.pastel dream.

نشد دیگه، شاید من خیلی امید بسته بودم نمیدونم.

ماگ رو که از حوض نقره خریدم روی خریدم این متن رو بهم داد و عجب جمله ای تو بهترین وقت برام بود:) .

تهران رو با کلی خاطره و تجربه و محتاوا ترک کردیم و کل امروز تو تک تک لحظه هاش تو ذهنم تکرار میشد که دختر پارسال کجا و امسال کجا مرسی که از منطقه امن ات اومدی بیرون بالاخره مرسی که همه جوره داری با هزار زحمت و زور و سنگ هایی که جلو پات بوده و هست پیش میری.

تجربه و اتفاق امروزم اوج انعطاف پذیری و چالش بود برام اووووووووج اصن

همیشه چیزی که خیلی ازش تعریف و تبلیغ میشه تو سوشال رو تا خودت نبینی و یا اون کتاب رو نخونی نمیتونی بفهمی خب توام دوستش داشتی یا نظرت برخلاف بقیه است، فیلم فرانکشتاین جدید رو خیلی میدیدم همه جا حرفش هست تا این که نشستم دیدمش و بعلههه شما با یک اثر با زیبایی بصری و احساسی مواجه هستین(نور پردازی اش خیلی جذبم کرده) هنوز تمومش نکردم ولی تا اینجا نشستم برای ساخته دست ویکتور دلسوزی میکنم و احساساتم رو با خودش درگیر کرده:)

هر بار گوشش میدم برام تازگی داره