ּ ‌‌𝖲𝖨𝖬𝖡𝖠𝖫𝖨𝖮𝖴𝖲 والپیپر .ᐟ

بررسی این موضوع نیازمند توجه به دو نکته است: اول، مفهوم «اجبار دین» در بستر تاریخی متفاوت است و دوم، نوع بیان و مخاطب هر شخصیت، با دیگری فرق می‌کند. برای مثال، سخن یک پیامبر یا امام که در مقام تشریع و رهبری جامعه سخن می‌گوید، با بیان عارف یا شاعری که در پی تبیین تجربهٔ باطنی است، متفاوت خواهد بود. در جدول زیر، مهم‌ترین شواهد و اشارات مرتبط با محوریت «نفی اجبار و کرامت انتخاب» از هر شخصیت، با ذکر منبع آمده است: شخصیت حوزه/مقام سخن/آموزه مرتبط (با تأکید بر نفی اجبار و کرامت انتخاب) منبع/یادداشت پیامبر اسلام (ص) تشریع و هدایت «لا إِکْرَاهَ فِی الدِّینِ» (در دین هیچ اجباری نیست). این آیه یکی از صریح‌ترین اصول قرآنی در این زمینه است. قرآن کریم، سوره بقره، آیه ۲۵۶. امام علی (ع) حکومت و حکمت در نامه به مالک اشتر: «وَلْیَکُنْ أَحَبَّ الْأُمُورِ إِلَیْکَ أَوْسَطُهَا فِی الْحَقِّ، وَ أَعَمُّهَا فِی الْعَدْلِ، وَ أَجْمَعُهَا لِرِضَای الرَّعِیَّةِ»؛ محبوب‌ترین کارها نزد تو میانه‌روترین آنها در حق، فراگیرترین در عدل، و جامع‌ترین برای خشنودی مردم باشد. این فراتر از دین، درباره حکمرانی عادلانه برای همه مردم است. نهج‌البلاغه، نامه ۵۳. شیخ عبدالقادر گیلانی عرفان و سلوک تأکید بر اخلاص و تصفیه باطن، نه ظاهرسازی و اجبار بیرونی. جمله‌ای منسوب به اوست: «طریقت ما جمع‌شدن بر اصل است، نه بر فرع». نگاه او معطوف به جذب قلبی است، نه اجبار ظاهری. «فتوح الغیب» (مکاشفات غیبی). حافظ شیرازی شعر عرفانی «مزن بر من در مسجد آیینه‌ای چون شیشه‌ات / کاندر آیینه هر آنکس که دید روی خود دید». نقد شدید ریا و قشری‌گری مذهبی. یا: «دینداران رخنه‌ای یافتند و ...» که اشاره به ناپایداری ظواهر دارد. دیوان حافظ. مولوی شعر و عرفان در دفتر اول مثنوی، داستان «پادشاه و کنیزک» با این بیت شروع می‌شود: «هر که را جامه ز عشقی چاک شد / او ز حرص و عیب کلی پاک شد». کل داستان تمثیلی است از اینکه درمان واقعی (هدایت) با شناخت دقیق و عشق حاصل می‌شود، نه با زور و تحمیل. مثنوی معنوی. شیخ اشراق (سهروردی) فلسفه-عرفان در «حکمة الاشراق» بر کشف و شهود درونی (ذوق) به عنوان منبع اصلی معرفت تأکید می‌کند. نظام فکری او مبتنی بر نور و اشراق قلبی است، نه تقلید کورکورانه یا تحمیل عقیده. کتاب «حکمة الاشراق». 💎 جمع‌بندی و نکات کلیدی می‌توان اینگونه نتیجه گرفت: · شخصیت‌های تشریعی (پیامبر و امام): با صراحت قانونی یا حکومتی، اصل «نفی اجبار» یا لزوم جذب قلوب را بیان کرده‌اند. · عارفان و شاعران (حافظ، مولوی، شیخ اشراق، شیخ عبدالقادر): تمرکز آنها بر نقد ریا، ظاهرگرایی افراطی و تأکید بر باطن، اخلاص و جذبه عشق است. بیان آنها مستقیم به «اجبار دینی» اشاره ندارد، اما هرگونه اجبار و تحمیل بیرونی را به دلیل بی‌ثمر بودن و ایجاد نفاق، نفی می‌کند. به عبارت دیگر، مسیر آنها جذب است، نه اجبار. در نهایت، می‌توان گفت که در این سنت فکری-عرفانی، هدایت واقعی در گرو انتخاب آزادانه و آگاهانه فرد دانسته شده و اجبار بیرونی نه تنها مفید نیست، بلکه ممکن است به ریاکاری و دوری از حقیقت بینجامد. اگر به آموزه‌های خاص یکی از این شخصیت‌ها در ارتباط با آزادی وجدان یا نقد قشری‌گری علاقه‌مندید، می‌توانم جزئیات بیشتری ارائه دهم.

