سوجی؛

که ام؟ معلم دلتنگ و ساده‌ای که تو را همیشه وقت حضور و غیاب کم دارم از اکسپلور

سزاوار زندگی بهتری بودم، منی که جهانم ساخته شده بود از شعر، کتاب، آسمان و درخت چنار کهنهٔ باغ و رویاهایی کودکانه که وسعتش جهان کوچکم را بزرگ کرده بود.

حتی اگر ناراحتی، به هم ریخته‌ای، با همان ناراحتی مرا محکم بغل کن. محکم، بسیار بسیار محکم. ماریا کاسارس نامه به آلبر کامو

حق با شماست؛ دیگر کار از یک گل‌سرخ گذشته، در جنون من یک مزرعه گل‌سرخ تباه می‌شود :)

امروز غمگینم و گل‌سرخی در جنون من تباه می‌شود مانی آروین

https://t.me/secret_harf_bot?start=lihezto3 اینجا بهم بگو:)

بعضی میزها انگار هنوز منتظر یک گفت‌وگوی ناتمام‌اند... اگر دوباره روبه‌روی هم، پشت همین میز قرار بگیرید، به چشماش خیره بشی، اولین سوالی که ازش می‌پرسی چیه؟

-‏«ابراهیم! ‏چه کسی فکر کرد قلب ما بُت است‌ و آن‌را شکست؟!»

به قول بانو فروغ فرخزاد «ای امید عبث بی‌حاصل» این روزا امید عبث بی‌حاصل محاصره‌ام کرده...

آدمی تنهاست با دردی که دارد نیمایوشیج

باز نگشتند؛ رودهایی که به دریا رفتند، سربازانی که به جنگ و یارانی که به دیار غربت عباس کیارستمی