چنلِ کُدی :»
Ir al canal en Telegram
خونواده، چایی و افرینشِ طعم نورایِ زندگیِ منَن🍩 @Codeiinm_bot http://t.me/BluChtBot?start=60a2ad06bddea9808f42 @labkhandlotfann لبخند فروشی کتاب صوتیا: @codeinesbook اگه خواستین خودمونی تر شیم: https://www.instagram.com/thecodeiine?igsh=OGQ5ZDc2ODk2ZA==
Mostrar más414
Suscriptores
-2924 horas
+147 días
+2630 días
Archivo de publicaciones
436
رنگ موی مشکی و صورتی و نسکافه ای رو به یه اندازه میپسندم، بعد انتظار دارم مشکل روحی نداشته باشم :(((
436
Repost from چنل ابطحی
اصول دیت (پسرا):
کلا محترمانه رفتار کردن فراموش نشه
لباس خوب بپوشید، این احترام شمارو به طرف نشون میده
گل یا کادو نخرید، دیت اول برای آشنایی هست
جلوی هر در یا اسانسوری مکث کنید تا دختر اول وارد بشه
هیچگونه لمسی انجام ندید، خیلی کار سبکیه
جای خوب قرار بذارید
نه خیلی خلوت باشه نه خیلی شلوغ
شوخی جنسی ممنوع
هیچ اشکالی نداره اگه طرفتون رو تا خونه برسونید
موقع خدافظی بغل نکنید
طرف حس راحتی کرده باشه خودش بغل میکنه شمارو
تا وقتی مطمئن نشدید که رفته داخل خونه و در رو نبسته، حرکت نکنید
436
دلم تجربه یه روزِ خفنِ متفاوت میخواد؛ ازونا که صبحتو با ورزش شرو میکنی، صبحونه پنکیک با شیر میخوری، استایل پاییزی میزنی و با یکی از ادمای مهم زندگیت میرین پارک و بعدشم بازار و کلی چیز میزِ خوشگل میخرین. ناهار مرغ سوخاری میخورین و بعدش باهم میریم جاهایِ خوشگلِ شهرتون. عصر میرین کنسرت خواننده ای که جفتتون اهنگاشو حفظین و باهاش داد میزنین و میخونین و بعدش یه هات چاکلت داغِ فرانسوی و بعدم پیرین خونه با همدیگه پپرونی درس میکنین و فیلم میبنین و بعدش چایی و حرف و حرف و حرف تا جایی که خوابتون ببره ... ازین ذوق و بغضایِ فراوونِ مسرت بخشِ دوپامین و سروتونین سازِ دوست داشتنی میخوامممم :°) .
436
یچیزیو نمیتونم بفهمم؛اگه تنهایی مال همَست، چرا همیشه سهمِ من خیلی بیشتر بوده؟ اگه همه اکثر اوقات حالشون خوب نیست، چرا من هیچوقت حسِ خوشحالی نمیکنم؟ سعی میکنم اکثرِ اوقات لبخند رو لبم باشه، با آدما ارتباط بگیرم، اگه نخواستن و ارتباطمو نپذیرفتن، با همه سختیش خودمو بکشم کنار تا به انتخابشون احترام گذاشته باشم. همیشه سعی کردم بفهمم و درک کنم و کم توقع باشم. همیشه سعی کردم تا جایی که میتونم خودم باشم و خودمو بزارم وسط توو ارتباطام و از بعضی چیزا کوتاه بیام و سخت نگیرم. همیشه همه از دور گفتن تو فرشته ای و خوشبحالِ کسی که تو رو داره ولی هیچکس به خودش زحمت نداد واسه داشتنم تلاش کنه. از دست دادنم واسه همه مثِ آب خوردنه؛ انگار منتظر بودن از دست بِدنم. همیشه اخرش تنها موندم؛ چه وقتایی که تنهایی انتخابم بود چه وقتایی که به اجبار. همیشه خجالت کشیدم بگم من تا حالا دِیت نرفتم، یا در حال حاضر شغلی ندارم و متنفرم که بخاطر پول هر شغلی رو انتخاب کنم. یا اینکه با خونوادم همه جا میرم، یا اینکه نمیتونم بعد هشتِ شب بیرون باشم، یا اینکه وقتی با جنس مخالف بخوام برم بیرون خیلی استرس میگیرم و نمیتونم جلوش ادمِ نرمال یا خنده رویی باشم و ممکنه اون این وایب رو بگیره که من ازش بدم میاد و ازین متنفرم که از رفتارم اشتباه برداشت بشه.یا اینکه از نه شنیدن میترسم و واسه همین نمیتونم برم کافه ها تا ازشون بخوام ازم کیک ساچر و تیرامیسو بخرن تا حس کنم مثلا آدمِ بدرد بخوریم و یکمم پول دربیارم و تا حدی دستم توو جیبِ خودم بره و بابتِ این نشدنا مدام باید سرزنش بشم، حالا یا از سمتِ خودم یا از سمتِ بقیه. فقط خواستم بگم منم دوس ندارم بدونِ شغل بمونم. منم دوس ندارم تنها باشم. منم از بی رفیقی رنج میکشم. منم دلم میخواد دستِ یه ادمِ واقعی رو بگیرم و کنارش دلم قرص باشه. منم از بیهدفی و پوچی بدممیاد. منم متوجه مشکلاتم هستم. پس چرا بعضیا فک میکنن من بی خیالترینم یا مثلا خودم انتخاب کردم ادمِ بدردنخور و تنهایی باشم؟ چرا سعی نمیکنیم فقط یذره همدیگرو درککنیم؟ چرا شونه نمیشیم برِ هم؟ چرا زخمِ زبون شدن بلدیم ولی "بودنِ واقعی" رو بلد نیستیم؟ خستگی کلمه مناسبی بنظر نمیاد واسه احوالِ من. شاید "فرسودگی" بتونه بیشتر حقِ مطلبو ادا کنه. با خیالِ راحت و بدونِ خجالت میگم: "من یه فرسوده ام". صدام بزنین هاژِ کهنه. چون هم درموندم، هم فرسوده.
- کدعین
436
بچها بیاین ناشناس و "عشق" رو از نگاه خودتون توو یه جمله توصیف کنین لطفا:
https://t.me/pinkChats_bot?start=sec-gefgfdcjcc
بووسم به کله هاتانه 🎀.
436
ازونجایی که محتوای "عشق" براتون جذابتره، سعی میکنم همین هفته یا نهایتا هفته بعد، یه پادکستِ خوب درمورد عشق براتون اماده کنم. یادتون نره حمایتاتون دلگرمیه 🫶🏽.