الان الان یه گروه تروریستی دفاع کردی؟☠☠☠

اگه اطلاع بیشتری داشته باشین حشاشین حکمای عباسی ک ب اسم اسلام مردم و میکشتن و بهشون ظلم میکردن رو ترور میکردن الانم اگه حشاشین بود ب نفع همه بود

بریم بخوابیم جدی

https://t.me/simbalious/50096 عن تو توضیحاتت💋 بچه ها چرا راه دور میرین، فقط یک گروه کوچیک که منتهی میشده به اسلام، کلمه مخصوص به خودشو داره که گیمرا حتما میشناشن، اسسین😂 کلمه "assassin" به معنای "قاتل" یا "تروریست" است و ریشه آن به زبان عربی برمی‌گردد. این کلمه از واژه عربی "حشاشین" (حشاشیون) گرفته شده است که به معنای "مصرف‌کنندگان حشیش" است. حشاشین یک فرقه مذهبی و سیاسی در قرن یازدهم میلادی بودند که در مناطق کوهستانی ایران و سوریه فعالیت می‌کردند. این فرقه به رهبری حسن صباح، بنیان‌گذار آن، معروف شد و به خاطر روش‌های ترور و قتل‌های هدفمند علیه دشمنان سیاسی و مذهبی خود شناخته می‌شدند. حشاشین به طور خاص از مصرف حشیش برای ایجاد حالت‌های خاص و تحریک احساسات خود استفاده می‌کردند و باور داشتند که این کار به آن‌ها کمک می‌کند تا به اهداف خود برسند. این فرقه در تاریخ به عنوان نمونه‌ای از تروریسم سیاسی یاد می‌شود و تأثیر زیادی بر تاریخ و فرهنگ منطقه گذاشته است. اینا اسماعیلیه بودن که از اسلام نشئت گرفتن کل اون ادیان با هم اندازه اسلام تروریست نداشتم توجیه نکنید مسلمونای وحشی

تازه امتحان هم دارم صبح.

همیننینینینیننی

بابا این کصخل بیکار و ول کنید برید بخوابید بزارید اونم بشینه برای اومدن امام زمانش دعا کنه و برای اومدنش فانتزی بزنه🤡

حق.

این همه علافی و وقت داری از خریت در بیای ولی بازم کصخلی؟ https://t.me/simbalious/50096

کاش جای این کارا می‌رفت یه دور اسامی جاوید ناما رو میخوند، بعدش فکر میکرد چه دینی اینا رو کشته، به چه جرمی شاید میفهمید https://t.me/simbalious/50093

.

.

