روزگار سبز🍃

این روزها درخت نارنگی‌ای بودم که با شیلنگ آب، برگ‌هاش رو آب‌پاش کردن.

سلام بر آذر بانو🍁

انسان به ذات تنهاست؛ ولی گاهی در کنار دیگران تنهاتر میشود، چرا که آدم‌ها، انسان را از خودش میگیرند و در ازایش هیچ می‌نهند. هرچه پیش‌تر می‌روم به این فکر میکنم که زندگی با انسان‌ها بسیار خطرناک‌تر از زندگی با جانوران است. در حال حاضر دوست دارم گربه‌ای باشم که تا لنگ ظهر میخوابد و هنگامی که بیدار می‌شود غذایش را مقابلش می‌گذارند. چنگ بزند به پوست آدمها و به هیچ کجایش هم بر نخورَد؛ چرا که می‌داند باز هم محترمانه با او رفتار می‌کنند... #سهیلا_واله

در هیاهوی جهان، که در سکوتی شبیهِ نماز اول صبح تو را دیدم، و خدا از گوشه‌ی چشم به من لبخند زد. چه دیدار کوتاه فریبنده‌ای چه رویای مغمومی! #سهیلا_واله

جمعه‌ها عین نامادری سیندرلا بی‌رحم و نفرت‌انگیزه.

شاید این درست باشه که با جهان دوست باشیم اما همینطور پلیدی‌ها و دشمنی‌ها هم مهم‌ان و باید چاشنی روابط و منطقت قرار بدی. آدم باید چارچوباش رو مشخص کنه! بنظرم وجود این مرزبندی‌هاست که معنا پیدا میکنی. تو اگه کسی رو آن طوری که خودت دلت میخواد کنار خودت قرار بدی تو یه زورگو و فریب‌کاری بیش نیستی که داری از طرفت سواستفاده میکنی. و طرف مقابل بیچاره بقول سیمین دانشور وقتی زیاد مدارا کنه مدارا عادتش میشه و وقتی هم خیلی نرم شد همه اون رو خَم میکنند. این نوشته رو توی یه دفتر قدیمی‌ نوشته بودم. تاریخ برای دو سال پیشه و دیدم امروز و اکنون بهترین زمان یادآوری بود که نه تنها با این خودخواهی آدم چندش آوری نشم بلکه در رابطه با دیگران ارزش خودم رو بهتر ببینم. #سهیلا_واله

شاید این درست باشه که با جهان دوست باشیم اما همینطور پلیدی‌ها و دشمنی‌ها هم مهم‌ان و باید چاشنی روابط و منطقت قرار بدی. آدم باید چارچوباش رو مشخص کنه! بنظرم وجود این مرزبندی‌هاست که معنا پیدا میکنی. تو اگه کسی رو آن طوری که خودت دلت میخواد کنار خودت قرار بدی تو یه زورگو و فریب‌کاری بیش نیستی که داری از طرفت سواستفاده میکنی. و طرف مقابل بیچاره بقول سیمین دانشور وقتی زیاد مدارا کنه مدارا عادتش میشه و وقتی هم خیلی نرم شد همه اون رو خَم میکنند. این نوشته رو توی یه دفتر قدیمی‌ نوشته بودم. تاریخ برای دو سال پیشه و دیدم امروز و اکنون بهترین زمان یادآوری بود که نه تنها با این خودخواهی آدم چندش آوری نشم بلکه در رابطه با دیگران ارزش خودم رو بهتر ببینم. #سهیلا_واله

اوایلِ ماهِ نوامبر است، زیرِ تیغِ پاییز دراز کشیده‌ام. پلک‌هایم را می‌بندم. به زندگی فکر میکنم، به زیبایی‌هایش، به اتفاقاتش، به جریان و گذرا بودنش، به اینکه اگر زندگی یکنواخت بود چقدر بی‌هیجان بود و البته کسالت‌بار! با خودم میگم: آدم اگر چیزی نداشته باشد که بخاطرش بجنگد که سنگ روی سنگ بند نمی‌آید. رشد نمی‌کند، اصلا رشد زاییده‌ی درد و رنج است. پشتِ پلک‌هایم سرخ و روشن می‌شود. آفتابِ کم‌جان و مودبِ پشتِ پنجره که روی دیوار لم داده بود حالا روی جسمم کشیده شده. دستم را سایبانِ چشمم میکنم پلک‌هایم را باز میکنم، به خودم میگم هِــی! این نور، همین زندگی‌ست که درباره‌اش داشتی با خودت میگفتی. لبخند می‌زنم، بلند می‌شوم و به درسی که امروز از نور خانه‌ام گرفتم احساس خوبی دارم😌🍃 #سهیلا_واله

امروز یه بسکوییتم که افتاده ته چای کسی نمیتونه نجاتش بده.