seraphim : ember vice

و این شروعی بود که مدهوشم می‌کرد : اگر می‌گریستم و نمی‌آمدی، به آسمان چنگ می‌انداختم و جهان را پاره‌پاره می‌کردم. ستاره‌ها را ز شب می‌کندم و مشت‌مشت روی زمین می‌ریختم، ماه را دو نیم می‌شکافتم و خورشید را به زانو می‌انداختم تا برای اندوه من غروب کند. ابرها را کنار می‌زدم، به گلوی باد چنگ می‌شدم و تمام راه‌هایی را که به تو ختم نمی‌شدند گدازه باران می‌کردم. من تنها در پناه تو آرامم، اگر می‌گریستم و صدایی نمی‌رسید تمام این هستی بی‌وجود را به هم می‌ریختم. دریا را خشک می‌کردم به دانه اشکت قسم، کوه‌ را می‌شکستم و آن‌قدر نامت را میان ویرانه‌ها فریاد می‌زدم تا گوش زمین و زمان از شنیدن صدایم کر شود. نمی‌گذاشتم هیچ ساعتی جلو برود، چراغی روشن بماند، پرنده‌ای آواز بخواند. وقتی تو نبودی، چیزی در این جهان سزاوار ادامه دادن نبود. پس همگان را به مرگ می‌انداختم. اگر می‌شد و تو را می‌دادند به آغوشم تمام این را می‌گرداندم به جوی بالعکس، به آسمان می‌گفتم تو را پس بدهد، به زمین می‌گفتم جای قدم‌هایت را نشانم بدهد، به باد التماس نمی‌کردم، تهدیدش می‌کردم که اگر بوی تو را از جایی برایم نیاورد، تمام پنجره‌های جهان را می‌شکنم. حتی خدا را هم رها نمی‌کردم. یقه‌ پیچیده به دور گلوی سکوتش را می‌گرفتم و می‌پرسیدم چرا کسی را که تمام قلبم برای آمدنش تپش گرفته درون فاصله پنهان کرده است. و اگر هیچ‌کدام چاره‌ای بر من بی‌چاره نمی‌دادند، خودم راهی به سمتت حفر می‌کردم. با دستانی خون‌آلود و چشمانی سرخ، خیس، و درمانده، از شب رد می‌شدم و هرچه بین من و تو بود را کنار می‌زدم و دور می‌ریختم. من که اجازه نمی‌خواستم و نمی‌خواهم، همه‌شان را خرد می‌کردم. آخر گر می‌گریستم و نمی‌آمدی، دگر عاشقیِ آرام باقی نمی‌ماند. جنون می‌شد و مبدل به بلایی که از توالی قلب خدا می‌گذشت و شریان را می‌جَوید تا تو را بیابد. اگر نمی‌آمدی، تمام ساعات زندگانی‌ام را به دنبال ردّ تو می‌گشتم. روی بالش، میان چین‌های ساتن ملحفه، در تار و پود روحم که بوی تنت را حتی پس از چندین تناسخ حمل می‌کرد. تو که آمدی عزیز روحم، تو که چشم باز کردی به کدری سمج این جهان، در همان نیمه شب و بعد از تمام این آشوب‌ها، آوای سنگین و امن قدم‌هایت را می‌شنیدم و ناگهان همه‌چیز می‌ایستاد، از جمله زمان. موج آهسته می‌شد و آرام می‌گرفت، تپش به خواب می‌رفت و تنها تبی ابسم‌آلود به تنم می‌تاخت تا در آغوشت بگیرم و عطرت را آنقدر ببوسم و ببویم که بمیرم.