هوای ابری؛

چیزی که از این زندگی به ما رسید، کتف درد ابدیست.

آپدیت‌های آخر شبی:

از بلاتکلیفی نفرت دارمم

این هفته به طرز عجیبی سریع گذشت

عاشق نوشته‌هاتم. می‌دونی دیگه؟

مرگ را موکول می‌کنم به روزی دیگر، شاید به هفته دیگر، جایی که آبی، آسمانی‌تر باشد دریا آرام‌تر و شاید بی‌تردیدتر مرگ را موکول می‌کنم به روزی که پشت‌بام‌ها کوتاه‌تر و تیغه‌ها کندتر و مهربان‌تر و طناب‌ها پوسیده‌تر باشند مرگ را موکول می‌کنم به روزی که لبخند‌ سرایت می‌کند، دست‌ها تشنه نمی‌مانند، و تن‌ها هم‌آغوشی‌شان را جشن می‌گیرند مرگ را موکول می‌کنم به روزی که... سیاه، نخ‌های نشسته بر تن نباشد سرخ، حیات ریخته شده بر زمین، و آبی، درد و غمِ اعماق جان نباشد. مرگ را موکول می‌کنم درد را در آغوش می‌گیرم در گوشش زمزمه می‌کنم: «لب باز کن. من می‌شنوم.»

عاشق ویدیومسیج های هانا‌ام زن مگه میشه انقدر خوش آوا و زیبا

💍💍💍

ناربه هفته ی دیگه:

،

🫒مشتاق دیدن عکساتونم.

یکی از عکسام + متن فور کنید. یک عکس که مورد علاقتون رو مشخص کنید.