Engineering Herat University

این آیدی ها فورم ثبت مونوگراف خود را پر نکرده اند

به اطلاع عموم فارغان سال 1404 رسانیده می شود که قرار است از طرف معاونیت محترم امور محصلان به پوهنتون هرات جشن فراغت گرفته شود، روی این اصل از فارغان سال 1404 خواسته می شود اگر علاقه مند در این جشن می باشند، مشخصات خویش را به نماینده خود ارسال نموده و یک لیست توحیدی نماینده محترم به تدریسی تسلیم نماید. شایان ذکر است کسانیکه در این جشن شرکت نمایند از طرف معاونیت محترم امور محصلان تصدیق فراغت موقت داده می شود. مدت تعیین شده الی روز دوشنبه مورخ 17/12/1404 می باشد.

سلام خدمت همگی: محصلین عزیز این فورم را نهایتا تا روز 5 شنبه هفته جاری پر کنید.... قابل یادآوریست که آنعده محصلینیکه تا فعلا مونوگراف خود را چاپ نکرده‌اند تا روز 5 شنبه چاپ کرده و به دیپارتمنت تحویل دهند در غیر اینصورت مسئولیت بعدی بدوش خودشان میباشد. ... روز خوش https://forms.gle/HjfF1HH7eFgUgQjV7

همی فورم و پیام ر به گروه هم صنفی‌ها خو بگذار که پر کنن

The_America

دعوت نامه به اطلاع تمام فارغان محترم دیپارتمنت سیول رسانید می شود که؛ قرار است در روز یکشنبه مورخ۲۱/ جدی/ ۱۴۰۴ ساعت ۱۱ قبل از ظهر برنامه ای به منظور بررسی وضعیت فارغان، شنیدن نظریات و پیشنهادات، و استفاده از دیدگاه شان در بهبود آینده رشته جلسه مشورتی با فارغان محترم برگزار گردد. لذا از حضور گرم شما تقاضا می گردد تا در این برنامه حضور به هم رسانید پیشاپیش تشکر

قرار است دو کنفرانس علمی در موضوعات مرتبط با دیپارتمنت سیول در سطح دیپارتمنت برگزار شود زمان در ماه دلو ( زمان و موضوع دقیق بعدا اعلان خواهد شد دو ارائه توسط استاد عبدالله انیس و استاد نعمان محب خواهد بود علاقه مندان مطلع باشند

سلام خدمت هم انجینیر صاحبان عزیز قرار است دیپارتمنت سیول نشستی پیرامون بررسی کورس پاریسی ها و نصاب برگزار کند زمان روز پنجشنبه مورخ ۱۱/ جدی/ ۱۴۰۴ مکان پوهنحی انجینیری پوهنتون هرات دیپارتمنت سیول

سلام به صنفی ها خو روان کن که به جریان موضوعات باشند

گالری و پرده‌سرای امیر حمزه 🛍️ انواع پارچه استوک (نخی، ساتنی، مخملی، حریر) ایرانی، چینی، ترکی. 🧵 دوخت ست‌های خانه. 📍 جاده لیلامی، روبروی مارکت اتحاد، ک. چهار باغ 3. https://t.me/pardah_sarae_amirhamza

