دانشگاه سایمد

بیمار شدم جلسه اول به هفته بعد منتقل شد

جلسه اول دوره اول پنجشنبه ۲ مهر، ساعت ‌۹ صبح

❤️‍🔥 اولین‌ دوره آموزش AEDP در ایران رواندرمانی پویشی شتاب‌یافته 🔸مدرس: هادی احمدپور — دانش‌آموخته دایانا فوشا (بنیان‌گذار روش) و انستیتوی جهانی AEDP ➖➖➖➖➖ بیشتر درمان‌های روان‌پویشی از مقاومت شروع می‌کنند و بار تغییر را بر‌ مراجع میگذارند. AEDP از نقطه مقابل شروع می‌کند: از لحظه‌هایی که تغییر در حال رخ دادن است و از دست می‌روند... ➖➖➖➖➖ 📌 ۶ جلسه ۶ ساعته (۳۶ ساعت) — پنجشنبه و جمعه 📌 حضوری در تهران، زعفرانیه + آنلاین زنده 📌 تمرین با نظارت و بازخورد مستقیم 📌 گواهی دوزبانه 🗓 شروع: ۱۹ شهریور 👥 ظرفیت: حداکثر ۲۰ نفر 💳 شهریه: ۸,۹۰۰,۰۰۰ تومان ✅ پرداخت اقساطی | تخفیف ثبت‌نام گروهی 🎧امکان مشاوره ۱۰ دقیقه‌ای با مدرس برای بررسی تناسب دوره با اهداف حرفه‌ای شما ➖➖➖ 🎁 اطلاعات آموزشی درباره متد در چنل: @AEDPIRAN 📩 رزرو و ثبت‌نام: 📭 @clinicpsymed ☎️ 09388527043 🏛 مجموعه اعصاب و روان سایمد

چرا نه لزوما؟ چون معیار پاسخ به مداخله هست و کارآمدی بالینی؛ یعنی داستان، به ترقی انتظار مثبت منجر شده؟ اگر بله: سودمند، اعم از صحیح یا غلط اگر خیر: ناکارآمد، اعم از صحیح یا غلط

از معروف‌ترین مثال‌های فاقد وجاهت علمی مورد توافق اما دارای ارزش بالینی، تبیین‌ها و تکنیک‌های مبتنی بر نظریه پلی‌وگال استیو پورجس هستند. پس شنیدنش سر کلاس تخصصی: بد در جلسه‌ی درمان: نه لزوما

پس درک افسانه‌های عصبی، تزیینات عصبی و جاذبه‌ی فریبنده‌ی علوم اعصاب برای متخصصین ضروری هست؛ چراکه به انتخاب روش و منش و فرمول‌بندی و مداخله مشارکت داره. اما برای عموم یا مراجعین، غیرضروری؛ چراکه معیار تصمیم‌گیری بالینی نه فقط صحت بلکه سودمندی هست.

توجه داشته باشید: تببین واقعی مساوی تببین سالم و مساوی تببین صحیح نیست. این سه متمایزند.

چرا برای مراجعین نه؟ چون رواندرمانی از راه متقاعدسازی و داستان‌گویی، اثر میکنه و یک داستان جعلی که بفروشه( متقاعد کنه) بهتر از یک داستان دقیق و معتبر اما بدون بار اقناعی کافی هست.

برای شما کاربران تخصصی رواندرمانی تمییز این دو دارای اهمیته. اما برای مراجعین نه شاید! توضیح خواهم داد. معیاری برای تمایز «ادعای سخت»، از تزیین عصبی پیشنهاد میکنم: اگر با تببین پیشنهادی «پیش‌بینی‌های ابطال‌پذیر متمایزی» نسبت به توضیح با زبان متداول شکل بگیره: اون ادعا یک تبیین عصبی واقعی و اگر نگیره: صرفا یک تزیین عصبی است؛ نوعی مارکتینگ مداخله. جعل اعتبار با تاسی به نوروساینس

علوم اعصاب در دست رواندرمانگران علی‌الاغلب، نوعی بازاریابی توجیه متد، و حتی فروش استدلال و توضیح درون جلسه است.

شواهدی برای قانع‌کنندگی توضیحات عصب‌شناختی نسبت به توضیحات حتی معتبر‌تر اما بدون ظاهر عصبی وجود داره. برای این هم نامی پیسنهاد شده: جاذبه‌ی فریبنده‌ی علوم اعصاب

بسیاری از رواندرمانی‌ها و حیطه‌های دیگر از ادبیات علوم اعصاب به نحوی داستان‌پردازانه و فراتر از شواهد موجود، بدون دقت کافی و با تعمیم ناروا استفاده میکنند؛ برای این پدیده نامی از دکتر لیزا برت پیشنهاد شده: تزئین عصبی

از این رو و از حیث نوع ارتباط، رواندرمانی بیشترین شباهت رو به ارتباط با حیوانات داره.

بعد AEDP، آموزش مدل رفتاری پویشی یکپارچه ساختارمند رو‌ میگذارم که محتوا‌های پویشی یکپارچه در چنل زیر تفکیک شده: @AEDPIRAN

درباره اشتباه بودن این بخش اطمینان داریم. مدل‌های جدیدتر یکپارچه‌ای مثل مدل مک‌کالو اگر درست آموخته بشن برای درمانگر تازه‌کار عالی‌ و ساختارمند هستند بر‌خلاف مدل کلاسیک که ساختار کمی داره