نمونه‌هایی از گروه‌ها و افراد خشونت‌طلب برپایهٔ زمینهٔ مذهبی دین/مذهب نمونه‌ها شرح مختصر مسیحیت • کو کلاکس کلن (گروه نژادپرست سفیدپوست مسیحی) • ارتش مقاومت پروردگار (شبه‌نظامیان مسیحی در اوگاندا) • بمب‌گذاران کلینیک‌های سقط جنین در آمریکا (افراد تندروی مسیحی) مقاله‌ای با عنوان «آیا دین عامل تروریسم است؟» به «بمب‌گذاران مسیحی در کلینیک‌های سقط جنین در آمریکا» اشاره می‌کند. همچنین ردهٔ «تروریسم مسیحی» در ویکی‌پدیا گروه‌هایی چون کو کلاکس کلن و ارتش مقاومت پروردگار را فهرست کرده است. یهودیت • ایرگون و لحی (گروه‌های صهیونیستی افراطی که در دههٔ ۱۹۴۰ توسط بریتانیا تروریست خوانده می‌شدند) • باروخ گلدشتاین (کشتار مسجد ابراهیم در ۱۹۹۴) • ادن ناتان‌زادا (تیراندازی به اعراب اسرائیلی در ۲۰۰۵) صفحهٔ «تروریسم افراط‌گرای یهودی» این گروه‌ها و افراد را به‌طور خاص نام می‌برد. مقالهٔ «سهم ادیان مختلف در تروریسم» نیز به «صهیونیست‌ها در دههٔ ۱۹۴۰» و «انجمن دفاع از یهودیان» به‌عنوان گروه تروریستی اشاره می‌کند. اسلام • داعش (الدولة الاسلامیة) • القاعده • بوکو حرام • طالبان این گروه‌ها به‌طور گسترده در رسانه‌ها و گزارش‌های امنیتی به‌عنوان سازمان‌های تروریستی معرفی شده‌اند و از تفسیرهای افراطی از اسلام بهره می‌برند. هندوئیسم • بجرانگ دال • وشوا هندو پریشد (گروه‌های افراطی هندو که در حملات خشونت‌آمیز علیه غیرهندوها نقش داشته‌اند) مقالهٔ «سهم ادیان مختلف در تروریسم» به «ناسیونالیست‌های هندو» اشاره می‌کند که قصد ویرانی معابد صوفیه را داشتند. بودیسم • جنبش ۹۶۹ (در میانمار، که خشونت ضد مسلمانان را تحریک می‌کند) این جنبش توسط رهبران بودایی افراطی رهبری می‌شود و در درگیری‌های قومی‌مذهبی در میانمار نقش دارد. سیک‌ها • جنبش خالیستان (در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ حملات تروریستی در هند و خارج را انجام داد) این جنبش خواهان ایجاد یک دولت مستقل سیک بود و از روش‌های خشونت‌آمیز استفاده می‌کرد. سایر/سکولار • گروه‌های چپ‌گرای انقلابی (مانند ارتش سرخ در ژاپن) • گروه‌های راست‌گرای افراطی (مانند حمله به مسجد کرایست‌چرچ در نیوزیلند) این گروه‌ها انگیزه‌های عمدتاً سیاسی یا نژادی دارند، ولی ممکن است از نمادهای مذهبی نیز استفاده کنند. 🔸 نکات مهم 1. عدم تعمیم – این نمونه‌ها اقلیتی بسیار کوچک از پیروان هر دین هستند و اکثریت قاطع مؤمنان، خشونت را رد می‌کنند. 2. عوامل پیچیده – تروریسم ریشه در عوامل سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و تاریخی دارد، نه صرفاً در باورهای دینی. 3. سوءاستفاده از دین – در بسیاری موارد، رهبران خشونت‌طلب از دین به عنوان ابزار توجیه اهداف قدرت‌طلبانه استفاده می‌کنند. جمع‌بندی تروریسم در همهٔ ادیان ظهور کرده است، اما این به معنای خشونت‌ذاتی آن ادیان نیست. مقابله با تروریسم نیاز به درک ریشه‌های اجتماعی‑اقتصادی و سیاسی دارد، نه کلی‌سازی دربارهٔ اعتقادات مذهبی. اگر علاقه‌مند به مطالعهٔ بیشتر دربارهٔ نقش دین در خشونت یا راه‌های مقابله با افراط‌گرایی هستید، می‌توانم منابع بیشتری در این زمینه ارائه دهم.

خب من کیرم تو همشون.

خب به عنم.

الان جدی جدی رفته از چت جیپیتی پرسیده که بهتون ثابت کنه نه تروریسم تو همه ادیان وجود داره.

پشماتون بریزه

بچه ها