قهرمانی فوتسال مبارک افغانستان 💚💚

سپس پیامبر الله، عیسی علیه السلام و یارانش محاصره می شوند و به‌قدری در تنگنا قرار می‌گیرند که سر یک گاو برای هر یک از آنان، بیش از صد دینار برای هر یک از شما در امروز، ارزش دارد. آن‌گاه پیامبرالله، عیسی علیه السلام و یارانش به الله متعال عرضِ حال و نیاز می‌کنند و الله متعال بر گردن‌های یأجوج و مأجوج، کِرم‌هایی مسلط می‌کند که همه‌ی آن‌ها به یک‌باره می‌میرند. سپس پیامبر الله، عیسی علیه السلام و یارانش- از کوه طور- پایین می‌آیند و در زمین یک وجب هم نمی‌یابند که از بوی گَند و تعفن یأجوج و مأجوج، پُر نشده باشد؛ پس عیسی علیه السلام و یارانش به الله متعال عرضِ حال و نیاز می‌کنند و الله متعال، پرندگانی را که مانند گردنِ شتر هستند، می‌فرستد و این پرندگان، اجساد آن‌ها را برمی‌دارند و آن‌جا که الله بخواهد، می‌اندازند. سپس اللهﷻ بارانی می‌فرستد که هیچ خانه‌ی خشتی و هیچ خیمه‌ای از آن محفوظ نمی‌ماند؛ بلکه این باران، تمام زمین را می‌شوید و آن را مانند آینه،- صاف و هموار- می‌گرداند. سپس به زمین گفته می‌شود: گیاهان و ثمرات خود را برویان و برکتت را باز گردان. در آن روز- برکت به‌قدری فراوان می‌شود که- یک انار برای یک گروهِ چند نفری، کافی‌ست و می‌توانند در سایه‌ی آن قرار بگیرند و در شیر شتر- نیز آن‌قدر- برکت می‌افتد که شیر یک شتر، برای جمع زیادی از مردم کافی‌ست و شیر یک گاو، قبیله‌ای از مردم و شیرِ یک گوسفند، یک طایفه را کفایت می‌کند. در آن حال که مردم چنین وضعی دارند، الله متعال، باد پاکی را می‌فرستد و آن باد، زیر بغل مردم را می‌گیرد و روح هر مومن و مسلمانی را قبض می‌کند و مردم بدکار باقی می‌مانند و مانند خران و درازگوشان به هم می‌آمیزند و بر یک‌دیگر می‌جهند- و آشکارا زنا می‌کنند-. و در زمان آنان، قیامت برپا می‌شود». https://t.me/yakhadith ترجمة معالم السنة النبویة

فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إذْ بَعَثَ اللهُ تَعَالَى ريحاً طَيِّبَةً فَتَأخُذُهُمْ تَحْتَ آبَاطِهِمْ فَتَقْبِضُ رُوحَ كُلِّ مُؤْمِنٍ وَكُلِّ مُسْلِمٍ؛ وَيَبْقَى شِرَارُ النَّاسِ يَتَهَارَجُونَ فِيها تَهَارُجَ الحُمُرِ، فَعَلَيْهِمْ تَقُومُ السَّاعَةُ». [روایت مسلم] ترجمه: نَواس بن سمعان می‌گوید: در یکی از صبح‌ها رسول اللهﷺ درباره‌ی دجال سخن به میان آورد و آن‌قدر در این باره سخن گفت که گاه صدایش را بالا می‌برد و گاه پایین می‌بُرد و ما، گمان کردیم که دجال- ظهور کرده و در نزدیکیِ مدینه- در میان درختان خرماست؛ لذا به همان‌سو رفتیم. پیامبرﷺ که به این موضوع پی برد، فرمود: «چه‌کار می‌ کنید؟» گفتیم: ای رسول‌ الله! بامداد درباره‌ی دجال سخن گفتید و آن‌قدر در این‌باره تأکید کردید و صدایتان را پایین و بالا بردید که گمان کردیم که دجال- ظهور کرده و- در میان درختان خرماست. پیامبرﷺ فرمود: «بیش‌ترین ترس و نگرانی‌ام برای شما، از بابت فتنه‌هایی غیر از فتنه‌ی دجال است؛ اگر دجال در زمان من ظهور کند، تک و تنها در برابر او می‌ایستم و گمراهی و ضلالت او را برملا می‌سازم و اگر زمانی ظهور کند که من در میان شما نیستم، هرکس، خود مدافعِ خویش خواهد بود و الله به جای من، از هر مسلمانی دفاع خواهد کرد. دجال، جوانی‌ست پیچیده‌موی که یکی از چشمانش کور و برآمده می‌باشد؛ گویی که من می‌توانم او را به عبدالعزی بن قَطَن تشبیه کنم. هرکه از شما او را ببیند، نخستین آیه‌های سوره‌ی کهف را در برابرش بخواند. او، از راهی در میان عراق و شام خروج خواهد کرد و راست و چپش- و همه جا- را به فساد می‌کشاند؛ ای بندگانِ الله! پایداری ورزید». گفتیم: ای رسول الله! چه‌قدر در زمین می‌مانَد؟ فرمود: «چهل روز که روز اول، برابر با یک سال است و روز دوم با یک ماه، و روز سوم، با یک هفته برابری می‌کند و سایر روزهایش، همانند روزهای عادی‌ست». گفتیم: ای رسول‌ الله! آیا در روزی که مانند یک سال است، باید فقط یک وعده نماز بخوانیم؟ فرمود: «خیر؛ بلکه وقت هر نمازی را با اندازه‌گیری فاصله‌ی میان نمازها در روزهای عادی بسنجید». گفتیم: ای رسول‌ الله! حرکتش در زمین با چه سرعتی‌ست؟ فرمود: «مانند باران است که باد آن را دنبال کند؛ وی نزد گروهی از مردم می‌آید و آنان را- به سوی خویش و ادعای دروغینش- فرا می‌خواند و آن‌ها نیز دعوتش را می‌پذیرند؛ آن‌گاه دجال به آسمان دستور می‌دهد که ببارد و به فرمانش از آسمان، باران می‌بارد. و دستور می‌دهد که زمین بروید، و فرمانش تحقق می‌یابد. بدین‌ترتیب حیوانات این قوم، در حالی از چراگاه باز می‌گردند که پُشت و پاهایشان بزرگ‌تر و فربه‌تر از هر زمانی‌ست و پستان‌هایشان بیش از گذشته، پُرشیر است. سپس نزد گروهی دیگر می‌آید و آنان را- به‌سوی خود و ادعای دروغینش فرا می‌خوانَد؛ ولی آنان سخنش را نمی‌پذیرند. او از نزدشان می‌رود و آنان به خشک‌سالی گرفتار می‌شوند و همه‌ی اموالشان را از دست می‌دهند. دجال بر ویرانه‌ای عبور می‌کند و به آن می‌گوید: گنج‌هایت را بیرون بریز و گنج‌های آن ویرانه همانند زنبورهای نَر- که ملکه را دنبال می‌کنند- به دنبال او می‌روند؛ آن‌گاه دجال، مردی جوان و تنومند را به حضور می‌خوانَد و او را با شمشیر می‌زند و به سرعتِ پرتاب تیر به سوی هدف، دو نیمش می‌کند؛ سپس او را به حضور می‌خوانَد و او- زنده شده- خندان و با چهره‌ای درخشان روی می‌آورَد. در این میان که دجال چنین رفتاری دارد، الله متعال، مسیح بن مریم رضی الله عنها را می‌فرستد و او بر روی "مناره‌ی بیضاء" در شرق دمشق در میان دو لباس رنگ‌شده و در حالی که پاهایش بر روی بال‌های دو فرشته است، فرود می‌آید؛ آن‌گاه که سَرَش را پایین می‌گیرد، قطره‌های آب از آن می‌چکد و چون سَرَش را بالا می‌گیرد، قطره‌های نقره‌ای و مرواریدگونِ آب از آن می‌غلتد؛ بوی انفاسش به هر کافری برسد، می‌میرد و بُردِ انفاسش تا آن‌جاست که می‌بیند. مسیح به تعقیب دجال می‌رود و در "بابِ لُدّ" (که در فلسطین است) به او می‌رسد و او را می‌کُشد. سپس عیسی علیه السلام نزد قومی می‌آید که الله، آنان را از فتنه‌ی دجال محافظت کرده است و بر چهره‌هایشان دست می‌کشد و با آنان درباره‌ی جایگاه رفیعشان در بهشت سخن می‌گوید. در این میان، الله متعال به عیسی علیه السلام وحی می‌کند که من کسانی پدید آورده‌ام که هیچ‌کس را یارای جنگیدن با آن‌ها نیست؛ پس بندگانم را در "کوه طور" پناه ده. و الله، "یأجوج" و "مأجوج" را می‌فرستد و آنان از همه‌ی ارتفاعات سرازیر می‌شوند. نخستین گروه‌هایشان بر "دریاچه‌ی طبریه" می‌گذرند و همه‌ی آب موجود در آن را می‌نوشند؛ و چون آخرین گروه‌هایشان از آن‌جا می‌گذرند، می‌گویند: قبلاً این‌جا آب بود.