Expose illuminati

William Schrikker Groep #Criminelejeugdzorg Instanties, buurtbewoners en zelfs wildvreemden: iedereen wist dat het mis was, maar er was niemand die ingreep.. Het mishandelde tienjarige meisje uit Vlaardingen mocht vorig jaar ondanks zorgen over haar woonsituatie in haar pleeggezin blijven; https://www.nu.nl/binnenland/6315413/mishandeld-meisje-bleef-ondanks-zorgen-vorig-jaar-bij-pleegouders-wonen.html?referrer=https%3A%2F%2Fwww.google.com%2F Kinderbescherming noemde pleegouders mishandeld kind 'liefdevol en zorgzaam: https://nos.nl/artikel/2523064-kinderbescherming-noemde-pleegouders-mishandeld-kind-liefdevol-en-zorgzaam Kind van 10 jaar maandenlang mishandeld door pleegouders zonder dat iemand ingreep: https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2024/06/04/nederland-pleegkind-mishandeling/ Kamer wil debat over mishandeld pleegkind (10) Vlaardingen: https://www.hartvannederland.nl/regio/zuid-holland/kamer-wil-debat-over-mishandeld-pleegkind-10-vlaardingen

De man die zijn eigen ondervraging organiseerde. Er zijn landen waar veiligheidsdiensten achter gesloten deuren bepalen wie er mag onderzoeken, welke vragen gesteld worden en hoe ver de waarheid mag komen. Nederland noemt dat een parlementaire enquête. Want hoe langer je naar het verhoor van Pieter-Jaap Aalbersberg keek, hoe meer het begon te lijken op een toneelstuk waarvan de hoofdverdachte zélf de casting had gedaan en ook nu nog steeds de regie voert. Je zag het voor je. Een discreet zaaltje ergens in Den Haag. Koffie. Mineraalwater. Een flip-over met “Waarheidsvinding”. En Aalbersberg die rustig uitlegt: “Belangrijk is wel dat het constructief blijft. Geen hysterische vragen over macht, regie of democratische controle. We moeten het bestuurlijk houden.” Waarna de toekomstige commissievoorzitter braaf knikt alsof hij solliciteert naar de functie van nationale procesbegeleider. Want eerlijk is eerlijk: zoveel bestuurlijke warmte tussen ondervrager en ondervraagde zie je normaal alleen bij reünies van de Rotary. Daar zat de voormalige veiligheidschef van de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid zichzelf te omschrijven als “oliemannetje”, terwijl niemand vroeg waarom dat oliemannetje toevallig in de cockpit van de macht zat tijdens de grootste vrijheidsbeperkingen sinds de oorlog. Geen: “Wie had de operationele regie?” Geen: “Waarom stuurde de NCTV de crisisstructuren aan?” Geen: “Wie controleerde ú?” Nee. Het bleef steken in bestuurlijk peuterschuim. “Hoe heeft u dat ervaren?” “Wat betekende dat voor de samenwerking?” “Wat was uw gevoel daarbij?” Nog even en de commissie had gevraagd welke muziek Aalbersberg draaide tijdens de avondklok. Het werkelijk briljante aan Nederland is dat wij de illusie van controle hebben geprofessionaliseerd. We organiseren complete parlementaire spektakels om uiteindelijk tot de conclusie te komen dat niemand ergens verantwoordelijk voor was. Ministers volgden experts. Experts volgden modellen. Ambtenaren faciliteerden processen. En veiligheidsdiensten waren blijkbaar slechts administratieve loodgieters. Een land bestuurd door oliemannetjes. Misschien moeten we eerlijk zijn en de functie gewoon officieel maken. Minister-president? Verouderd begrip. Voortaan krijgen we: “Nationaal Coördinerend Olieman van Democratische Overgangen.” Met persconferenties vanuit een smeerkuil. Want dát zag Nederland tijdens deze enquête: geen zoektocht naar waarheid, maar een perfect geoliede machine waarin macht zichzelf onderzoekt en vervolgens concludeert dat alles keurig volgens procedure verlopen is. En ergens diep in het Haagse bestuursmoeras zit dan een commissievoorzitter ernstig te knikken terwijl de voormalige veiligheidschef uitlegt dat hij eigenlijk nauwelijks iets deed. Behalve dan toevallig overal tussen zitten. Zoals elke goede olieman..

Sjoerd Sjoerdsma wordt ook binnen het kabinet uitgekotst.