𝟥𝟢𝗍𝗁 𝖣𝖾𝖼𝖾𝗆𝖻𝖾𝗋.(ایــران ver.)

تابستون امسالم مثل هرسال sadness گذشت.

فراموش کردنم انقدر راحت بود؟

شهریور یه طوری داره با سرعت میگذره که این سرعتش داره بهم استرس میده.

اصلا خودت مثل توقعاتی که ازم داشتی و داری نبودی و نیستی.

سکوتم و پای این نزار که با رفتارات هیچ مشکلی ندارم، فقط میدونم صحبت کردن راجبشون باهات دیگه هیچ فایده‌ای نداره چون تو هیچ‌جوره نمیخوای که منو بشنوی و سفت و سخت پای آرمانا و سیاه‌ چاله‌های مغزت وایسادی.

من خودم از قبل میدونستم که قرار نی هیچ‌جوره شبیه حرفات باشی.

با فکر اینکه "شاید بهتر از اونم باشه" گند نزنید به همه‌ چیتون.

شهریور همیشه بوی غم و یه پایان خونی و میداده.

یه pov‌ای هم وجود داره و اونم اینه که انقدر شدت مشکلات، نگرانیا، مسئولیات، سختیا و اضطرابات زیاد میشه که مغزت و بدنت هنگ میکنه و ارور میده، یه جا میشینی و فقط خیره میشی به یه گوشه چون نمیدونی چیکار کنی.

قال کنکور امسالم بالاخره کندید آره؟ خسته نباشید

خب، فردا و پس فردا کنکوره.

این پیام و براتون تایمر گذاشتم تا بدونید حواسم به دخترام هست. امسال خیلی سال سختی بود برای هممون اما برای یازدهمیا و بچه‌های سال آخری خیلی بیشتر سخت بود. با روانتون خیلی بازی شد، خیلی تو بلاتکلیفی بودید و خیلی اضطراب کشیدید. اما با وجود همه‌ی اینا تا اینجا دووم آوردید. بابت این دووم آوردنتون بهتون افتخار میکنم فارق از اینکه فردا چه نتیجه‌ای به دست بیارید. آرامش خودتون حفظ کنید، کنکور آخر دنیا نیست. کنکور تنها راه خوشبختی و موفقیت نیست و فقط یکی از هزاران راهیه که میتونه برای هر فرد وجود داشته باشه. امیدوارم بهترین نتیجه رو در مقابل تلاشی که هرکدومتون کردید به دست بیارید. به حرفای مزخرف دیگران گوش ندید، انرژیای بد از سمت فامیل و خانواده رو ایگنور کنید و فقط و فقط آرامشتون و اولویت قرار بدید. این ایستگاه آخر تینیجری هم خوب به پایان برسونید و با آرامش به دوره‌ی جدید زندگیتون سلام بدید و اگه این ایستگاه نتیجه مطلوب نداشت، تو ایستگاه اول این دوره‌ی جدید روشای دیگه‌رو امتحان کنید. همیشه راه وجود داره. میبوسمتون. منتظرتون میمونم تا سلامت برگردید.

فور باز شد بچه‌ها، میتونید فور کنید.

الان که بزرگ شدم میفهمم چرا بابام انقدر چایی میخوره.