چـکـامـهـ زار 🌘📜

گَهی حال خوب یعنی فنجانِ قهوه با جرعه‌ای از کتاب در نسیم خنک باراني... #دوشیزه_سادات #کتاب #قهوه #باران #حال_خوب

« مؤمن آرام نمی گیرد. تا زمانی که خدا را ملاقات کند».

بیشتر کسانیکه سِحر بر آن‌ها تأثیر می‌گذارد زنان، کودکان، جاهلان، بادیه نشینان و کسانی هستند که در امور دین (خواندن اذکار و دعا های مسنون) و توکل و توحید ضعیفند و همچنین کسانی که از اوراد الهی و دعاها و اذکار نبوی بهره‌ای ندارند. - ابن القيم رحمه الله 📚 (کتاب زاد المعاد: ۴/۱۲۷)

توکل که بر خدایی که هرگز امیدی هیچ دلی را ناامید نکرد آرامش در جواب ها نیست در تسلیم بودن به تقدیر اوست الله پناهی کسی است که به او پناه ببرد ، و بهتر از هرکسی است که تصور میکنی! توکل کن بسپار به الله متعال ‌ و آرام بگیر رَبِّی إنِّی کُنْت مِنَ الظَالمِین..

خداوند متعال نفرت دارد از هر درشت‌خوى که پند نمی‌پذیرد و متكبّرِ خودخواه و عربده جوى پرادعا در كوچه و بازار كه در شب مانند مرده‌ها مى‌افتد و می‌خوابد و در روز مانند الاغ مشغول امور دنیاست و به كار دنيا آگاه است و به آخرت نادان. حدیث صحیح از رسول‌الله صلی‌الله علیه و سلم به‌روایت بیهقی و ابن‌حبان و با الفاظی متفاوت از امام احمد‌ بن حنبل

هی سرزمین خسته هی لانه‌ی کبوترهای کوچیده تو از این بی پنهایی به چی آوازی نغمه خواهی خواند و چه ترانه‌ی سر خواهی داد که مصرعش درد تو را غصه‌ی تو را روایت کند هی تکه‌های از هم پاشیده‌ی‌ تاریخ تو را چی کسی با چه قلمی بنویسد که از تو لاله روئید و بهارت فصل رنگ‌های عاشقانه باشد تو دگر تا کجای این تقویم شوم خواهی خفت مگر اسم دیگرت پاییز بود که خزان زده‌ شده‌یی یا هم زمستان تقدیر بدت هی خفته در خون تو مگر بلند خواهی شد!؟ تو مگر جوانه خواهی زد؟ تا کاج‌ها سبز سرزمین قناری‌ها شود و نغمه‌یی مرغان نوای آزادی #مصطفی_خیام

همگان گمان بردند چون خاموشم، آرامم؛ نشناختند آن فریادهای در گلو مانده را، که سینه‌ام را چون آتشی نهان، می‌سوزاند و فرو نمی‌ریزد. در پس این نگاه سرد و بی‌جان، روانی فرسوده خفته‌ست، و اندیشه‌ای که شب تا سحر، چون دیگی بر آتشِ تردید می‌جوشد، لیک لب به سخن نمی‌گشاید. گاه دلم می‌خواهد ویران سازم هر آن‌چه ساختند، بکوبم از سر ناچاری‌ست! مرا چه شد که همیشه باید بارِ خردمندی بر دوش کشم؟ تا کی باید نقشِ قویان را بازی کنم، در حالی که درونم فروپاشیده است؟ بس است... روزی فرا خواهد رسید، که این سکوتِ آرام‌نما، چون طوفانی سهمگین برخیزد، و آن روز، هیچ‌کس یارای فرونشاندنش را نخواهد داشت... #_صهراوی

گقتند که او عاشق گیسوی کمند است موهای‌من از عصر همان‌روز بلند است! #شعر_بگیم

ولی هر قِسم حساب می‌کنم قرار نبود در این سن انقدر بی ذوق باشم انقدر بی ذوق بخندم انقدر بی ذوق زندگی کنم چقدر نقشه کشیده بودم برای این روز ها...

چه چیزی روی زمین میتواند برایم کوچکترین ارزش را داشته باشد، آنچه که زندگی بوده است از دست داده ام ، گذاشتم و خواستم از دستم برود و بعد از آنکه من رفتم ، بدرک، میخواهد کسی کاغذ پاره های مرا بخواند میخواهد هفتاد سال سیاه هم نخواند، من فقط برای این احتیاج نوشتن که عجالتاً برایم ضروری شده است مینویسم.

ب‍‌رایش م‍‌یگ‍ن ش‍‌ب ‍، ول‍‌ی م‍‌ن م‍‌یگ‍‌م‍ ه‍‌ج‍‌وم‍ خ‍‌اط‍‌رات ...

رنج ما را شکننده کرده بود، وزیدن هر بادی ترک‌های وجودمان را بیشتر میکرد، اما ما از سياه‌ترین شب به آفتاب رسیدیم، کاشته‌ایم نهال صبر در دل و جانمان، اگرچه خسته هستیم اما در دو چشممان امید فریاد میزند. #شب_بکام

از تنهایی‌ام پرسیدی هیچ را برایم تعریف کن تا جایگاه هر شَأنی را با هیچ بسنجم من نیز عدم را برایت بازگو میکنم تا خُنیای هیچ ساحره‌ای تو را از تو نگیرد. مترادف نانوشته هیچ و عدم در ادبیات زمینی ، تنهایی‌ست او که فکر میکند، تنهاست او که عمیقا تعمق میکند، تنهاست من تنهایم تو تنهایی جمع ما نیز مفردِ تنهایی‌ست ؛ انسان خواه در کثرت جمعیت خواه در کنجی خلوت، تنهاست تفاوت در کیفیت تنهایی‌مان است پس سوال این نیست که من چرا تنهایم سوال این است تو چگونه سرگرمی که فکر میکنی تنها نیستی... #عالم_افکارم...

می‌گفت آدم ها فقط موقع گریه کردن شبیه هم اند! #دوشیزه_سادات