حَیدره‌

به من تسلیت بگویید. من داغدار بزرگ ترین غم زندگی‌ام هستم. با من مثالِ کسی رفتار کنید که تمامش را از دست داده و حالا خودش مانده و خودش. فکر می‌کردم بزرگتر از سیزده دیماه ۹۸ دیگر نمی‌آید. اما عزیزم... دیدی آمد! دیدی از آن‌چیزی که می‌ترسیدم سرم آمد. قلبم با رفتنت از دست دنیا سرد شد. از دنیای بی‌ تو بیش از این هم انتظار نمی‌رود. چه حسرت‌ها در دل آنهایی که بعد از رفتنت تو را شناختند، نشست. من برای آنها دعا کردم عزیزم. برای بقیه هم که غرور جلودارشان بود دعا کردم. این را تو به ما یاد دادی که چه بدانند و چه ندانند خیرشان را بخواهیم. عزیزم... من به قله‌ی غم رسیدم. دیگر هیچ رفتنی دلم را نمی‌لرزاند و هیچ سوگی در این دنیا برایم بزرگ‌تر از رفتنت نخواهد شد. به امیدِ آن دیدار که دیگر وداعی در آن نیست... به امید دیدار حضرتِ آقایِ شهید...

هر وقت که کوله‌ام‌ رو برای ماموریت آماده می‌کردم‌، قوت قلبم این بود که قراره سختی، شب نخوابی و دوری از خانواده تحمل کنم تا بگم «سربلندم، نگذاشتم حرف مولا‌م زمین بمونه.» الان همین کوله رو برای تشییعت‌ آماده می‌کنم و انگار که وسایل کفن و دفنم رو آماده می‌کنم‌‌.

فقط به نیت سبکی قلب مبارک‌تون‌ اشک می‌ریزم‌ مولای من.

با هر مویی که برات سفید می‌کنم باز معتقدم‌ هنوز نمی‌دونم‌ چه خاکی به سرم شده…

تابوت‌ به پیکر مبارکت‌ نمیاد قربونت برم.

حاج اقا پناهیان می فرمودند برخی می‌رسیدن‌ خدمت حاج اقا دولابی‌ برای دریافت دستور العمل که ما چکار کنیم آدم شیم. ایشون می‌فرمودند‌ «ذکر نمی‌خواد، دستورالعمل نمی‌خواد! برو راضی باش!»

پا جای پای معصومین بگذارید نه جای پای دیگران.

از رفتار آدم‌ها‌ خیلی پریشون و آزرده‌ بودم‌. یادم افتاد شیخ رجبعلی‌ خیاط یکجا فرموده بودند «هر سوزنی که برای غیر خدا به پارچه فرو کنم، به دستم فرو می‌رود‌.» متوجه شدم ارتباط من با خیلی از آدم‌ها‌ اصلا مبنا توحیدی نداره. وگرنه ارتباطی که لله شکل گرفته باشه چرا باید پریشونم کنه؟ جای اینکه از آدم‌ها‌ ناراحت شم، تصمیم گرفتم از خودم و نیتم‌ ناراحت باشم که رشد کنم.

تو اتاق همکاری عکس امام خامنه‌ای‌ و شهید بهشتیه‌. می‌گن‌ ایشون اصلاً تو اتاقی که عکس بزرگی باشه پا دراز نمی‌کنن‌. توی اداره که سربرگ الله هست، یا ماشین آویز معنوی باشه و ایشون باشن، کسی جرئت نمی‌کنه‌ گناه لسانی داشته باشه. واقعاً بندهٔ ادب و حجب و حیا آدمام.

امام صادق وحی فداء می‌فرمایند‌ «اگر نمی‌تونید‌ گناه رو ترک کنید، از اینی که نامه اعمال‌تون‌ دست پیامبر می‌رسه‌ حیا کنید.!»

یه کسایی دارن باهام تماس می‌گیرن و می‌گن «بد آقای خامنه‌ای رو می‌گفتیم، خونه رو خالی کردیم زائر بیار خدمت کنیم» که تو تصوراتمم چنین مکالمه‌ای‌ غیر ممکن بود.

منم هیچی نخواستم! جز اینکه دفعه بعد که توفیق زیارت دارم، دست پر باشم؛ روم بشه وارد حسینیه بشم، نه اینکه دم خیابون کشور دوست سخنرانی‌تون‌ رو آنلاین ببینم.

این عکسش واسه یک جنایت دیگه‌س. باید می رفتم اداره اما چون پشت سرم به اندازهٔ هق‌هق‌ گریه می‌کنه‌، بهش گفته بودم وایسا تا مامان بیاد برات قصه بخونه بخوابی. این عکس رو مامانم فرستاد. دخترم انقدر منتظر بود همونطور نشسته رو مبل خوابش برده بود :((((

خواب بود شاهد جنایت مادرش نبود، خیالتون راحت🎀

تازه نفهمیدم نیست، باباش زنگ زد آماده‌اش کنم برای روضه، متوجه شدم تو ماشین جا مونده.

از میزان استرسم بخوام بگم دوبار دخترم رو تو ماشین جا گذاشتم اومدم خونه دوباره رفتم پایین دنبالش :))))

خودمون رو در وسعت زمان ببینیم! سال‌ها بعد وقتی به این روزها نگاه میکنیم، یادمون میاد ما توفیق داشتیم با خدمت کردن به مردمِ داغدارمون گوشه‌ای از کار رو دست بگیریم، انشالله.

خودمون رو در وسعت زمان ببینیم! سال‌ها بعد وقتی به این روزها نگاه میکنیم، یادمون میاد ما توفیق داشتیم با خدمت کردن به مردم گوشه‌ای از کار رو دست بگیریم، انشالله.

أهالی تهران/کرج، اگـر شرایط خدمت در روزهای وداع و تشییع رو دارید، صابـرین به کمك‌تون نیاز داره.

سلام‌از‌بغضِ‌روز‌هایِ‌دیدنِ‌اشکِ‌مردان‌.