چـکـامـهـ زار 🌘📜
Ir al canal en Telegram
سر انجام به ادبیات روی آوردم؛ پیوسته پناهگاه کسانی‌ست که نمی‌دانند سر پُر شور خود را کجا بر زمین بگذارند. 2024/12/2
Mostrar más445
Suscriptores
-124 horas
-347 días
+130 días
Archivo de publicaciones
🦋
وقتی صبح را با عبادت، ذکر و یاد خداوند شروع کنی، این حس تو را از زمین سخت و سنگی جدا می‌کند. انگار در دنیایی قدم می‌زنی که دیگران تنها دیوارهایش را می‌بینند و تو، پنجره‌هایش را. پنجره‌هایی که رو به باغ‌های بهشت باز می‌شوند.
دیدار خالق با کلام خالق میسر است، پرواز روح است. پروازی که بال‌هایش آیه‌های قرآن‌اند و مقصدش دیدار معبود. این پرواز، آغاز یک زندگی ابدی است. به این فکر کن🌱'
افراد تنها به اندازه عمق ارتباطی که با خودشان دارند می‌توانند با دیگران ارتباطِ عمیق برقرار کنند.
نیکول لپرا
نگاهت میکنم خاموش خاموشی زبان دارد
زبان عاشقان چشم است چشم از دل نشان دارد
#_هوشنگ‌ابتهاج
هر چه میگذرد، بیشتر معتقد میشوم
که آدم ها شخصیت ناپایداری دارند
نمیشود روی ظاهر، لیاقت یا فهم و شعورشان حساب باز کرد...
-جین‌آستن-
می‌بینم بعضی ها در کانال جوین نیستند ولی در گروه چت هستند!
کاملاً برعکس...
ای دگ چی سُر است...
هر کی در کانال جوین نبود بن میشه از گروه چت هم...
قبلاً داشتم به یکی می‌گفتم؛ کانال‌نویسی یک ضیافت است، یک حیاط خلوت خیلی بزرگ با دَر باز. هرکسی دلش بود می‌آید، هرکسی هم دلش نبود می‌رود. یک سری‌ها یک دوره‌ای کنار مان هستند و می‌روند، بعضی‌ها هم ماندگارند و هیچ‌جایی نمی‌روند. اون که آمد و رفت به انتخاب خودش بوده، اون کسی که آمد و ماند باز هم انتخاب خودش بوده. گرچه اون‌هایی که ماندگارند باارزش‌تر اند، چون کنارت می‌مانند و زندگی می‌کنند. در نهایت هیچ انسانی اینجا به کسی چیزی بدهکار نیست. پس آرزوی خیر کنیم برای هم‌دیگر.
در تاریکیِ شب، فقط من و موهای بافته‌ام مانده‌ایم؛
یکی را باز میکنم برای رؤیا،
یکی را می‌بافم برای فراموشی.
