از اون کوچه بری ، تشکر کردم و بی مکث به سمت اون شارع رفتم . از در کوچک اخر کوچه بود که بالاش یه کتیبه کوچکی بود و در کمال تعجب به فارسی بود و نوشته بود « شیب گودال عجب صفایی دارد» . گفته بودند کوچه کوچک و تنگی انجاست و درس معروف به در بهشت است... باور نکرده بودم تا نمیدیدم . از دریچه که عبور کردم تازه فهمیدم چه گفتن ... دقیقه توی دمای ۵۱ درجه سوزان ایستادم و فقط نگاه کردم ... نمیتونستم حرف بزنم .. گفتم عمو جان حاجتمو ندادی این دفه با هزار تا نداری و درد بلند شدم اومدم اینجا پیشت ، رومو زمین ننداز، رو سیاهم نکن . من ته کوچه ای که بازاری بود بودم و سر کوچه ...، سرکوچه دو گنبد را از دور میدیدم. وارد بین الحرمین که شدم باورم نمیشد ، هیچی باورم نمیشد ، هیچی برای گفتن نداشتم ، اونقدرا با شکوه بود ، اونقدری دلم منتظر این لحظه بود . حالا فهمیدم برای چی مادرم اسممو حسین انتخاب کرده ... توی حال خودم بودم نه گرما میفهمیدم نه صدا نه جمعیت روز اربعین که یه صدایی منو به خودش جلب کرد اذون میگفتن و من فقط منتظر این لحظه بودم ، بالاخره . کفشمو در اوردم رفتم که برم توی حرم نمیشد اینقدری که جمعیت زیاد بود . مهر برداشتم و با کمال اینکه کارکنای حرم نمیزاشتن نمازمو توی بالا ترین جای اونجا خوندم . کجا ؟ بالا مقام ترین جا؟ متظورم چیه؟ شیب گودال حسین .
اونقدری اونجا من توی نماز سر حاجتم اشک ریختم که یه فرد عراقی با لحظه خوزستانی عراقی گفت خدایا چیکارش کردی که این بچه با این سنش اینقدر دلش گرفته . حسین حان به خاطر اینکه سر روضه هات و توی حرم برای حال دل خودم اشک ریختم ببخش به رقیت قسم . قولامونو سر قنوت نماز گفتیم و یه معامله ریزیم کردیمو اومدیم بیرون . مکه میشد دل بکنی از اونجا؟ مگه عطرش میرفت از لباس ادم؟ ای بابا ای بابا.
دقیق دقیق یک سال شاید یک سال ولی دو ساعت کم از این خاطره میگذره و اونقدری زیبا بود که الان تصورش برام سخته فقط باید تحربه کنی بفهمی. و اینکه من سر همه قولام بودم سر همه حرفام بودم ولی رو سیاه شدم قرار بود حاجتم تا امسال بر اورده بشه که نشد . دم معرفتت گرم عمو جان این رسم داشتن هوای نوکرو داشتن نبود ....
قرار بود فردا برم اصفهان بگردم تنها
که متاسفانه بازار قدیم فک میکنم بستس و خب روز باز و شلوغ برای عکاسیی خوبه و سوژه ها مختلفت هست
ما که نتونستیم بریم اربعین ، فردا از دم اذون صبح نوکریشو میکنیم قهوه عربی میریزیم
ایشالا قبول کنه
من پدربزرگ مادر بزرگم رو بهش میگفتن لوتی حسین . لوتی حسین مطرب و اوازه خون و رقاص مجالس بوده .
همه ماه ها غیر محرم و رمضون و صفر میخونده و میرقصیده و مطرب خونه میرفته و....
مطرب خونم که دیگه میدونید کجا بوده؟!
ولی ولی محرم و صفر و رمضون مداحی میکرده و روضه میخونده
اینکه من دارم ضد یه سری افراد و یه حکومت صحبت میکنم آیا دلیل بر نداشتن اعتقاد به اهل امت میشه؟
اینکه من اخوندا رو دری وری میگم دلیل بر این میشه که من اعتقادی به اباعبدلله نداشته باشم؟
؟؟؟؟؟؟؟
کسایی که قدیمی ترن توی چنلم یه باری یه خاطره ای از پیاده روی اربعین و روضه رفتنم و لیوان چایی شستن و... تعریف کردم میدونن..
گر روزی خوابیده بودم گویید
روضه و شعر حفظی غم نخوانند
مطربی ارید و دو غزلی حافظ بخوانید
یا به قول شاعر
بر قبرم با می و مطرب بنشین...
