𝗙𝗜𝗥𝗦𝗧 𝗕𝗨𝗭𝗭

انگار دیگه هیچ اتفاقی بد نیست

میدونید چیه ؟

من دیگه حوصله توضیح ندارم راستش حوصله لطافت رو هم ندارم حوصله اینو ندارم که درد رو برای همه قابل‌هضم کنم تا حالشون بد نشه حال من بده ، حال ما بده و این تقصیر ما نیست این دست ما نیست ، انتخاب ما نیست من دارم زیر وزن اسم‌ها له می‌شم من دارم جون میدم بخاطر اسم‌هایی که یکی‌یکی حذف شدن و بعدش همه یکصدا اون دروغ خنده دار اسفناک که از هزاران توهین بدتره رو توی گوشم تکرار کردن این که زندگی ادامه داره ولی نه، برای من ادامه نداشت برای ما نداشت هر بار که یکی افتاد، یه تیکه از ما هم باهاش رفت و نابود شد من عصبانی‌ام من درد دارم چون دیدم چون شنیدم چون فهمیدم. چون نمی‌تونم نفهمیده باشم چون نمیتونم بی تفاوت باشم به اینکه دنیا چطور نگاه کرد، شمرد، مقایسه کرد، بعد شونه های سنگینش رو بالا انداخت و فقط بهم گفت که همه چیز پیچیده‌ست آدم‌ها مردن و بقیه براش اسم ساختن ، دهن هاشون رو بستن و انتخاب کردن که ادامه بدن ، چه کلمه خنده داری ، انتخاب ! من از همین حالم به هم می‌خوره از اینکه هر روز صبح بیدار میشیم و شانس نفس کشیدنمون مقدس می‌دونیم، از اینکه اسمی برای درد و غممون نیست از اینکه این کشور هرگز جای امنی نبود بلکه ماشین خردکنی بود که آدم هارو می‌بلعید و بعد وانمود می‌کرد که چیزی نشده ما رو مجبور کرد یا ساکت بشیم یا بشکنیم و هربار ما نشکستیم، ولی سالم هم نموندیم اینو باید بفهمی زنده موندن افتخار نیست وقتی هر روز با شرم و خشم و عذاب وجدان بیدار می‌شی ازم نخواه آروم باشم ازم نخواه منطقی باشم من دارم برای آدم‌هایی حرف می‌زنم که دیگه نمی‌تونن حرف بزنن برای زندگی‌هایی که نذاشتن تموم بشن برای آینده‌ای که از ما دزدیدن و بعد گفتن بزرگ‌نمایی نکن برای ساده ترین چیزهایی که تو این زندگی پست اسم رویا به خودش گرفت و یکی یکی ناپدید شد و من تمام این مدت شاهد بودم و این لعنتی‌ترین نقشه دنیاست اینکه ببینی و نتونی کاری کنی ببینی و مجبور شی ادامه بدی ببینی و بعد ازت بخوان تا فراموش کنی من فراموش نمی‌کنم حتی اگه این تنها کاری باشه که ازم برمیاد ما درد کشیدیم واقعی تر از تصور تمام اون کسانی که بیرون ایستادن و چشمانشون رو بستن و عمیق تر از هر زخمی که تابحال کسی برداشته بود ما فقط عدد نبودیم ما فقط خبر نبودیم ،آمار هم نبودیم و اگه هنوز ایستادیم، نه به‌خاطر امید بلکه به‌خاطر لج‌بازی با جهانیه که خواست ما رو له کنه و نتونست

نفسم بالا نمیاد دارم میمیرم

به کجا پناه ببریم

وای گریه ام بند نمیاد

خدایا اگر وجود داری کجایی؟

«وای! رفیقم رو کشتن!» ⚠️ صحنه‌های خونین و دلخراش ⚠️ ویدیوهای دریافتی از کشته شدن دو شهروند به دست نیروهای سرکوبگر حکومتی به نظر می‌رسه: نارمک #تهران — حوالی ایستگاه متروی سرسبز احتمالاً پنج‌شنبه ۱۸ دی یا جمعه ۱۹ دی Vahid شب گذشته نیز ویدیوی دلخراشی از این همین حوالی منتشر شده بود. 📡 @VahidOnline

"جوون‌های مردم همه کشته شدند. همه رو کشتند. با کامیون جنازه می‌برند به داد مردم برسید." تصاویر دریافتی از تریلی‌‌های حمل جنازه در صف، مقابل ورودی مرکز پزشکی قانونی کهریزک با شرح: 'پیکرها رو می‌ریختند توی سوله و به خانواده‌هایی که مفقودی داشتند می‌گفتند برید لابلای این‌ها بگردید پیداشون کنید. شنبه ۲۰ دی' Vahid 📡 @VahidOnline

وای کاش هیچوقت وصل نمیشدیم

وای کاش نمیدیدم

وای کاش نمیدیدم

ایلیا پی وی پیام بده بات ادمینت کنم

وحید آنلاین دیدم

‎ https://t.me/FIRSTBUZZ/18297 از این خشم برای تنفر از خودتون استفاده نکنید. این خشم باید خرج کسانی بشه که بهمون ظلم کردن.. شما ابدا ارزش زندگیتون کم انگاشته نمیشه. شما لایق زندگی کردن هستید چون خون تمام کسانی که رفتن در ما جاریست. این ارزشمنده و قلب ما برای تمام جان هایی که رفته میتپه وگرنه که تمام ما از درون سوختیم.

و فکر نکنم وضعیت شماها هم بهتر از من باشه

نه واقعا فهمیدن لازم نیست عزیزم با تشکر از درکت باید بگم با یه نخ به ضخامت تار مو به زندگی وصلم

‎ ایلیا شاید حرف منو باور نکنی ولی نمیدونی چقدر واضحه که تا چه حد آسیب دیدی و چقدر حالت بده برای خودمم عجیبه شاید فکر کنی چون کامل برامون تعریف کردی دارم این حرف رو میزنم ولی نه ، یچیزی همیشه تو حرف هات بود که انگار نیست نمیدونی چقدر وحشت کردم با اینکه برای خودم و حتی دوستای نزدیکمم تو این اعتراضات کلی اتفاق افتاد نمیدونم چرا انگاری تا وقتی تاثیرش روی تو ندیدم برام انقدر واقعی نبود