مُستریح .

تو خودت بیشتر از هرکسی می‌دونستی من آدم التماس کردن نبودم :) خودت خوب می‌دونستی. یک ساله زمین و زمان رو به هم گره زدم و از هرچی می‌شه قسمش داد، دارم قسم می‌دم. فقط یک بار. فقط یک بار دیگه ببینمت :) یک کلمه باهام حرف بزن. یک چیزی بگو که شاید آب بشه روی این آتیشی که توی دلم افتاده و خاموش‌شدنی هم نیست. یک چیزی بگو، لااقل موهای سفید سرم کمتر بشن :) بالاخره اومدی. بعد از یازده ماه و یک روز، دیدمت :) دیدمت، اما همین که چشمم افتاد به قد و قامتت، به صورت ماهت، دویدم سمتت که بغلت کنم و… یهو نبودی :) محو شدی. توی خوابم هرچی دنبالت گشتم، پیدات نکردم. دیگه نبودی :) هرچی صدات کردم، جوابم رو ندادی :) من حتی توی خواب هم دوباره تو رو از دست دادم.