.pastel dream.

آدمایی که نصفه نیمه هستن و آدمای بلاتکلیف حوصله آدم رو سر میبرن.

اون روز بعد دیدن وودی از ورق زدن کتاب پرنسس مونونوکه داشتم از ذوق میمردم* .

ممکنه یک شهر یا یک مکان به واسطه اون خاطره تلخی که واست رقم زده دیگه حس خوبی بهت نده چون تو ناخودآگاه پرت میشی تو گذشته.

-elio .

مهر عجیبی بود و مدام اون جمله تو ذهنم تکرار میشد که یه نفر بهم گفت اگه نمیتونی رهاش کن بره ولی اگه میخوایش تا ته مسیر رو برو* .

اَلِستون و وَلِستون...

.