‌ ‌ ‌ ‌‌ⓘ‌‌ ‌‌ ‌‌Ⲭ𝑂ⲚⲒⲤ 𝖢ꓡꓴꓐ تــم

همیشه درست بودن، ویژگی انسان نیست؛ رویایی است که انسان‌ها برای خود می‌سازند. ما با اشتباه کردن رشد می‌کنیم، همان‌طور که با زمین خوردن راه رفتن را می‌آموزیم. بسیاری از مسیرهایی که امروز می‌شناسیم، روزی ناشناخته بودند و تنها با جرأت قدم گذاشتن در آن‌ها معنا پیدا کردند. اشتباه، دشمن انسان نیست؛ معلمی است که گاهی درس‌هایش را سخت‌تر از دیگران می‌دهد. آنچه ما را آسیب می‌زند، خودِ خطا نیست، بلکه ناتوانی در آموختن از آن است. هیچ انسانی پیش از تصمیم گرفتن، همه پاسخ‌ها را نمی‌داند. گاهی باید انتخاب کرد، تجربه کرد، شکست خورد و دوباره برخاست تا حقیقت آشکار شود. زیرا بعضی از دانایی‌ها فقط در انتهای یک اشتباه منتظر ما هستند. شاید هدف زندگی این نباشد که هرگز خطا نکنیم؛ بلکه این باشد که هر بار پس از خطا، اندکی آگاه‌تر، عمیق‌تر و پخته‌تر از قبل برخیزیم.