"𝐷𝑂𝑁'𝑡. ᷤ ⷨ ⷪ ᷜᷜ ⷷ𝑂𝐹𝐹𝐼𝐶𝐸𝑅؛"

حرف‌هایی هم هست که با کلمات نمی‌شود زد، و قول هائی که دیگر با چشمانت نمیتوان بَست شاید اینبار تن هایمان پادرمیانی کنند.

Я обещаю не влюбиться в тебя на этот раз

با تشریح این تن در رویای نیمه شبت، هنوز هم عطری آشنا از من با مزاجت بازی میکند.. شرایط همه دروغ اند، دیوانه ای اگر انسانی را دوست بدارد همواره برایش در جنگ و تلاطم‌ست.. که حتی اگر دیو هم باشم، تو باید همان زیبای قصهٔ عاشقانه‌ی خسته ام باشی که عاشق میشود اما این منم، منِ متعلق به نیمه ساکت و سرد و غمگینِ دنیا و این تویی، مغرورهِ خاطراتِ زنده ای که آیندهٔ ما را با تردید هایش به کُشتن داده..

دوست داشتنِ تو آخرین مرزِ معصومیتِ کودکانه‌ی من بود.

چرا تو؟ چرا تنها تو از میانِ آدمیان هِندسه‌ی حیات مرا در هم می‌ریزی؟ پا برهنه به جهانِ کوچکم وارد می‌شوی، در را می‌بندی و من اعتراضی نمی‌کنم؟ چرا تنها تو را دوست دارم و می‌خواهم؟! هزار قصه نوشتیم بر صحیفه‌ی دل و عشقِ تو هنوز در صدر عنوان سر مقالهٔ قلبِ ماست...

به راستی که دوست داشتنِ تو آخرین مرزِ معصومیتِ کودکانه‌ی من بود.

_ پس دیگه هیچ وقت عاشق نشدی؟ + نه...... _ چرا.. + چون هیچکدومشون تو نبودی..