کُنج آرامِشْ

آنچنان زندگی‌مان را با چنگ و دندان نگه داشته‌ایم که فراموش کرده‌ایم زندگی چیزی فراتر از نفس کشیدن است.

‏تظاهر می‌کنم که اهمیت نمیدم ولی گه می‌خورم، من بیش از اندازه به همه‌چیز اهمیت میدم.

به امید نور حتی اگه دور..

هیچ جا واسم مثل ایران نمیشه؛

‏بله، درست است. کشور آرام است. آرام همچون سردخانه‌ی مردگان یا گورستان. مگر نه؟

سلام:)

اگه نتا قطع شد از هم بی خبر موندیم بدون دوست دارم بعد از ازاد شدنمون منتظرم بغلت کنم باهم تو این کوچه خیابونا ازاد برقصیم

خدابا بالاخره

امیدوارم روزی بتونیم بدون بغض و حال بد جشن بگیریم و حال دل هممون خوب باشه.

کودکان در «زندان زندگی»

می‌شود وطن داشت و برای بی وطنی سوگواری کرد.

شاهنامه‌ی فردوسی انقدر قهرمان نداشت.

سلامت روان: