روزگار سبز🍃

بله آقای چاووشی هردومون حیف شدیم پیِ این بخت خراب🩶

من دور از تو، یک موسیقیِ غمگین و بیکلامم.

جبرِ جدایی و جدا شدن از کسی که دوستش، داری یکی از وحشتناک‌ترین ترومای لحظه‌ای‌ست.

بهار روی هر شاخه، کنار هر برگ شمع روشن کرده است.

با یک یاکریم معصوم دوست شدم🥺

امروز یک پرستو با بال‌های پهن هستم.

یاکریم و گنجشک‌ها در حوالیِ بهارنارنجِ حیاط آواز سر داده‌اند. پرستوها روی سیمِ برق چهچهه می‌زنند و کبوتران بر فراز کو‌ه‌های سبز و مخملی می‌تازند. همه‌ی فضا عطر بهارنارنج برداشته و بقول ابتهاج نازنین، خاک بر سر کسی که در این بهار عاشق نشود. دوشنبه - ۱۸ فروردین-۴٠۴

امروز گلهای آبیِ پیراهن مادربزرگمم👀

#آن

باد در پیچ و خمِ گندمزار، شبیه امواجِ دریا آرام و آهسته خیز برمی‌دارد. پرتو نور خورشید خیلی زیبا پشتِ پلک‌ِ تک به تکِ دانه‌های گندم‌ها افتاده و احتمالا گندمها مرا به رنگِ پرتقالِ خونی می‌بینند. دست نحیف و استخوانی‌ام را در حدی که لمس کند روی گندمها میکشم. گندمها سایه‌ای را حس می‌کنند و با خود میگویند که این سایه پر از افکار مرموز است... افکارِ صاحبِ دست در آن لحظه یاد جمله‌ی یونگ افتاده که می‌گوید: "همچون گياهان انسان‌ها نيز رشد می‌كنند، برخی در روشنايى و برخی در سايه‌ها. بسيارند كه به سايه‌ها نياز دارند، نه روشنايى". حالا احساس میکنم گند‌مها هم یاد گرفتند. از که؟ از یک دستِ ساکت ولی مرموز! وقتِ رفتن در گوش آنها نصیحتی می‌کنم: فرو شدن چو بدیدی برآمدن بنگر! احتمالا دیگر درسشان را گرفته‌اند فردا پس فردا به انها سر می‌زنم و از اینکه خوشه‌هایشان را طلایی ببینند احساس کافی بودن می، کنند. این درسته که من با تمام جهان صحبت میکنم اما آنها که نمی‌دانند خودم را در کنار آنها پرورش می‌دهم و از خود آنها یاد می‌گیرم. کاش همیشه از طبیعت یاد بگیریم. #سهیلا_واله

بیست‌سالی می‌شود که طعم خوشبختی را نچشیده‌ام. از این زندگی که مرا می‌بلعد هیچ‌چیزی نفهمیده‌ام و آن‌چه مرا از مرگ می‌ترساند این یقینی است که در من ایجاد می‌کند که زندگی‌ام بدون من سپری شده و من در حاشیه‌اش بوده‌ام. امروز فهمیده‌ام که عمل‌کردن، دوست‌داشتن و رنج‌بردن به‌راستی همان زندگی‌کردن است، اما زندگی‌ای که آدم در آن روراست باشد و سرنوشتش را بپذیرد، مانند بازتاب پرشور و شادمانهٔ رنگین‌کمانی که برای همه یکسان است.

دیشب برای خودم سه تا کتاب مورد علاقه‌م خریدم و تیک سه تا از کتابای لیست انتظارم برای خرید کتاب برداشته شد. آقای جوان فروشنده بهم صفحه‌ی بلاگری خودش رو برام معرفی کرد و گفت: شما خیلی بهتون میاد کتابخون باشید. اینکه یک نفر به من صفت زیبای کتابخون رو بده من رو بنده‌ی خویش میکنه اما خب کاش واقعا لایق این صفت بودم/باشم.